Armand

Mijn vader kwam aanzetten met de dubbel-cd 'Armand – 50 jaar'. Is wel wat voor jou, voegde hij er aan toe. Natuurlijk kende ik Armand (1946), maar eigenlijk alleen als de roodharige hippie die in 1967 de monsterhits 'Ben ik te min' en 'Blommenkinders' scoorde. Dat hij nog altijd actief is, bewijzen de kleine advertenties die ik sinds jaar en dag aantref in de Aloha/Oor, waarin de als Herman van Loenhout geboren zanger zichzelf aanprijst als 'de zanger van 'Ben ik te min' en meer'. Het is opvallend dat Armand slechts twee hits heeft gehad (de bovengenoemde twee singles) en de afgelopen veertig jaar eigenlijk nauwelijks op de radio te horen is geweest – afgezien dan van het obligate 'Ben ik te min'.

Misschien heeft dat te maken met zijn nog altijd maatschappij-kritische teksten en onverbloemd taalgebruik (zo werd de single 'Wat het klootjesvolk wil weten' in de ban gedaan omdat het woord 'testikels' werd gebruikt en Armand een keer 'godverdomme' riep), het openlijk propageren van softdrugs en psychedelica (op zijn website bestaat de header bijvoorbeeld uit een afbeelding van Psilocybe semilanceata, oftewel psychedelische paddo's) of zijn imago van verstokte hippie die zichzelf het 'geweten van Europa' noemt. Het is niet voor niets dat Kees van Kooten zich voor het typetje Koos Koets door Armand liet insprireren. In 1986 baarde de protestzanger opzien met zijn nummer 'Liever een Rus (in de keuken dan een raket in de tuin)', waarin hij zich uitsprak tegen de plaatsing van 48 kruisraketten in het plaatsje Woensdrecht. De zanger mag dan misschien de media-luwte hebben opgezicht, stilzitten is er niet bij.

Onlangs verscheen zijn album 'Mooie woorden', een 'tripelelpee' (drie lp's) met 22 nieuwe liedjes. Maar goed, dit soort dingen ontdek je pas als je een stukje aan het tikken bent voor je weblog. Ik kende de muziek van Armand dus niet zo goed en tijdens het beluisteren van de 32 nummers op de dubbelaar werd ik aangenaam verrast. Ik verwachtte op voornamelijk bozige, akoestische liedjes getrakteerd te worden, en hoewel die natuurlijk van de partij zijn, zingt Armand met de nodige zelfspot ook over de liefde, de natuur en vervlogen idealen, en put daarbij uit de reggae, nederbeat, country, blues en een ietsiepietsie wereldmuziek. Het wordt hoog tijd voor een Armand-comeback! Misschien moet hij eens gaan samenwerken met iemand als Spinvis of de Rotterdammers van The Madd...

Luister, voordat het zover is, ter kennismaking naar een handvol tracks (320 kbps – let op: als je op zoek bent naar de hits, zoek dan nog maar even verder...)

peter Vrijdag 04 Januari 2008 at 11:49 pm | | flashback

twee reacties

Bedankt, zaten idd een paar juweeltjes bij :)

Stefan, - 26-01-’08 19:58

Armand treed eind maart op in Drachten, samen met Osdorp Posse!

Pepper, (E-mail ) (URL) - 27-02-’08 01:34
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam te voorkomen, vraag ik je vriendelijk om de volgende vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.