Jyl

Het handige van Klaus Schulze is dat hij elke scheet die hij laat bewaart voor het nageslacht. Live-optredens, demo's, experimenten in de studio, outtakes, oefensessies, remixen – vroeg of laat verschijnt het een keer op cd. Het resultaat is dan ook een indrukwekkende discografie, helemaal als je je bedenkt dat Schulze niet te beroerd om regelmatig in de producersstoel plaats te nemen en een beginnende artiest een duwtje in de rug te geven.

En zo kwam ik via een rare omweg op het spoor van de lp 'Jyl' uit 1984. Veel informatie kon ik niet over het album vinden: Jyl was een project van Ingo Werner, die alle nummers schreef, arrangeerde en samen met Schulze produceerde. Zangeressen Jyl Porch en Angela Werner schreven de songteksten, zo lees ik op Discogs. Het is dat de naam van Klaus Schulze bij de credits vermeld staat, want de muziek van Jyl lijkt in niets op zijn experimentele klanktapijten. Ik denk dan ook dat hij slechts zijn studio ter beschikking heeft gesteld, wat apparaten heeft opgestart en af en toe zijn hoofd om de hoek stak om te kijken of alles nog goed ging.

De tien tracks begeven zich in een interessant schemergebied tussen electro, elektronische muziek, new wave en lichtelijk avant-gardistische uitstapjes. Jyl Porch zingt onderkoeld in het Engels, Frans en Russisch over sciencefiction-onderwerpen (titels als 'The Computer Generation', 'Mechanic Ballerina' en 'Silicon Valley' laten weinig aan de verbeelding over), ondersteund door bliepjes, een droge, uptempo beat en de sporadisch opduikende zware stem van (gok ik) Ingo Werner. De associatie met de Engelse zangeres Toyah Willcox is niet heel ver weg en ook het Leda-project van voormalig Tangerine Dream-lid Peter Baumann komt in gedachten.

En hoewel 'Jyl' een typisch product is van de vroege jaren tachtig, klinkt het album eigenlijk nog steeds uitermate plezierig, vooral dankzij de lijzige stem van Porch en haar Nina Hagen-achtige uithalen (zeer bescheiden weliswaar, maar toch). Voor zover ik kon nagaan is het bij deze ene lp gebleven. Liefhebbers van new wave en synthpop (Propaganda-liefhebbers opgelet!) moeten Jyl zeker eens een kans geven. Luister naar een voortreffelijk opgepoetste vinyl-rip (224 kbps vbr, 57 MB).

peter Zondag 23 December 2007 at 11:52 pm | | 80s

Eén reactie

Fijn plaatje. Vooral de zangpartijen van Jyl Porch zijn bijzonder intrigerend, vind ik. Jammer dat er geen vervolg op dit plaatje kwam… In een band als Glass Candy hoor je vandaag duidelijk echo’s van dit soort werk. Moet je echt ‘ns beluisteren..

Thomas, - 10-01-’08 22:00
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam te voorkomen, vraag ik je vriendelijk om de volgende vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.