100 X 100: Altars of Madness

Om wat bij te verdienen werkte ik als vakkenvuller bij Albert Heijn. In het magazijn stond een stotterende, hyperactieve jongen die in symbiose leefde met zijn walkman. ''Wat luister je eigenlijk?'' vroeg ik. Hij was dol op death metal, een genre waar ik toen weinig kaas van had gegeten. Een week later kreeg ik een cassettebandje.

Ik kan niet zeggen dat 'Altars of Madness' is uitgegroeid tot een van mijn favorieten; ik heb het een maand lang intensief geluisterd en daarna slechts sporadisch. Het album kletste als een natte onderbroek in mijn gezicht - je eerste keer vergeet je nooit.

[6] Morbid Angel – Altars of Madness (1989) [Spotify] [YouTube] [Discogs]

arnold Zaterdag 30 Oktober 2010 at 4:23 pm | | 100x100 | Geen reacties
Gebruikte Tags:

100 X 100: Caverna Magica

Ik heb 'Caverna Magica (...under the tree - in the cave...)' de afgelopen twintig jaar talloze keren opgezet en steevast doemen tijdens het luisteren de meest fantastische beelden op voor mijn geestesoog. Muziek heeft de kracht werelden te openen en de Zwitserse harpist Andreas Vollenweider weet dat als geen ander.

New age was begin jaren tachtig nog geen vastgeroest genre en misschien is dat ook de reden waarom het album de tand des tijds moeiteloos heeft doorstaan. Bloedeloze muzak volgens de een, sfeervol en lichtvoetig volgens de ander. Alsof je een sprookjesboek openklapt. 'Caverna Magica' is mijn 'Er was eens'.

[5] Andreas Vollenweider - Caverna Magica (1983) [Spotify] [YouTube] [Discogs]

arnold Donderdag 28 Oktober 2010 at 10:38 pm | | new-age, 100x100 | Drie reacties
Gebruikte Tags: , ,

100 X 100: Aphex Twin

Amsterdam, ergens in 1995. Met een slaapdronken hoofd loop ik naar de tramhalte als mijn aandacht wordt getrokken door muziek. Uit een garage knalt de schurende, machinale muziek van Aphex Twin. Goh, denk ik, wat een verrassende keuze. De enige monteur in mijn kennissenkring hield van Hazes en Froger.

Een waterig zonnetje begint te schijnen. Ik besluit op een bankje te gaan zitten, een sigaret op te steken en van de muziek te genieten. Een paar minuten later loop ik de garage voorbij en kijk nieuwsgierig naar binnen: een robot-achtig apparaat is druk bezig met het uitdeuken van metalen platen.

[4] Aphex Twin – Classics (1995) [Spotify] [YouTube] [Discogs]

arnold Woensdag 27 Oktober 2010 at 11:15 pm | | 100x100 | Geen reacties
Gebruikte Tags: ,

100 X 100: Bert Kaempfert

Als je mij zou vragen wie de beste componist/arrangeur van de twintigste eeuw is, zou ik een moeilijke blik opzetten en pro forma peinzend aan mijn sik trekken. ''Poe, daar vraag je me wat.'' Maar natuurlijk weet ik het allang. Bert Kaempfert (1923-1980) is mijn held.

Onbetwiste easy listening-koning en meester in het schrijven van liedjes die voor een glimlach zorgen en tegelijk getuigen van goede smaak. Hij schreef klassiekers als ‘Strangers in the Night’, ‘Spanish Eyes’, ‘ontdekte’ de Beatles en was de eerste Duitser die op één stond in Amerika. Dankzij de compilatie ‘Singles+’ ben ik nooit meer chagrijnig.

[3] Bert Kaempfert - The Singles+ (2003) [Spotify] [YouTube] [Discogs]

arnold Woensdag 27 Oktober 2010 at 2:35 pm | | easy-listening, 100x100 | Vier reacties
Gebruikte Tags: ,

100 X 100: Low

'Low' van David Bowie (en Brian Eno) is een van de weinige albums die ik met de nodige omzichtigheid behandel en slechts een paar keer per jaar in zijn geheel beluister. Ik ben namelijk ontzettend bang om Bowie's beste album kapot te draaien en de magie te verliezen die ik nog altijd ervaar bij iedere luisterbeurt.

De eerste helft van 'Low' bestaat uit lichtelijk experimentele popliedjes, de tweede uit bezwerende elektronische krautrock (denk aan Neu!, Cluster en Kraftwerk) en verstilde sfeerschetsen. Hoogtepunt is het overweldigende 'Warszawa', over Bowie’s bezoekje aan het Poolse Warschau, dat diepe indruk op hem maakte. Adembenemend.

[2] David Bowie - Low (1977) [Spotify] [YouTube] [Discogs]

arnold Zaterdag 23 Oktober 2010 at 11:10 pm | | 100x100 | Drie reacties

100 X 100: Timewind

“Wat spreken we af?’’ Mijn vader kijkt op zijn horloge. ‘’Om vier uur onder de trap?’’ Ik knik en zie hem vervolgens tussen de kraampjes verdwijnen. Het is ons tweemaandelijkse uitje: samen naar de rommelmarkt in de lokale sporthal. Het is 1989, ik ben 14 en sta op het punt het album aan te schaffen dat mijn leven zou veranderen.

Op de surrealistische hoes Dali-achtige figuren met sierlijk geheven armen in een buitenaards landschap. Ik had geen idee wat ik moest verwachten. Thuisgekomen werd ik ondergedompeld in spiralende, golvende klanken: ‘Timewind’ was mijn eerste ticket naar een sluimerende parallelle wereld.

[1] Klaus Schulze - Timewind (1975) [Spotify] [YouTube] [Discogs]

arnold Zaterdag 23 Oktober 2010 at 12:40 am | | 100x100 | Twee reacties