Nox Arcana

Sommige dagen kun je het beste maar zo snel mogelijk vergeten. Het begon al 's ochtends op het station toen de intercity niet alleen te laat was, maar ook werd omgeleid omdat er een of ander defect treinstel de boel ophield. In de overvolle coupé zat ik naast een slapende man die een uur lang een nat snurkend geluid maakte toen we achter een stoptrein naar Amsterdam reden. 's Avonds kwam mijn bus voor de verandering eens tien minuten te vroeg (net op tijd om 'm zonder mij de bocht te zien omgaan) en had de trein wederom vertraging. Toen ik op Utrecht CS aankwam, liep ik een kwartier lang vruchteloos over de fietsenstalling te dwalen. Fiets gestolen.

En terwijl ik in het donker mismoedig naar huis liep, besloot mijn mp3-speler een toepasselijk album op te zetten: 'Shadow of the Raven' van Nox Arcana. Eerder deze week vroeg ik me nog af wanneer deze muziek eigenlijk tot zijn recht zou komen. Het antwoord blijkt eenvoudiger dan verwacht: als je fiets is gestolen en het zachtjes begint te motregenen. Nox Arcana bestaat uit Joseph Vargo (die je misschien kent van de groep Midnight Syndicate) en William Piotrowski. De Amerikanen hebben zich gespecialiseerd in angstaanjagende en huiveringwekkende soundscapes, die je de stuipen op het lijf zou moeten jagen.

Nox Arcana houdt niet van stil zitten: in slechts vier jaar tijd hebben Vargo en Piotrowski al acht albums uitgebracht, waarbij ze zich hebben laten inspireren door onder andere H.P. Lovecraft ('Necronomicon', 2004), Dracula ('Translylvania', 2005) en Edgar Allen Poe (het onlangs verschenen 'Shadow of the Raven'). Het grote probleem is echter dat Nox Arcana er een nogal glad en voorspelbaar beeld op nahoudt van wat nu precies angstaanjagend is. De albums zijn gevuld met op elkaar gestapelde horrorclichés: gerinkel van kettingen, knarsende deuren, spookachtig gefluister, hoge kinderstemmetjes, kerkorgels en -klokken, manisch gelach in de verte, een synthesizertapijt – je kent het wel.

Ik heb voortdurend het gevoel naar de soundtrack van een gelikte Hollywood-horrorfilm te luisteren. Juist omdat er niets aan de verbeelding wordt overgelaten, werkt het niet – behalve als je een rotdag hebt. Zelf oordelen? Op hun MySpace-profiel kun je een groot aantal tracks beluisteren – ververs de pagina voor een nieuw album!

peter Vrijdag 30 November 2007 at 11:52 pm | | weird

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam te voorkomen, vraag ik je vriendelijk om de volgende vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.