The Madd

''Kom, we gaan nog even de stad in,'' zei ik tegen vriendin Eva, ''ik trakteer op poffertjes.'' Dat liet ze zich geen twee keer zeggen en zo trokken we op een grijze zondagmiddag de Utrechtse binnenstad in. Die poffertjes waren eigenlijk alleen een voorwendsel om nog even snel een platenzaak binnen te wippen. De dag ervoor had ik namelijk (zoals gebruikelijk) wat cd'tjes gekocht en als bonus kreeg ik er 'Fine fine music vol. 2' bij, een verzamelaar gevuld met acts van het Excelsior-label.

Over het algemeen ben ik niet zo gecharmeerd van Excelsior (beetje al te veel pingelende alternatieve gitaarsaaiheid, waarbij je vooral heel moeilijk moet kijken), maar zo'n beetje tegen het einde van het album spitste ik mijn oren toen 'I Saw ABBA' van The Madd voorbij kwam zetten. Hee, dat klonk toch wel verdraaid leuk. En na een bezoekje aan hun MySpace-pagina (en vooral na het aanstekelijke 'Her Big Man' tien keer beluisterd te hebben) was ik om en moést ik hun in oktober verschenen debuut 'Ongeneeslijk beat' in huis halen. En tjonge, wat een briljante plaat! Zoals de titel al aangeeft, scharen de jonge Rotterdammers zich nadrukkelijk in een muzikale traditie: de beatmuziek die in de jaren zestig stormenderwijs Nederland veroverde.

Op het Madd-debuut gaat de Engelse merseybeat hand in de hand met gruizige Amerikaanse garagerock van eind jaren zestig. Het klinkt alsof je in een louche platenzaak opeens op een vergeten pareltje stuit: meerstemmige zang (met af en toe hulp van The Riplets), catchy refreintjes, lekker jengelende gitaren, een pompend orgeltje en de heerlijke stem van Dave von Raven. 'Ongeneeslijk beat' is gevuld met puntige covers van totaal onbekende beatgroepen uit de sixties, waardoor alles behoorlijk authentiek overkomt. Het kan natuurlijk ook zo zijn dat de heren van Madd toch stiekem zelf alles geschreven hebben - humor is de groep niet vreemd, getuige de stoomcursus stropdasstrikken... De elf (uitstekend geproduceerde) nummers passeren in een razend tempo de revue en hoewel een goed popliedje inderdaad niet langer hoeft te duren dan twee of drie minuten, is een speelduur van amper een half uur wel wat karig. Maar goed, daar heeft men de repeatknop voor uitgevonden... En nu op zoek naar de in eigen beheer uitgegeven vinyl-single 'The Madd are left behind'!

peter Zondag 09 December 2007 at 11:56 pm | | review

drie reacties

Leuk!

yak, (E-mail ) (URL) - 11-12-’07 09:52

niks eigen beheer
gewoon bij stardumb records: http://www.stardumbrecords.com/records.h..
minder goed dan de lp, maar de autenthieke sixtieshoes maakt een hoop goed: http://www.xs4all.nl/~augurk/augustus200..

clismo, (E-mail ) - 23-12-’07 21:39

A lot of specialists argue that loan aid a lot of people to live the way they want, just because they can feel free to buy necessary stuff. Moreover, banks present auto loan for different persons.

LEANNEGraham19, (E-mail ) (URL) - 17-09-’10 23:09
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam te voorkomen, vraag ik je vriendelijk om de volgende vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.