Gwendoline

In een poging mee te liften op de immens succesvolle Indiana Jones-films van Steven Spielberg, regisseerde Fransman Just Jaeckin in 1984 de avonturenfilm 'Gwendoline', oftewel (want voluit is de titel veel leuker) 'The Perils of Gwendoline In The Land of Yik Yak'. Jaeckin debuteerde in 1974 met 'Emmanuelle' (met Sylvia Kristel in de hoofdrol) en effende de weg voor de stortvloed aan soft-erotische films die later zou volgen – al dan niet door de Fransman zelf geregisseerd (onder meer 'The Story of O' en 'Lady Chatterley's Lover' uit respectievelijk 1975 en 1981). Een bijna vergeten 'hoogtepunt' in zijn carrière is de avonturenfilm 'Gwendoline', losjes gebaseerd op de gelijknamige stripboeken van John Willie (die dol was op rondborstige heldinnen die om de haverklap vastgebonden werden en billenkoek kregen).

Het verhaal: Gwendoline (een appetijtelijke Tawny Kitaen) trekt samen met haar dienstmeisje (een net zo appetijtelijke Zabou Breitman) en de gespierde gelukszoeker Willard (Brent Huff) door de jungle. Het drietal is op zoek naar Gwendolines vader, die tijdens een wetenschappelijke expeditie (het heeft iets te maken met een of andere zeldzame vlinder) spoorloos is verdwenen. Diep in de jungle stuitten ze op het ondergrondse rijk van de Yik-Yak, een geheel uit schaars geklede vrouwen bestaande samenleving geregeerd door een snode koningin (een in een sexy leren pakje gehulde Bernadette Lafont). Laatstgenoemde arrangeert een ehh.. 'meet & greet' tussen Willard en haar gladiatorenkampioene (zie afbeelding). Het is de bedoeling dat zij met hem 'paart' en hem vervolgens genadeloos in elkaar mept, maar het pakt allemaal anders uit dan gepland.

Goed. Dit klinkt allemaal behoorlijk krankzinnig, maar wie bereid is om anderhalf uur lang zijn verstand uit te schakelen, beleeft de tijd van zijn leven. Sexy pakjes! Naakte heldinnen! Bondage! Geweld! Ontluikende liefdes! Jungle-avonturen! Gladiatoren! Als je de film ooit tegenkomt in de uitverkoopbakken, grijp dan je kans. Luister, tot het zover is, naar de soundtrack (192 kbps, 50 MB) van Pierre Bachelet (die eerder meewerkte aan 'Emmanuelle'). Zijn score klinkt eigenlijk best aardig, met omfloerste synths, enkele Era-achtige liedjes en aandoenlijk geknutsel met samples en drumcomputers. (Met dank aan het geweldige Cosmobells!)

peter Woensdag 12 December 2007 at 11:52 pm | | weird

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam te voorkomen, vraag ik je vriendelijk om de volgende vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.