Aandrang

"Hoewel er heel wat mensen de winkel binnenlopen, is het maar een klein percentage daarvan dat iets koopt. De beste klanten zijn mensen die op zaterdag gewoon een plaat móéten kopen, ook als er niets bij is wat ze echt willen hebben; ze voelen zich onbehaaglijk tenzij ze naar huis gaan met een plat, vierkant plastic tasje in de hand. Je haalt de vinyljunks er zo uit, want na een poosje krijgen ze genoeg van de bak waarin ze aan het zoeken zijn, lopen naar een heel andere afdeling van de winkel, trekken zo maar ergens een hoes uit te voorschijn en komen naar de toonbank; dat komt doordat ze in hun hoofd een lijstje van mogelijke aankopen hebben gemaakt ('Als ik de komende vijf minuten niets vind, dan neem ik die blues-verzamelelpee die ik een half uur geleden heb gezien maar'), en ineens doodziek worden van de hoeveelheid tijd die ze hebben verdaan met het zoeken naar iets wat ze eigenlijk niet willen hebben.

Ik ken dat gevoel heel goed (het is mijn soort mensen, en die begrijp ik beter dan wie ook ter wereld): het is een kregelig, klam, paniekerig gevoel, en je gaat met een duizelend hoofd de winkel uit. Daarna loop je veel sneller, en je probeert het deel van de dag dat is weggevlogen terug te halen, en heel vaak voel je de aandrang om het internationale nieuwsgedeelte van de krant te lezen, of een Peter Greenaway-film te gaan zien, iets stevigs en substantieels tot je te nemen dat boven op de suikerspinachtige nutteloosheid komt die je hersenen verstikt.'' (Fragment uit Nick Hornby's 'High fidelity', Uitgeverij Atlas, 1995. Vertaling: Anneke Goddijn.)

peter Vrijdag 28 September 2007 at 11:38 pm | | overpeinzing

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam te voorkomen, vraag ik je vriendelijk om de volgende vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.