Rogier van Otterloo

Tja. Dan haal je een nieuwe usb-platenspeler in huis (de Akai ATT10U om precies te zijn), geeft het apparaat er na tien minuten al de brui aan. Volgens mij is er iets mis met de stroomtoevoer ofzo. Aan de onderkant valt te lezen dat je de platenspeler onder geen beding mag openschroeven (Danger! Danger!), dus laat ik dat dan ook maar niet doen. Wat een flutding! Rommel! En dat terwijl ik net 'Visions' van Rogier van Otterloo (1941-1988) had opgezet, een absoluut pareltje van deze nu toch wel enigszins vergeten arrangeur, orkestleider en componist.

De veel te jong gestorven Van Otterloo werd eind jaren zestig bekend als pianist en componist bij het Lurelei Cabaret (met Jasperina de Jong, Eric Herfst, Gerard Cox en Marjan Berk) en als dirigent en orkestleider bij het Grand Gala Du Disque en het Eurovisie Songfestival. Naast het schrijven en arrangeren voor anderen, bracht Van Otterloo diverse solo-albums uit (waaronder 'Music All-In' (met Pim Jacobs), 'Rita Reys Sings Burt Bacharach' en 'Visions'), waarop hij zijn liefde voor jazz, klassieke muziek en een mespuntje funk etaleerde. Het bekendst is hij echter geworden dankzij zijn soundtracks voor talloze legendarische films en series (onder andere 'Turks Fruit', 'Soldaat van Oranje, 'Keetje Tippel' en 'Grijpstra en De Gier'). Begin jaren tachtig werd hij benoemd tot eerste dirigent van het Metropole Orkest, en zorgde hij voor een broodnodige verjonging.

Vreemd genoeg zijn de albums van Rogier van Otterloo maar mondjesmaat op cd verschenen. Jammer, want met name de soundtrack van 'Soldaat van Oranje' en zijn solo-albums uit de jaren zeventig zijn prachtig. 'Visions' (1974) hou je dus nog te goed, maar 'On the move' (1976) is net zo fijn. Op deze bijzonder plezierig gearrangeerde lp wisselt de 'Ennio Morricone van de Lage Landen' funky en jazzy nummers af met wat filmisch geïnspireerde tracks. Hoogtepunten zijn met name het titelnummer (met een subtiel wahwah-gitaartje), het funky 'My dearest Fluffie' en 'Go on forever' (oftewel 'We zullen doorgaan', let op de hippe improvisatie halverwege!).

Hoewel 'On the move' een onmiskenbare en nostalgische jaren zeventig-vibe kent, is de kwaliteit tijdloos. Luister zelf (320 kbps, 96 MB – het gaat om een voortreffelijke vinyl-rip. Met grote dank aan billen- en funkkoning Baby Grandpa!)

peter Vrijdag 16 November 2007 at 11:50 pm | | easy-listening

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam te voorkomen, vraag ik je vriendelijk om de volgende vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.