Downloadverbod

De kogel is bijna door de kerk: het downloaden van muziek en films uit illegale bron wordt binnen drie jaar strafbaar. Dat schrijft het kabinet in een uitgebreide reactie (zie hier de complete pdf) op het enkele maanden geleden verschenen rapport van de Commissie Gerkens (zie elders op mijn log) Een van de kernpunten van dit rapport was dat een downloadverbod pas zin had als er voldoende legale film- en muziekdiensten waren. Het kabinet draait dit echter om en vindt juist dat legale diensten zonder een verbod geen schijn van kans maken – tegen gratis valt immers lastig te concurreren.

Het is niet de bedoeling dat er massaal jacht wordt gemaakt op de downloadende consument: "Het kabinet wil het downloadverbod niet gebruiken om individuele internetgebruikers het leven zuur te maken, maar juist om de illegale activiteiten van commerciële partijen uit te bannen."

Verder wordt het toezicht op auteursrechtorganisaties sterker en zal de contractuele positie van auteurs en uitvoerende kunstenaars worden verbeterd. Dit houdt bijvoorbeeld concreet in dat (commerciële) downloadsites nog strenger worden aangepakt. Als het downloadverbod inderdaad gestalte krijgt, wordt de Thuiskopieregeling (de heffing op lege cd's en dvd's) afgeschaft.

Enigszins schimmig is nog wel de manier waarop het verbod zou worden gehandhaafd. Volgens de Commissie Gerkens zouden providers hierin een grote rol moeten spelen en actief hun netwerkverkeer en klanten in de gaten moeten houden. Het kabinet is wat terughoudender en vindt dat de huidige wetgeving volstaat. Het is raadzaam, aldus het kabinet, om de technologische ontwikkelingen op de voet te volgen en hier bijtijds op in te spelen. Mmm... hoor ik daar een nieuw op te richten stichting aan komen sluipen?

Tweede Kamerlid Arda Gerkens (SP) reageert voorzichtig enthousiast: ''We zitten aardig op één lijn, daar ben ik heel blij mee. Lang heeft het kabinet een houding van pappen en nathouden volgehouden. De werkgroep werd ingesteld om hier iets aan te doen en heeft duidelijk gezorgd voor meer draagvlak om kritisch te kijken naar de visie op auteursrecht op internet.''

Maar voor het zover is, moet de Tweede Kamer nog over het downloadverbod discussiëren. Ik hoop dat dit een beetje grondig gebeurt, want het aantal haken en ogen is enorm groot - en ik heb geen zin om ze weer voor de zoveelste keer op te sommen. En daarbij: heeft een downloadverbod eigenlijk niet gewoon een tegengesteld effect?

Meer info en bron van de citaten: Webwereld en 3Voor12.

De kogel is bijna door de kerk: het downloaden uit illegale bron wordt binnen drie jaar strafbaar. Dat schrijft het kabinet in een uitgebreide reactie (zie hier de complete pdf) op het enkele maanden geleden verschenen rapport van de Commissie Gerkens. Ik schreef er al eerder over. Een van de kernpunten van dit rapport was dat een downloadverbod pas zin had als er voldoende legale film- en muziekdiensten waren. Het kabinet draait dit echter om en vindt juist dat legale diensten zonder een verbod geen schijn van kans maken – tegen gratis valt immers lastig te concurreren.

 

Het is niet de bedoeling dat er jacht wordt gemaakt op downloadende consument: "Het kabinet wil het downloadverbod niet gebruiken om individuele internetgebruikers het leven zuur te maken, maar juist om de illegale activiteiten van commerciële partijen uit te bannen." Verder wordt het toezicht op auteursrechtorganisaties sterker en zal de contractuele positie van auteurs en uitvoerende kunstenaars worden verbeterd. Dit houdt bijvoorbeeld concreet in dat (commerciële) downloadsites nog strenger worden aangepakt. Als het downloadverbod inderdaad gestalte krijgt, wordt de Thuiskopieregeling (de heffing op lege cd's en dvd's) afgeschaft.

 

Enigszins schimmig is nog wel de manier waarop het verbod zou worden gehandhaafd. Volgens de Commissie Gerkens zouden providers hierin een grote rol moeten spelen en actief hun netwerkverkeer en klanten in de gaten moeten houden. Het kabinet is wat terughoudender en vindt dat de huidige wetgeving volstaat. Het is raadzaam, aldus het kabinet, om de technologische ontwikkelingen in de gaten te houden en hier bijtijds op in te spelen. Mmm... hoor ik daar de voetstappen van een nieuw op te richten stichting?

 

Tweede Kamerlid Arda Gerkens (SP) reageert voorzichtig enthousiast: ''We zitten aardig op één lijn, daar ben ik heel blij mee. Lang heeft het kabinet een houding van pappen en nathouden volgehouden. De werkgroep werd ingesteld om hier iets aan te doen en heeft duidelijk gezorgd voor meer draagvlak om kritisch te kijken naar de visie op auteursrecht op internet.''

Maar voor het zover is, moet de Tweede Kamer nog over het downloadverbod discussiëren. Ik hoop dat dit een beetje grondig gebeurt, want het aantal haken en ogen is enorm groot - en ik heb geen zin om ze voor de zoveelste keer op te sommen. En daarbij: heeft een downloadverbod eigenlijk niet gewoon een tegengesteld effect?

 

Meer info en bron van de citaten: Webwereld en 3Voor12.

arnold Zaterdag 31 Oktober 2009 at 01:02 am | | nieuws | Eén reactie

Copyright Killed The Videostar

De laatste tijd schrijf ik wat minder over de activiteiten van stichting Brein, websites die offline worden gehaald, rechtszaken die worden aangespannen en onderzoekers die over elkaar heen buitelen met elkaar tegensprekende onderzoeken – het is schrijven tegen de bierkaai. De nieuwe plannen van Buma/Stemra kan ik echter niet negeren. Begin vorig jaar probeerde Buma het ook al en anderhalf jaar later is het tijd voor wederom een poging. Buma/Stemra heeft namelijk een nieuw betaalmodel geïntroduceerd voor het gebruik van muziek op het internet.

Kort gezegd komt het erop neer dat je voor elk filmpje (van een bij Buma aangesloten artiest) dat je op je site aanbiedt (‘embedt’), je 130 euro betaalt. Per 30 embedded files moet 650 euro worden afgerekend. Dat geldt niet alleen voor commerciële sites, maar ook voor persoonlijke webblogs. Als je dus elke dag een YouTube-filmpje online zet, valt dit volgens Buma/Stemra binnen het segment 'Achtergrondmuziek' en krijg je een rekening  thuisgestuurd van 7908 euro per jaar. Waanzin! En dit kan vergaande gevolgen hebben.

Ik citeer 3Voor12: ''Blog je onder een paraplu, dan zit je veilig. Of toch niet? Want als Blog.nl of Hyves.nl straks voor al zijn gebruikers per YouTube-filmpje af mag rekenen, is de conclusie snel getrokken: verboden te embedden op blogs. Freelance schrijvers die onder een eigen url bloggen, kunnen in elk geval rekenen op een brief van Buma, zij zijn immers bedrijfsmatig bezig. Een festival of een popzaal, die zijn geboekte acts aanprijst met YouTube-filmpjes, valt ook onder deze regeling. Ook overstappen op een ander domein dan .nl is niet genoeg om buiten het terrein van Buma te vallen.''

De gemoederen zijn in ieder geval hoog opgelopen. Ik heb de petitie ‘Buma Stemra laat de Bloggers met rust' al getekend en stichting Bits of Freedom, dat zich inzet voor digitale burgerrechten, werkt aan een open brief. En da’s maar goed ook. Buma/Stemra ziet het internet als één grote inkomstenbron en gaat voorbij aan de promotionele waarde. Om nog maar te zwijgen van het feit dat hun voorstellen nieuwe initiatieven grondig de nek omdraaien. Edit 9 oktober: dat is snel! Buma trekt zijn keutel in: niet-bedrijfsmatig embedden mag. Er blijven echter nog voldoende vragen onbeantwoord... Wordt vervolgd.

peter Vrijdag 02 Oktober 2009 at 3:30 pm | | nieuws | Geen reacties

Michael

I've Been A Victim Of A Selfish
Kind Of Love
It's Time That I Realize
That There Are Some With No
Home, Not A Nickel To Loan
Could It Be Really Me,
Pretending That They're Not Alone?

Uit: 'Man In The Mirror'. RIP Michael Jackson (1958-2009)

peter Vrijdag 26 Juni 2009 at 10:57 am | | nieuws | Eén reactie

Gedoe

Als ik zou willen, zou ik van mijn weblog een best wel behoorlijk saaie aanlegenheid kunnen maken door elke dag een stukje te tikken over de activiteiten van stichting Brein, websites die offline worden gehaald, rechtszaken die worden aangespannen en onderzoekers die over elkaar heen buitelen met elkaar tegensprekende onderzoeken.

Tot voor kort hield ik dit allemaal enthousiast bij, maar zo langzamerhand bekruipt me steeds minder de lust om er een entry aan te wijden – het is schrijven tegen de bierkaai. Hoe hard je ook in je virtuele politie-auto over het internet scheurt, de geest is uit de fles. Maar zoals mijn vader afgelopen zondag al terecht opmerkte, de afgelopen tijd is het wel weer aan het rommelen in downloadland. Zo werd vorige week de 32-jarige Amerikaanse moeder Jammie ThomasRasset veroordeeld tot een boete van 1,92 miljoen dollar (1,37 miljoen euro) omdat ze in 2003 24 mp3'tjes deelde via ruilnetwerk Kazaa. Dat komt neer op 80.000 dollar per track. Waanzin, vooral ook omdat de aanklagers niet hard konden maken dat deze mp3'tjes werden gedownload via haar pc.

En nu buigt ook de Tweede Kamer zich over het downloaden. Of, om het wat exacter te verwoorden: een commissie van de Tweede Kamer pleit voor vervolging van downloaders van auteursrechtelijk beschermd materiaal. Downloaden is nu nog legaal in Nederland. Ter compensatie wil de Kamercommissie de thuiskopieheffing (de heffing op lege cd's en dvd's) opheffen. Nu maakt dit ook niet zoveel meer uit; de regeling was wegens financiële wanorde bij Stichting Thuiskopie toch al sinds begin 2008 bevroren. Het is niet zo dat er direct jacht wordt gemaakt op downloaders: dit gebeurt pas als er voldoende legale alternatieven beschikbaar zijn, aldus de commissie.

En dat kan dus wel even duren, want het legale aanbod is nog altijd huilen met de pet op - of is het zo dat per mp3'tje bekeken wordt of je het ook legaal en tegen betaling had kunnen binnenhalen? Geldt dat ook voor vinyl-rips? En hoe zit het eigenlijk met je privacy en de medewerking van providers? Wie het spoor enigszins bijster is, klik dan door naar dit overzichtelijke artikel op Webwereld.

peter Dinsdag 23 Juni 2009 at 12:52 am | | nieuws | Twee reacties

Einde voor WahWah?

Het is niet zo dat ik elke drie maanden in mijn slaapzak voor de deur van de boekwinkel lag om als eerste het nieuwe nummer van WahWah in huis te halen, maar ik heb alle nummers van het muziektijdschrift in boekvorm wel netjes in de kast staan. Het laatste nummer (een themanummer over blues onder leiding van gasthoofdredacteur Johan Derksen) verscheen afgelopen najaar en zo langzamerhand werd het tijd voor een nieuwe editie – die uitbleef.

Een bezoekje aan de WahWah-site leverde weinig op; de pagina is al ruim een half jaar niet bijgewerkt en ook op de site van uitgeverij Nieuw Amsterdam is weinig nieuws te vinden ('WahWah verschijnt vier keer per jaar'). Zou men de stekker er hebben uitgetrokken? Na enig zoekwerk stuitte ik op een nieuwsbrief van tijdschriftendistributeur Aldipress, waarin ik las dat WahWah voortaan nog maar één keer per jaar zal verschijnen.

Ik klikte door naar dit artikel in de Volkskrant om vervolgens mijn vermoeden bevestigd te zien: tegenvallende verkoopcijfers. ''Popmuziek blijkt een lastig thema'', aldus Jasper Henderson, redacteur van uitgeverij Nieuw Amsterdam. ''Wie van Ajax houdt, houdt van al het voetbal. Vandaar dat Hard Gras een succes blijft. Maar wie van hiphop of rap houdt, háát meestal oude rock of country, hoe goed daar ook over geschreven wordt.''

Dat kan wel zo zijn, maar ik heb veeleer het gevoel dat de WahWah-redactie het schip is ingegaan vanwege de nogal veilige keuze van de verhalen en thema's - echt spannend wordt het nooit. Leuk hoor, zo'n themanummer over Jeff Buckley, maar als je, zoals ik, niet zoveel hebt met deze singer-songwriter, ben je er snel doorheen. Geef mij maar de versnipperde, van alles wat-aanpak. De redactie (Thomas Verbogt, Jan Kuitenbrouwer en Peter Buwalda) is volgens mij ook opgestapt, want het WahWah-nummer dat dit najaar het licht moet zien, wordt samengesteld door gasthoofdredactrice Janine Jansen. Inderdaad, de violiste. En dat houdt dus ongetwijfeld een themanummer in over klassieke muziek. Mmmm... het lijkt me stug dat dit onder de WahWah-vlag gebeurt. Komt er dan alsnog een 'regulier' dik nummer, of betekent dit defintief einde verhaal?

peter Zaterdag 06 Juni 2009 at 12:24 am | | nieuws | Geen reacties

Failliet

Ik was zo'n beetje halfslachtig bezig met twee nogal onsamenhangende stukjes (eentje over een lesje in nederigheid, oftewel mijn deelname aan de Popquiz in Tivoli afgelopen donderdag, en een ander over een nietszeggend Pet Shop Boys-artikeltje van Jacob Haagsma in NRC Handelsblad dit weekend), toen mijn aandacht werd getrokken door dit bericht: na Boudisque Amsterdam gooit nu ook Boudisque Utrecht in de Drieharingstraat de handdoek in de ring. Boudisque had te kampen met teruglopende omzetten, vooral te wijten aan het downloaden en kopen via internet.

Curator mr. Carin Schreuder: ''Tot dit jaar werd in de laatste maanden van het jaar, tijdens de feestdagen, het jaar goedgemaakt. Maar nu voor de zomer de reserves al op zijn, moest de eigenaar faillissement aanvragen.'' Ik was er nog zaterdag, maar stond toen voor een dichte deur: 'wegens omstandigheden gesloten', zo las ik. En hoewel ik eigenlijk dacht dat Boudisque Utrecht heel behoorlijk liep, is het faillissement toch geen al te grote verrassing. Trekpleister was weliswaar de uitstekende collectie klassiek, maar de overige genres (en dan met name het new age- en gothic-aanbod) waren al maanden niet aangevuld, op het beschamende af. En als ik heel eerlijk ben, vond ik Boudisque ook erg duur: new age-cd's van meer dan vijftien jaar oud lagen bijvoorbeeld in de schappen voor 20 euro en voor een klassieke cd van een gerenommeerd label betaalde je makkelijk 25 euro.

Maar goed, de aanbiedingen waren soms aantrekkelijk, de metalcollectie prima en aan een cd'tje van budgetlabel Naxos kan niemand zich een buil vallen. Curator Schreuder ziet goede kansen voor een doorstart met een nieuwe eigenaar. ''Pas in het allerslechtste geval komt er een uitverkoop.'' Ik hoop natuurlijk dat het allemaal goed afloopt, maar vrees het ergste... Opmerkelijk genoeg verhuisde concurrent Plato begin dit jaar naar een veel grote locatie en doet bijvoorbeeld het gespecialiseerde Da Capo Records (aanrader als je ooit eens in Utrecht bent!) goede zaken. Pas als ook de kleine platenwinkeltjes voor de echte liefhebbers het hoofd niet meer boven water kunnen houden, is het een gelopen race. Of was dat het al?

peter Dinsdag 31 Maart 2009 at 01:02 am | | nieuws | Eén reactie

Rechten, radio en dingen enzo

Einde voor Last.fm! Het wordt een betaalde dienst! De paniekerige berichten vlogen me om de oren en met angst en beven klikte ik dan ook op de aankondiging. Om vervolgens mijn wenkbrauwen te fronsen, want zo ernstig is het nu allemaal ook weer niet. Om bij het begin te beginnen: een geinige optie bij Last.fm is dat je op basis van je muzikale voorkeuren of door simpelweg de naam van een artiest of groep in te tikken, een eigen online radiozender start. Tracks die waarschijnlijk wel in de smaak zullen vallen, komen al streamend voorbij zetten.

Tot voor kort kon je gratis naar 'Your Neighbourhood' luisteren (muziek die mensen met dezelfde smaak ook leuk vinden) of door tags in te vullen. Als je, zoals ik, drie euro per maand betaalde, kreeg je de beschikking over alle aangeboden zenders. De mogelijkheid om gratis te luisteren, wordt nu afgeschaft. Wie muziek wil streamen, moet drie euro betalen – behalve als je in Amerika, Engeland of Duitsland woont. Ruikt naar een licentiedeal, als je het mij vraagt. De vele reacties zijn niet misselijk, maar ik vind het wel meevallen. En daarbij: je hoéft niet Last.fm-radio te luisteren natuurlijk.

Het lijkt overigens wel alsof de muziekindustrie en de vele stichtingen die zich bezig houden met auteursrechten zich momenteel volop in het krijgsgewoel begeven. De rechtszaak tegen het Zweedse The Pirate Bay is in volle gang (de vier beheerders hangt een gevangenisstraf van een 1 jaar en 10 miljoen euro boete boven het hoofd) en ook de Nederlandse torrentsite Mininova verkeert in zwaar weer. Stichting Brein heeft een civielrechtelijke zaak tegen Mininova aangespannen: Brein wil dat de site auteursrechtelijk beschermde content preventief van de site weert, terwijl Mininova dat alleen doet als de rechthebbenden hierom vragen. Beide partijen doen geen water bij de wijn en hebben alle vertrouwen in een goede afloop.

"Mininova handelt binnen de Nederlandse wet. We werken met een 'notice & take down policy' en hosten zelf geen illegale content. In feite maakt Mininova de content die de bezoekers uploaden, doorzoekbaar en levert in daarmee een zoekdienst.", aldus Erik Dubbelboer van Mininova. Brein-directeur Tim Kuik op zijn beurt: "Partijen kunnen zich niet verschuilen achter de gebruikers. Men heeft een zakenmodel dat gebaseerd is op het structureel gebruik van niet-geautoriseerde content. Daarmee trek je de verantwoordelijkheid naar je toe." (bron van citaten)

peter Woensdag 25 Maart 2009 at 12:57 am | | nieuws | Geen reacties

Buma/Stemra in de bocht (2)

Om nog even terug te komen op het nieuwtje dat metaalbedrijf Suplacon auteursrechten moet betalen aan de Buma/Stemra omdat hun werknemers wel eens naar een iPod luisteren: de soep wordt niet zo heet gegeten enzo. Cees van Rij, directeur Juridische Zaken van Buma, snapt alle ophef niet zo en laat weten geen royalty's te gaan vragen als werknemers naar hun muziekspeler luisteren. De Buma-juristen zien het niet als 'openbaarmaking' van muziek als mensen op de werkvloer via een hoofdtelefoon naar hun mp3’tjes op hun mp3-speler of mobiel luisteren.

Van Rij: "Er werd muziek ten gehore gebracht in de bedrijfsruimte. Daarvoor is toestemming nodig van Buma. Die geeft Buma in ruil voor betaling van een vergoeding. Dit geldt overigens alleen wanneer er een bedrijfsbelang is bij die muziek, en dat was hier duidelijk het geval concludeert de rechter. […] De iPod komt alleen ter sprake om vast te stellen of er sprake is van een bedrijfsbelang. Het gaat niet om de vraag of er sprake is van openbaarmaking, maar of er sprake is van bedrijfsbelang. Er staat nergens dat de werkgever moet betalen vanwege de iPod die er is. En ook niet dat als er alléén een iPod zou zijn geweest er ook betaald zou moeten worden. Dus in mijn ogen is er geen verhaal." (bron)

Oké, het ligt dus allemaal iets genuanceerder en het heeft er alle schijn dat de Zwolse rechter zelf verantwoordelijk is voor de verwarring door zijn uitspraak nogal slordig te formuleren; kennelijk weet de rechter niet precies wat een iPod is of heeft hij een aantal zaken door elkaar gehaald. Ict-jurist Arnoud Engelfriet vindt dat de uitspraak verstrekkende gevolgen zou hebben, op welke manier hij ook wordt gelezen.

In een gesprek met Tweakers.net licht hij toe: "Dan zou je bedrijven in theorie kunnen verplichten te betalen, omdat ze toestaan dat muziek beluisterd wordt via een mp3-speler." En hoe zit het met de jurisprudentie? Engelfriet: "Het is een lage rechter die de uitspraak heeft gedaan. Andere rechters kunnen zijn uitspraak makkelijk naast zich neerleggen." In ieder geval, de moraal van het verhaal: er komt geen iPod-heffing voor bedrijven. Rest alleen nog het opmerkelijk feit dat de rechter oordeelde dat er sprake is van bedrijfsbelang als er muziek wordt gedraaid. Tevreden werknemers werken harder, aldus de rechter. Tja.

peter Vrijdag 13 Maart 2009 at 11:57 am | | nieuws | Geen reacties

Buma/Stemra in de bocht

Natuurlijk, Buma/Stumra heeft het beste met de bij de stichting aangesloten artiesten voor. Maar het lijkt erop alsof ze bij Buma enigszins aan het doorschieten zijn. In december vorig jaar (de uitspraak is pas deze week bekend geworden) heeft een rechter namelijk bepaald dat het metaalbedrijf Suplacon auteursrechten moet betalen omdat enkele werknemers in hun pauze naar hun iPod luisteren.

Ik citeer: "De voorzieningenrechter is van oordeel dat uit het feit dat medewerkers van Suplacon tijdens werktijd naar muziek mogen luisteren, zelfs middels een i-Pod of mobiele telefoon, volgt dat Suplacon een bedrijfsbelang heeft dat zijn medewerkers naar muziek kunnen luisteren. Immers, tevreden werknemers werken harder. Er is dan ook sprake van een openbaarmaking van muziek in de zin van artikel 12 van de Auteurswet. Suplacon maakt inbreuk op de door Buma geëxploiteerde auteursrechten en handelt dus onrechtmatig jegens haar. Het gevorderde verbod is naar het oordeel van de voorzieningenrechter toewijsbaar. Tevens is de gevorderde schadevergoeding, tegen de hoogte waarvan geen bezwaar is gemaakt, toewijsbaar." (Hier de complete uitspraak.)

Ik heb geprobeerd hier enige logica in te ontdekken, maar kan niets zinnigs verzinnen. Je moet auteursrechten betalen als je muziek openbaar maakt – en dat gebeurt niet als je naar je mp3-speler of iPhone luistert. En misschien luister je wel gewoon naar de radio of naar een audioboek. ICT-jurist Arnoud Engelfriet noemt het vonnis 'fout en onbegrijpelijk': "Het idee is dat een werkgever moet betalen als je muziek openbaar maakt voor je werknemers. Maar hier nemen de werknemers hun eigen muziek mee. Alleen omdat je daar als werkgever profijt van zou hebben, omdat de werknemers harder werken, zou er daarom sprake zijn van openbaarmaking. Dat is gewoon in strijd bestaande jurisprudentie. Onbegrijpelijk hoe de rechter tot dit vonnis komt."

Het is echter al te laat voor een hoger beroep: het vonnis in het kort geding is uitgesproken op 12 december 2008, als je in hoger beroep wilt gaan, moet dat binnen een maand gebeuren. Zie voor meer informatie dit artikel op Webwereld, het weblog van Arnoud Engelfriet en beluister dit interview met Menno Weij van SOLV Advocaten.

peter Donderdag 12 Maart 2009 at 12:41 pm | | nieuws | Twee reacties

Studio

Afgelopen weekend las ik in de Volkskrant (het duurt altijd even voordat ik die negen telefoonboeken aan bijlages heb doorgeworsteld) een artikel over het faillissement van de Bullet Sound Studios in Nederhorst Den Berg. De eerste grote studio in Nederland die de handdoek in de ring gooit. ''Het is heel tragisch'', vertelt manager Jeroen van Kooten aan journaliste Sjoukje Budde. ''Maar het is gewoon niet meer op te brengen. In de afgelopen tien jaar hebben we voor elke euro die binnenkomt twee euro’s bij moeten leggen.''

Hij wijst met de beschuldigende naar de downloadende consument. Er wordt massaal muziek gedownload, waardoor platenlabels minder verdienen en dus minder geld uitgeven aan dure studio's. Maar natuurlijk is dat niet het hele verhaal, zo geeft Van Kooten toe: ''Er worden hele albums op zolderkamers in elkaar geknutseld. Neem de nieuwste van Jan Keizer. Daarvoor is geen enkele muzikant de studio in geweest. Alles wordt los van elkaar thuis opgenomen en door een producer afgemixt. Je mist de magie die tussen muzikanten ontstaat als ze samen spelen in een studio. Wat het oplevert? Een album zonder sfeer.''

Naja, volgens mij valt dit wel mee. Ik heb veeleer het gevoel dat de tijd van dure en van alle gemakken voorziene opnamestudio's wel zo'n beetje voorbij is. In de jaren tachtig kon je met goed fatsoen nog wel een paar weken bivakkeren in een peperdure studio, tegenwoordig investeren artiesten veel liever in een thuisstudio en goede apparatuur. Of althans, dat is de indruk die ik krijg. Verder is, volgens Van Kooten, ''de consument tegenwoordig sneller tevreden met minder kwaliteit.'' En hier heeft hij een punt. Tenminste, als hij 'geluidskwaliteit' bedoelt. Het valt me namelijk op dat de cd's van 'Top 40-artiesten' (om het maar eens zo te noemen) vaak nogal beroerd klinken, slecht afgemixt, gemasterd en met weinig dynamiek. Als je luistert via je mobiele telefoon, YouTube of mp3-speler valt het niet zo op, maar op een redelijke geluidsinstallatie (of een goede geluidskaart en een hoge bitrate) valt de muziek onmiddellijk door de mand. Of is er iets mis met mijn oren? In ieder geval: het complete artikel vind je op de site van de Volkskrant (inclusief een nogal nietszeggend filmpje, waarin het gesprek nog een dunnetjes over wordt gedaan).

peter Dinsdag 24 Februari 2009 at 12:40 am | | nieuws | Drie reacties