Deep Throat

Komt een vrouw bij de dokter. ''Ik ben zo ontevreden over mijn seksleven, dokter'', zegt ze. ''Gaat u maar even liggen dan kijk ik er even naar'', antwoordt hij. Na enkele minuten roept hij enthousiast uit. ''Ik zie het al: uw clitoris groeit in uw keel!'' Gelukkig valt daar wel mee te leven, zoals de dokter haar demonstreert... Het klinkt als een slechte mop, maar toch is dit precies waar 'Deep Throat' (uit 1972) over gaat. De beruchte pornofilm werd afgelopen zaterdag (23 februari) uitgezonden door BNN (misschien wel de eerste publieke omroep ter wereld die een pornofilm uitzendt) en dat zorgde niet geheel verbazingwekkend voor de nodige controverse.

'Deep Throat' werd voor 25.000 dollar gemaakt en heeft inmiddels bijna 700 miljoen dollar opgebracht. Door menigeen (onder wie schrijvers Gore Vidal, Camille Paglia en Playboy-magnaat Hugh Hefner) wordt de film beschouwd als grensverleggend en als hét startpunt voor de seksuele bevrijding van het toen nog zeer preutse Amerika. Met 'Deep Throat'-regisseur Gerard Damiano liep het niet zo goed af; hij werd gechanteerd door de maffia en moest een groot deel van de opbrengt afstaan. En hoofdrolspeelster Linda Lovelace (een pseudoniem van Linda Susan Boreman (1949-2002), die voor haar rol overigens slechts 1.250 dollar ontving) kreeg later ontzettend spijt, werd een fel feminist en vertelde tegen iedereen die het maar wilde horen dat haar toenmalige man Chuck Traynor haar had gedwongen om seks te hebben met vreemden. Ze tekende haar levensverhaal op in twee autobiografieën ('Ordeal' en 'Bondage') en stierf in 2002 na een auto-ongeluk.

Anno 2006 is 'Deep Throat' voornamelijk leuk vanwege zijn impact en cult-imago (zie voor meer informatie de documentaire 'Inside Deep Throat' van Rendy Barbato en Fenton Bailey), want zo heel spannend of opwindend is de film niet, of je moet een zwak hebben voor harige, naakte en pukkelige jaren zeventig-lichamen en slechte acteerprestaties. Gelukkig hebben we de muziek nog. En die is verbazingwekkend goed - voor een pornofilm. Vermeldenswaard is de orgelvariatie op Beethovens 'Ode an die Freude' en de funky versie van 'Love is Strange' tijdens een orgiescène. De soundtrack is door anonieme studiomuzikanten volgespeeld (en matig volgezongen) met groovy pornofunk; pompende baslijntjes, orgeltjes, af en toe wat dialogen uit de film.

De soundtrack van 'Deep Throat I' werd indertijd gratis weggeven aan bioscoopbezoekers en in dit zipje vind je zowel de muziek van het eerste deel als de tweede 'Deep Throat'-film uit 1974 (192 kbps, 87 MB).

peter Zaterdag 23 Februari 2008 at 10:47 pm | | film

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam te voorkomen, vraag ik je vriendelijk om de volgende vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.