De schimmige wereld van Sopor Aeternus

Er zijn maar weinig artiesten die zo door mysteries en raadselen omgeven worden als het Duitse Sopor Aeternus & The Ensemble of Shadows. De meest wilde geruchten over de formatie worden verspreid. Zo zou Sopor Aeternus een bedenksel zijn van het label Apocalyptic Vision, slechts bedoeld om dankzij een slim bedacht imago cd's kunnen verkopen. Volgens anderen zou zanger/es Anna-Varney Cantodea in een grot leven ergens in Frankrijk. En weer anderen beweren dat Anna-Varney jarenlang in een donkere kamer heeft geleefd, zichzelf in leven houdend met rattenvlees.

Aangezien een groot aantal bezoekers via een Sopor Aeternus-zoekopdracht op mijn log belandt, werd het eens tijd voor een uitgebreid artikel. De wereld van Anna-Varey is niet voor iedereen weggelegd; onderwerpen als de dood, transseksualiteit en eenzaamheid zijn nu eenmaal thema's die niet in ieders belevingswereld zijn te vinden.

Of zoals ene APB het verwoordt op de officiële Sopor Aeternus-fansite: "Wat is hier nu aan de hand? Waar slaat al dat gedweep met de dood, pijn en zelfmoord op? [...] Zoek een baan, doe aan sport, eet gezond en evenwichtig en probeer jezelf verder te vormen. Je zult zien dat zo al je problemen worden opgelost. [...]" De grote aantrekkingskracht van Sopor Aeternus is echter juist deze morbide geheimzinnigheid. Anna-Varney is een vande weinige artiesten die blijft verrassen, zichzelf steeds vernieuwt en de luisteraar op het verkeerde been weet te zetten.

Het begin

De wortels van Sopor Aeternus liggen in het najaar van 1987. In de Duitse undergroundclub Negative in Frankfurt werd Anna-Varney door een gemeenschappelijke vriendin voorgesteld aan Holger. De twee bleken elkaar wonderwel aan te voelen; beide begin twintig, introvert en spelend met het idee om zelf muziek te maken. "Ik herinner me dat het die avond behoorlijk koud was. Een onbekende band maakte nogal saaie muziek en we liepen heen en weer tussen de straat voor de club en de dameswc's, hopend dat in de tussentijd het concert was beëindigd zodat we ons wellicht konden verbergen in de anonimiteit van het publiek. Na een zeker verstrijken van tijd en de deelname van een aantal mensen, kwam het moment waarop Sopor Aeternus bewust werd gematerialiseerd," vertelde Anna-Varney in een interview met het Spaanse muziekblad Dock. Hoe dit proces nu precies in zijn werk ging, blijft vooralsnog een groot raadsel.

Anna-Varney en Holger raakten bevriend en werkten in alle stilte aan hun muziek. Sopor Aeternus betekent letterlijk 'eeuwige slaap', oftewel: doodsslaap. Voor Anna-Varney is de dood geen eindpunt, maar veeleer een tussenstation tussen verschillende reïncarnaties ('bardo'). Voluit luidt de groepsnaam 'Sopor Aeternus and the Ensemble of Shadows'. "Deze ondertitel hebben we gekozen omdat we eigenlijk geen duo zijn. Weliswaar zijn wij slechts twee levende personen, maar we worden voortdurend omgegeven door geesten die onophoudelijk in mijn hoofd muziek maken. Wondermooie melodieën krijg ik door, vooral in mijn slaap. Maar soms wordt het zo extreem dat het bijna pijnlijk wordt. Ze stoppen niet voordat ik opsta en het gehele stuk (de noten/melodie) noteer. Pas dan laten ze mij weer met rust", aldus Anna-Varney in een vroeg interview met Gothic. "Maar dan ontstaat er een nieuw probleem: ik wil de muziek, dit geschenk, met zo veel mogelijk mensen delen, maar helaas beschikken we niet over de mogelijkheid de muziek (compleet) op tape te zetten. Daaruit volgt (opnieuw) zielspijn, die zo afschuwelijk is dat ik deze slechts op twee manieren kan verminderen: of door de dood, of door zo snel mogelijk te proberen in slaap te vallen. Dat is ook de reden dat ik 24 uur aan een stuk doorslaap. De geesten treft overigens geen blaam. Ze handelen uit goede, vriendelijke motieven. En om hen onze dank te tonen, hebben we onze naam aan hen gewijd!"

In 1989 verscheen de cassette 'Es reiten die Toten so schnell', dat het eerste deel van de 'Blut der schwarzen Rosen'-trilogie zou moeten vormen. Hoewel er geluidstechnisch en productioneel wel een en ander te wensen overliet, maakte Sopor Aeternus indruk met de volstrekt eigenzinnige manier waarop zij muziek maakt. De tape bevat zeven nummers: Omen Sinistrum, Dead Souls, Stake of my Soul, Beautiful Thorn, Baptisma, The Feast of Blood en Sopor Fratrem Mortis Est. Wat als eerste opvalt, is dat op zowel de A- als de B-kant van het 60 minuten durende cassettebandje dezelfde zeven nummers zijn te vinden. De reden hiervoor is zowel artistiek als praktisch van aard. Het feit dat op beide kanten dezelfde nummers staan, symboliseert eeuwigheid en zijn vervloekte herhaling. Het getal '2' wordt door numerologen gezien als het getal dat twee uitersten in zich verenigt, zowel het duistere als het liefdevolle. Anna-Varney spreekt over het getal twee als het 'ontvangende aspect'. De praktische reden is 'dat je het bandje niet hoeft om te draaien om alle nummers te horen.'

Het overheersende thema op 'Es reiten die Toten so schnell' is die van de vampier die een ondraaglijke last met zich meetorst. In tegenstelling tot de vampiers die rondwaren in klassieke horrorfilms, zijn de vampiers die Anna-Varney schetst geen gedistingeerde mannen van middelbare leeftijd die het voorzien hebben op het bloed van schone maagden. In 'Dead Souls' zingt Anna-Varney bijvoorbeeld: 'We are the... damned children of the night. / Dragging our immune existence through thousands of centuries / and from dusk to dawn we suffer from our immortality. [...] Death and decay, cadaverous smell, / for us there's neither heaven, nor is there a hell, / and only the stigmata could be able to betray / the sombre existence of the former days." De vampier als een beklagenswaardig wezen, beschutting zoekend in tombes en crypten tegen de stralen van de zon: "By day, when a million suns are killing with their shine, / the cold, dark crypts are saving me ... and mine." Vanzelfsprekend schuilt er een diepere symboliek achter het vampier-thema: de vampier als symbool van tragedie, vervloeking en als maatschappelijke verschoppeling.

Anna-Varney wilde aanvankelijke drie delen uitbrengen van de 'Blut der schwarzen Rosen'-trilogie, die correspondeerden met drie 'werelden van bewustzijn': de wereld der levenden, de wereld der doden en de wereld der ondoden. De twee tapes die de trilogie moesten completeren ('Rufus' en 'Till Time and Time are done') zouden echter nooit verschijnen.

Cultklassieker

Het pas opgerichte Duitse undergroundlabel Apocalyptic Vision bracht in 1994 de eerste volwaardige Sopor Aeternus-cd uit: 'Ich töte mich' (oftewel voluit: Ich töte mich jedesmal aufs Neue, doch ich bin unsterblich, und ich erstehe wieder auf; in einer Vision des Untergangs...). Met dit album brak Sopor Aeternus op kleine schaal door, ondanks de soms povere geluidskwaliteit; iets waarvoor Anna-Varney zich in het cd-boekje verontschuldigt: 'Please excuse the lack of quality in some places as these recordings were made entirely 'underground'. Het album werd in eerste instantie uitgebracht in een gelimiteerde oplage van 1000 exemplaren. Songs als 'Tanz der Grausamkeit' en 'Do you know my name?' doken vervolgens op in diverse clubs, waardoor het album uitgroeide uit tot een cult-klassieker. Over de identiteit van Sopor Aeternus was vrijwel niets bekend, wat mede bijdroeg aan het geheimzinnige imago van de groep. De wildste geruchten werden dan ook verspreid; geruchten die werden gevoed door de eerste foto's die opdoken: een gekwelde zonderling, met extreem lange vingernagels en gekleed in zwarte gewaden.

Het tweede album, 'Todeswunsch - sous le soleil de Saturnes' uit 1995, betekende in velerlei opzichten een grote stap voorwaarts. De productie was beter, de songs doordachter en rijker van instrumentatie. In de songs verwoordt Anna-Varney zijn twijfels en problemen over seksualiteit, het leven en sterfelijkheid. Deze thematiek is treffend verwoord in het nummer 'Drama der Geschlechtslosigkeit': 'Bin weder Mann, noch bin ich Frau, / bin irgendwo zwischendrin./ Weiss nicht, wohin ich gehöre, / weiss nicht,was ich bin...' Hoewel dit album zijn doorbraak betekende, ging het in persoonlijk opzicht wat minder met Anna-Varney; hij voelde zich uitermate eenzaam en stond meerdere malen op het punt om zelfmoord te plegen. Naar eigen zeggen werd hij van zelfmoord afgehouden na spirituele hulp van The Ensemble of Shadows.

Eveneens in 1995 zag de gelimiteerde mini-cd 'Ehjer ascher ehjer' het licht (duidelijk een voortzetting van 'Todeswunsch', met dezelfde bijkans vrolijke middeleeuws aandoende instrumentatie), in 1997 gevolgd door 'The inexperienced spiral traveller'. Laatstgenoemde cd wordt door Anna-Varney overigens beschouwd als zijn minst geslaagde album, ondanks de uitstekende verkoopresultaten. In 1998 verscheen het gelimiteerde (3000 stuks) 'Voyager - The Jugglers of Jusa'. Twee van de meest opvallende nummers op deze cd zijn 'Modela est', een hoogst originele cover van de Kraftwerk-klassieker 'Das Modell', gezongen in het Latijn, en 'Feralia genitalia (Arrival of the Jugglers)', over een geslachtsveranderingoperatie.

Nieuwe wegen

Met 'Dead Lover's Sarabande (Face One)' (1999) en 'Dead Lover's Sarabande (Face Two)' (1999) sloeg Anna-Varney nieuwe wegen in. Het eerste deel is opgedragen aan '1334', oftewel Christian Death-zanger Rozz Williams, die op 1 april 1998 zelfmoord pleegde. Anna-Varney en Rozz correspondeerden met elkaar en het plan was om ooit eens samen te werken. Het mocht helaas niet zo zijn. De muziek op de beide albums is soberder en meer ingetogen en heeft wel iets weg van modern klassieke muziek. Voor de vormgeving van de begeleidende cd-boekjes en -covers liet Anna-Varney zich inspireren door de Japanse Ankoku Butoh-traditie. Letterlijk betekent dit 'dans der duisternis'. Deze dansvorm werd in de jaren vijftig geïntroduceerd door Tatsumi Hijikata (1928-1986) en Kazuo Ohno (1906). Elementen uit de traditionele Japanse Noh, Kabuki en Bunraku werden gecombineerd tot een vernieuwend en provocerend geheel en diende als weerwerk voor de westerse dansinvloeden en gedwongen 'Amerikanisatie' na de Tweede Wereldoorlog. De foto's bij de beide delen van 'Dead Lover's Sarabande' zijn dan ook uitermate duister en provocerend.

'Songs from the inverted womb' (2001) is opgedragen aan Little Seven, 'who died at the age of six'. Wie deze persoon precies is, blijft onduidelijk; zoals bekend laat Anna-Varney zich maar sporadisch uit over zijn privé-leven. Mijn vermoeden is echter dat Anna-Varney met 'Little Seven' het kind in zichzelf bedoelt. De bekende thema's komen op deze cd terug, hoewel sommige teksten (zoals het prachtige 'There was a country by the sea') steeds verhalender en poëtischer lijken te worden. Anna-Varney's bewondering voor Edgar Allen Poe komt op 'Songs from the inverted womb' sterk naar voren.

Nenia C'Alladhan

Bijna traditiegetrouw bracht Sopor Aeternus bijna jaarlijks een nieuw album uit en 2002 vormde geen uitzondering; hoewel het nu om een bijzonder album ging. Onder de noemer Nenia C'Alladhan bracht Anna-Varney samen met de jonge zangeres Constance Fröhling een titelloos album uit. De twee ontmoetten elkaar tijdens de opnames van 'The inexperienced spiral traveller'; Constance was door platenmaatschappij Apocalyptic Vision benaderd om luit te spelen op het nummer 'Memalon'. Na de opnames liet Constance Anna-Varney enkele door haarzelf geschreven nummers horen. Anna-Varney was onder de indruk en gaf te kennen graag eens met haar te willen samenwerken. Dit zou vijf jaar later resulteren in het project Nenia C'Alladhan.

Het is interessant om wat dieper op dit project in te gaan; in tegenstelling tot de meeste mensen die met Anna-Varney samenwerken, hult Constance zich niet in stilzwijgen. De samenwerking zorgde voor gemengde gevoelens, vertelde ze in een interview met The Gothicworld.de. "Normaalgesproken speel en zing ik mijn liedjes 's nachts bij het kampvuur op middeleeuwse markten, terwijl ik mezelf begeleid op de luit. De inbreng van Varney heeft het sprookjesachtige gehalte van mijn songs verzwakt. Aan de andere kant hebben de liedjes dankzij zijn instrumentatie aan veelzijdigheid gewonnen en merkte ik tot mijn verrassing dat het karakter van de stukken veranderde, hoewel de tekst en melodie gelijk bleven."

De samenwerking met Anna-Varney had zowel voor- als nadelen: "Varney is een muzikaal genie en uiterst perfectionistisch. Hij heeft jarenlange studio-ervaring en weet precies wat hij wilt. Ik heb zelf altijd live opgetreden en hanteer een heel andere werkwijze. Dat leverde wel eens kleine botsingen op. Wat mij echter vooral stoorde, was dat veel beslissingen buiten mij om werden genomen, dat mijn mening niet relevant was. Zo was ik het er volstrekt niet mee eens dat het lied 'Sternblumennacht' door een mannelijke stem werd gezongen; het krijgt een op de een of andere manier een homoseksuele ondertoon. [...] Verder vond ik het niet netjes van platenmaatschappij Apocalyptic Vision om in de reclamecampagne voor het album mijn aandeel onder het tapijt te vegen. Maar ja, zo gaat dat nu eenmaal..." Het antwoord op de vraag of Nenia C'Alladhan een vervolg krijgt is dan ook stellig: "Absoluut niet, in ieder geval niet met mij of met mijn liedjes."

De cirkel is rond

In 2003 bracht Anna-Varney 'Es reiten die Toten so schnell - or: The vampyre sucking at his own vein' uit. Op dit album zijn nieuw opgenomen tracks te vinden afkomstig van de eerste cassette, hoogstwaarschijnlijk aangevuld met nummers van 'Rufus' en 'Till Time and Time are done', hoewel deze cassettes zoals vermeld nooit het licht hebben gezien. "Het is de vervolmaking van de cirkel of de spiraal, het moment waarop we het startpunt opnieuw bereiken, hopelijk deze keer op een meer volmaakt peil. Het is zoals steeds een vervolg op het vorige album, maar op zich dus ook een onderdeel van 'de cirkel'", aldus Anna-Varney in een interview met Dark Entries (mei 2003).

Dat Anna-Varney 'Es reiten' inderdaad ziet als het einde van een periode, blijkt uit een interview in Zillo, waarin hij vertelt over de totstandkoming van het album: "Eigenlijk waren we met een ander project bezig, maar na verloop van tijd kon ik me steeds minder vinden in de thematische richting die het album dreigde uit te gaan. Op de een of andere manier kwam het allemaal niet van de grond; de beelden en toon leken niet werkelijk bij elkaar te passen, en bij alles kreeg ik een gevoel van ontzettende hopeloosheid. [...] Voor mijzelf was dit meer dan een schok, want het is namelijk zeker niet mijn bedoeling om altijd en eeuwig over niets anders dan pijn en depressie te zingen. Eerlijk gezegd heb ik mijn neus vol van al dat zelfmedelijden dat op de een of andere manier voortdurend in de nummers terechtkwam. Er bleef me dan ook niets anders over dan het kwaad op te zoeken en - hopelijk - met wortel en al te verwijderen."

Dit 'opzoeken van het kwaad' bleek dus concreet neer te komen op de eerste Sopor Aeternus-cassette en de muziek uit Anna-Varney's beginperiode. Na 'afgerekend' te hebben met deze 'demonen', was de weg vrij voor 'La chambre d'echo - where the dead birds sing'. Dit nieuwe album laat in velerlei opzichten een nieuw gezicht zien van Anna-Varney. De gelimiteerde versies van 'La chambre', te weten de vinyl-editie en de boxset, verschenen in de zomer van 2004, enkele maanden later gevolgd door de min of meer reguliere versie. Wat als eerste opvalt is de stijl van het album: hoewel de typische Sopor-elementen aanwezig zijn (zoals het gebruik van klassieke instrumenten) is het album overwegend elektronisch en up-tempo van aard. 'La chambre d'echo' zou je kunnen omschrijven als een conceptalbum, gebaseerd op het 'Narrentum', een gesticht in Wenen dat heden ten dage dienst doet als anatomiemuseum. In het eerste nummer gaan de deuren van het Narrentum open, maar of de luisteraar wel zo welkom is, blijft de vraag: 'Please, be so kind to leave this place, / none of your kin(d) is wanted here; / a dreadful tremor shakes these walls ... / your presence vibrates violently.'

De songteksten op 'La chambre' zijn van uitzonderlijk hoog niveau, en lijken metaforischer en symbolischer te zijn dan ooit tevoren. Anna-Varney lijkt inderdaad af te rekenen met zijn demonen, zoals bijvoorbeeld blijkt uit enkele regels van 'We have a dog to exercise': When the old ghost of suicide / Creeps slowly back into your mind, / Then everything is bleak and blurred ... - / Down here in the short-sighted world / Yet, this time I have to insist / On the sharpness of the things I missed ... - / This once so loyal friend..., he's not that welcome anymore.' Een tekstueel hoogtepunt wordt gevormd door 'Leeches & Deception', vol verwijzingen naar esoterische tradities, geheimzinnige magische rituelen en Kafkaëske transformaties. In het nummer laat een monnik zich vrijwillig opsluiten in een kleine doos, en 'after he was released again / a trans-/bisexual vampyre-demon was crawling after him out of the same box. / Though this demon/creature should have been dissolved, / instead he had just split himself in two halves, /dark-red, fat and swollen like a leech...- / it surely must have been feasting on the poor man while they were both locked up inside the wall.'

In het najaar van 2004 verscheen 'Flowers in formaldehyde', een acht nummers tellend minialbum dat dient als aanvulling op 'La chambre'.

Ontboezemingen

Zoals eerder aangeven laat Anna-Varney maar weinig los over zijn persoonlijke leven. In een interview met het Engelse SoundZ Magazine vertelt hij echter toch wat over zijn jeugd. "Vanaf mijn zesde werd ik elk jaar steeds depressiever. Toen ik twaalf was dacht ik er voor het eerst serieus over na om zelfmoord te plegen. Als kind werd ik regelmatig door mijn ouders geslagen en mijn schooltijd was ronduit rampzalig. Maar dit alles vormde de voedingsbodem voor mijn transformatie, mijn ontwikkeling in het prachtige wezen dat ik nu ben." In een later interview met het tijdschrift Gothic vertelt hij: "Het resultaat was meer dan twintig jaar van zware depressies, negen jaar van wanhoop en eenzaamheid. Twee jaar van mijn leven heb ik voor 89 procent in het teken gesteld van Saturnus, wat inhield dat ik 24 uur per dag doorbracht in bijna complete duisternis (in elke betekenis van het woord). Ik werd zwak, ziek, verloor bijna mijn gezichtsvermogen en krijg bijna kanker. Ik verliet slechts één keer per maand mijn huis. Ik werd letterlijk een levende dode, een marionet van mijn eigen stemmingen. Uiteindelijk - de laatste anderhalf jaar - werd mijn ziel de meelijwekkende gevangene van mijn eigen destructieve innerlijke hel, zwaaiend als een spiritueel pendulum rond drie zwarte extremen: pijn, ergere pijn en absolute leegte (dat waarschijnlijk het ergste was). Gedurende deze jaren ving ik een glimp op van vervloeking... Ik was verloren in een vreemde halfwereld, verscheurd tussen goed en kwaad, licht en donker. Niets kan echter bestaan zonder zijn tegenhanger, zijn weerspiegeling. Dus zelfs toen ik mij wegdraaide van het licht en een discipel, een Kind van Saturnus, werd, was er nog steeds een sprankje 'leven' in me. Gelukkig, kan ik nu met een gerust hart zeggen."

In de diverse interviews die Anna-Varney heeft gegeven heeft de excentrieke muzikant een waar web van mythen, legenden en kronkelige gedachtespinsels om zich heen geweven. Anna-Varney beschouwt zichzelf als een 'dochter van het vijfde geslacht' en verwijst hierbij naar de Navajo-traditie, waar vier geslachten onderscheiden worden: de vrouw, de man, de man-vrouw en de vrouw-man. Anna-Varney ziet zichzelf als een 'vrouw-man', de zogeheten 'Nadleehe', 'de veranderden' of 'getransformeerden' in het Navajo.

Een groot mysterie, tot slot, blijft de exacte aard van het Ensemble of Shadows en de rol die dit gezelschap precies speelt bij de totstandkoming van de muziek van Sopor Aeternus. Anna-Varney spreekt over 'entiteiten', 'energieën' en 'wezens', maar gaat niet in op de verschijningsvorm of het exacte ontstaan van dit mysterieuze gezelschap. Volgens Anna-Varney dient hij slechts als doorgeefluik: "Ik geloof dat er een speciale kracht achter alles zit en dat niets zonder reden of motief gebeurt. Dit geldt ook voor muziek en teksten - op een bepaalde constellatie en zekere positie in het ruimte-tijd-continuüm is een melodie of muziek al toegekend," aldus Anna-Varney in een gesprek met Bertrand Garnier van de Utter Dark Radio Show. "De consequentie van dit idee is dat ik geen echte zeggenschap heb over de selectie, instrumentatie en uiteindelijke sound van 'onze' muziek. [...]"

Discografie

1989 Es reiten die Toten so schnell (democassette, gelimiteerd tot 50 stuks)
1994 Ich töte mich jedesmal aufs Neue, doch ich bin unsterblich, und ich erstehe wieder auf; in einer Vision des Untergans (uitgebracht in twee versies: jewel case, gelimiteerd tot 1000 stuks, inclusief foto en een lyrieksheet en een versie zonder deze extra’s).
1995 Jekura - Deep, The Eternal Forest (gelimiteerde digi-pack; verzamelalbum met nog niet eerder verschenen nummers van Sopor Aeternus en tracks van het zijproject White Onyx Elephants.)
1995 Todeswunsch - Sous le soleil de Saturne (digi-pack, gelimiteerd tot 3000 stuks)
1995 Ehjeh Ascher Ehjeh (digi-pack ep, gelimiteerd tot 3000 stuks)
1997 The Inexperienced Spiral Traveller (Aus dem Schoss der hölle wird geboren die Totensonne) (verschenen in twee versies: een digi-pack (gelimiteerd tot 3000 stuks) en een clear tray cd)
1997 Voyager - The Jugglers of Jusa (digi-pack, gelimiteerd tot 3000 stuks)
1999 Dead Lovers’ Sarabande (face one) (drie versies: gelimiteerde (3000 stuks) A5 box-cd, dubbel-lp (gelimiteerd, 500 stuks genummerd en gesigneerd) en een clear tray cd)
1999 Dead Lovers’ Sarabande (face two) (verschenen in dezelfde drie versies als het eerste deel)
1999 Ich töte mich jedesmal aufs Neue, doch ich bin unsterblich, und ich erstehe wieder auf; in einer Vision des Untergans (clear tray cd, heruitgave van het debuutalbum, inclusief zeven bonustracks)
1999 Todeswunsch - Sous le soleil de Saturne (clear tray cd, heruitgave met opgepoetst geluid) 2000 Songs from the inverted Womb (verschenen in drie versies: gelimiteerde box-cd (3000 stuks) gelimiteerde dubbel-lp (666 stuks) en een clear tray cd)
2002 Nenia C’Alladhan (twee versies: digi-pack (gelimiteerd tot 120 stuks, inclusief ansichtkaarten) een standaard digi-pack)
2003 Es reiten die Toten so schnell (or; the vampyre sucking at his own vein) (drie versies: cd met boek (gelimiteerd tot 1999 stuks), dubbel lp-box (gelimiteerd tot 666 stuks, inclusief The Beautiful Thorn kaartenset , t-shirt, twee posters, een zakje ‘Graveyard soil’, een zakje met ‘The Hosts of Jusa’ en de dubbel-lp. Genummerd en gesigneerd), en een clear tray cd)
2003 Todeswunsch - Sous le soleil de Saturne (clear tray cd, opgepoetst geluid en nieuw artwork)
2004 La Chambre d’Echo - where the dead Birds sing (drie versies: cd met boek (gelimiteerd tot 2000 stuks, genummerd en gesigneerd, inclsief ansicht-kaarten), 12"-double-picture-vinyl (700 stuks, inclusief twee posters, genummerd en gesigneerd) en clear tray cd met boek)
2004 Flowers in formalhyde (ep in dvd-verpakking, gelimiteerd tot 2000 stuks)

Edit: Dit artikel is geschreven in december 2004. De informatie kan inmiddels achterhaald zijn. Als je op de hoogte gehouden wilt worden van wijzigingen of iets wilt vragen, stuur gerust een mailtje!

peter Zaterdag 18 December 2004 at 11:52 pm | | bio

42 reacties

Gaaf Ara, altijd erg fijn om obscure informatie over onze Sopor te lezen! Keep up the good work!

Groetjes van Mariken

Mariken, - 20-12-’04 16:55

Hey, ben al een tijdje fan van Sopor Aeternus en kwam deze site/artikel tegen,
goed geschreven!
Wel, dat wou ik maar ff zeggen ;)

Ben, (E-mail ) - 04-01-’05 04:03

Heel erg goed gedaan zo’n artikel!!!
Blij dat Sopor nu ook eens anders bekeken word
ben zelf sinds kort een fan ervan geworden!!!
Dark Blessings Salvanius

Patrick, (E-mail ) (URL) - 25-03-’05 20:19

Graag gedaan! Wat bedoel je precies met ‘anders bekeken’?

Araglin, - 25-03-’05 20:57

Eindelijk de waarheid over Sopor. Goed gedaan!

Britt, (E-mail ) - 08-04-’05 21:25

int nederlands iets vinden over sopor. verbazingwekkend.
mij kan het eigenlijk niet echt veel schelen wie er achter de muziek zit, maar bij sopor ben ik net iets nieuwsgieriger.
happy to have found your site.

azv, (E-mail ) - 16-04-’05 18:00

met anders bekeken bedoel ik dat het dit keer wat meer positiever is. ik had eens een artikel gelezen over Sopor met de nadruk dat de band depressieve mensen nog depressiever maakt. En dat de zanger in een grot zou wonen en rattenvlees zou eten. en ook dat ze een inspiratie bron zouden zijn voor zelfmoord dat soort dingen. Majah blij dat je het positief bekijkt ;) :D

patrick, (E-mail ) - 07-05-’05 21:27

Hallo, mooi artikel. Ik ben al best lang fan van Sopor. En het is hele fijne muziek.

Omni, (E-mail ) - 08-05-’05 02:52

Leuk om een artikel te lezen die waar is. :D

Omni, (E-mail ) - 08-05-’05 02:53

Anna Varney is just like the music absolutly beautiful!!!

sandra, (E-mail ) - 03-07-’05 13:33

Yes, she is

Amen, - 24-07-’05 01:10

Woorden schieten me te kort om te omschrijven hoe mooi ik deze muziek vind en hoe blij ik ben dit, nog niet zo lang geleden, te hebben ontdekt!!

opoe Graftak, (E-mail ) (URL) - 28-07-’05 15:51

Ik wilde graag iets meer weten over Sopor Aeternus en deze site heeft me daar goed bij geholpen.Complimenten!

Andalyn, (E-mail ) - 07-08-’05 21:32

Hierbij een link-weblog, voor iedereen die interesse heeft in kunst of zelf kunst maakt.
Kunst in een brede vorm, van muziek naar architectuur,
van fotografie naar po?zie en van amateur tot profesioneel.
U kunt zich gratis aanmelden.

appie, (URL) - 11-09-’05 03:08

Erg fraaie muziek. En inderdaad leuk dat erover geschreven wordt… gebeurt (zeker in NL) te weinig..

Nick, (URL) - 11-09-’05 14:39

het is goeie muziek en ik vind dat ze zich mooi kleden:p

tom, (E-mail ) - 30-01-’06 20:37

Wil eerst en vooral zeggen ik heb altijd graag sopor aeternus en andere gothicbands graag heb gehoord,vooral i’m garden des nights vind ik fantastich met het vijf minuten durende gothicorgel opt einde,maar vind wel dat men toch als gothic zijnde een beetje normaal moet kunnen doen,rare en gestoorde mensen schrikken me toch af,dus ik hoop dat het allemaal maar een facade is om zich populair te maken,dat zeker werkt bij gothic en metal artiesten,zie maar naar marilyn manson,zonder zijn gedrag zou die nooit zo populair zijn geworden.Voor mij is het vooral belangrijk dat ze muziek maken die ik graag hoor qua teksten en muziek,en dan mag men gerust eens teksten aansnijden over angsten en pijn en andere minder leuke kanten van het leven,het kan een mens enkel verrijken,maar moet niet de gestoorde kant op gaan,levren als een demon is voor niks nodig.Groetjes

Sonicsfan, - 15-02-’06 10:25

? gasten;ben sinds kort wreed geinteresseeerd in dees soort muzieksken maar zou begoth nie weten waar dit te downloaden valt.any suggestions anyone?

dude, (E-mail ) - 12-12-’06 18:50

Deze muziek moet je niet downloaden… maar gewoon kopen. De muziek is het meer dan waard, en het artwork zeker ook.

Schedelwerk, - 13-01-’07 14:31

Ga eerlijk zijn, hij fanscineert mij enorm. Ik ben een stuk ouder als jullie. Maar een jonge collega heeft heeft mij dat verteld.

Persoonlijk, hij blijft mij fascineren. Maar ik ga heel eerlijk zijn. En dat mag ik ook. Dit is fake en daar kan ik alleen meer respect voor hebben. Maar dan ben ik degene die in het stalletje van Bethelehem heb gezeten. Maar hij heeft klasse en dat en dat meen ik.
Heel veel klasse.

Patricia

renotte patricia, (E-mail ) - 27-01-’07 01:57

hij of zij fascineert mij meer en meer. Ik raak in de ban van dat androgeen wezen. Maar blijf eerlijk. Zo ben ik ook. Ik moet werken om mijn centjes. En hij of zij, wordt gewoon stinkend rijk door in een grot te leven en wat raar te doen. En vooral zijn zin of haar zin te doen.
Want ik ben niet achterlijk hoor. Die verdient poen met hopen. Ik ben maar een simpel A1 eentje.
Is en blijft fake. Maar getver. Hij schept ze toch maar gewoon binnen. En ineens heb ik ??n vraag. Wat doet hij met al dat geld ?
Of is dat de enige vraag waar hij er geen antwoord op heeft.

renotte patricia, (E-mail ) - 28-01-’07 01:27

Ik raak er hoe langer hoe meer in gefascineerd. Hoe lukt dit nog in deze tijd.
En die grot ???? Het valt mij wel op dat de berichtjes zelden worden. Dit jaar met moeite een stuk of drie.
Begint zij/hij, de magie te verliezen ? Of gewoon kwijt te raken.
Ja wat mij betreft, een jongere collega heeft mij erover verteld en ik ben een nieuwsgierige dame, ondanks mijn leeftijd.
Enne, ik was vooral onder de indruk van wat haar vriend heeft betaald voor een limited edition.
Een grot ? Zal dan wel die van Alibabba zijn.

renotte patricia, - 29-01-’07 01:16

Hoi Patricia, dank voor je berichtjes! Om maar gelijk een misverstand uit de wereld te helpen: Anna-Varney heeft nooit in een grot geleefd, zich in leven houdend met ratten. Echt rijk zal ze niet zijn; ik heb me dit ook wel eens afgevraagd. Voor zover ik weet leeft Anna-Varney volledig van haar muziek, en aangezien ze niet optreedt, moet ze het helemaal hebben van de cd-verkoop. Heb je inmiddels al enkele albums beluisterd?

Araglin, - 29-01-’07 10:40

Ik ben een Indonesisch-Surinaamse Nederlandse vrouw van 31.
Ff een reactie van mij;

Ik heb deze muziek pas ontdekt. Jezus, dit is echt helemaal te gek!

Ik ga helemaal los op de muziek van Sopor Aeternus. Prachtige goth-muziek! En zeer gevarieerd. Hier is over nagedacht (ofwel doorgegeven door hogere machten)

Yessica, (E-mail ) - 29-01-’07 23:29

Amaai niet. Een collega op het werk had haar vriend meegebracht.
En wat hij nooit doet. Een hele hoop CDtjes van Sopor
Maar moch ook zijn special edition zien

patricia, - 05-04-’07 03:36

Ben al jaren Sopor Aeternus fan, sinds 1994 of 1995 ofzo. Een vriend van me had ‘Ich t?te mich’ gekocht bij de Staalplaat (geloof ik) en vanaf het moment dat ik het hoorde was ik meteen verkocht. Ik heb het al die tijd gevolgd en heb alle albums hier liggen (ook alle specials enzo.) Ik mis alleen nog de originele demo…. Mooi artikel, met veel plezier gelezen…. Luister nu naar het nieuwe album.. Apart maar toch erg mooi!

Dré, (E-mail ) - 15-04-’07 20:03

Lang geleden, maar ben ik kan het mij niet laten.

Is gewoon prachtig

patricia, - 14-05-’07 15:36

Geweldige muziek!!
Moet eerlijk toegeven dat ik het heb gedownload om het te checken en zowaar het grijpt me en laat me niet meer los!, of te wel..KOPEN!!
Dus ik keek even op de site van de boudisque wat alle cd’tjes moeten kosten en er zitten 2 albums tussen die over de 100 euro zijn waar van een zelfs 120 euro.
Wat voor moois krijg je er dan allemaal wel niet bij?
Verder moet ik echt even zeggen dat ik het een goed artiekel vind!!

Jord, (E-mail ) - 02-08-’07 17:46

Prachtig h? Jord. Nu ik heb al een paar speciale editions eens mogen zien en vasthouden. Wat uniek is. Want hij schermt ze af als goud. Die ene is werkelijk prachtig. Het boek erbij, de teksten. Maar ik denk niet dat die nog in de categorie van 150 euro thuis hoorde. Zelf heb ik er een paar besteld. Wacht er al een half jaar op en is blijkbaar normaal. En die gast werkt in zo een winkeltje, dus. Hij zit wel aan de bron.

Patricia, - 03-08-’07 13:27

Ik snap niet wat er zo moeilijk aan is om deze CD’s te krijgen, en zo speciaal is het allemaal ook niet meer… Via E-bay is veel te krijgen, kost vaak wel wat. Infra-rot verkoopt mijna alle re-releases (nog best goedkoop ook)… Half jaar wachten is dus onzin… zal maar eens navraag doen als ik jou was. 150 Euro…. welke CD is dat als ik vragen mag, waarschijnlijk kan ik m voor een kwart van dat bedrag wel kopen…

Dré zelf, (E-mail ) - 03-08-’07 14:33

Ja, ben ook nogal een na?ef kieken daarin. Of misschien ook net weer niet. Maar dit medium ? Op E bay bieden kan ik niet. Nu die gast gelooft heilig in die figuur die ik consequent Argalin blijf noemen. Dat hij in een grot leeft en androgeen is ect. Nu zelf leeft hij ook in een grot hoor. Al is het een totaal andere. Hij heeft het syndroom van Asperger (vorm van autisme) en zo werkt dat. Wat er staat is waar. En hij heeft dan ook nog een job in zo een winkeltje.
Maar zoiets vind ik persoonlijk niet zo leuk. Ik kan wachten tot ik een “snor” heb. Lees 80 jaar.
Ik ben blij dat je mij wat hebt geholpen. Danke

Patricia, - 03-08-’07 20:12

… ik bestel mijn Sopor-spulletjes altijd via Infrarot. De recente, gelimiteerde boxsets kosten zo ongeveer 60-70 euro, maar als ze niet meer verkrijgbaar zijn schiet de prijs natuurlijk omhoog. 150 euro vind ik wel een hoop geld. Ik weet dat de originele cassette voor zoveel geld op eBay staat, maar heb dat er zelf niet voor over. De gelimiteerde ep’s zijn later opnieuw uitgebracht (en verzameld in de box Like a corpse standing in desperation), dus het is niet per se noodzakelijk om de originelen voor veel geld op de kop te tikken. Het nieuwe album Les fleurs du mal is overigens… apart. Ik vergeet steeds om er een stukje over te tikken, doe ik eerdaags!

Araglin, - 03-08-’07 23:46

Araglin… same here! Bestel altijd via Infrarot! Via Ebay Duitsland kan je vaak nog wel limiteds krijgen voor een redelijke prijs. Als je de sopor en de infrarot nieuwsbrief krijgt weet je altijd wanner er iets nieuws uitkomt en ben je dik op tijd om het te bestellen. Ik heb heb ook genoeg spul dubbel, kom ik tegen op beurzen an dan koop ik het gewoon. Meestal zo van een in plastic en een om te luisteren… Dus al dat vage gedoe erom heen dat het allemaal heel moeilijk te krijgen is nogal overdreven. Helemaal nu er internet is, vroeger moest je allerlei obscure zaakjes af voor aparte muziek, die tijd is echt voorbij. Araglin, wat vind je nu van Les Fleurs du Mal? Ben benieuwd om je mening daar over te lezen…

Dré, (E-mail ) - 04-08-’07 12:42

ik ben mischien wel twaalf jaar maar ik en mijn vader zijn sopor freaks ik
vind nenia calladhan,en dead lovers sarabande 1 en 2 vet cool
niemand geloofde me toen ik zei dat hij nog man nog vrouw is
doe zo verder

bram, - 22-08-’07 15:29

Danke aan iedereen die gereageerd heeft en nu ben ik nog verder van huis. Hij had drie CD’s na al die maanden en ja. 55 euro. Vind ik schappelijk. Geen enkel probleem.
Maar blijkbaar is zijn vrouw (ex collega) om ??n of andere reden in haar gat gebeten zoals ze hier zeggen. Laat dan maar wat mij betreft.
Zal jullie raad wel opvolgen.
Zeg eerst een eeuwigheid wachten en dan weer dit.
Ik geloof jullie echt wel. Nu ze moet er ook niet meer me komen aandraven.
Zal ze op jullie manier wel vastkrijgen.
Groetjes en sorry voor de late reactie, was ook even weg

Patricia, - 22-08-’07 19:03

Dag Bram,

heel leuk van een reactie te krijgen van jou. Leeftijd heeft er niets mee te maken. Hij/zij is inderdaad zeer goed. En ja, hij is inderdaad man noch vrouw. Weet niet hoe oud je vader is ? Maar als hij mijn leeftijd heeft weet hij er meer van
Dag Bram en by the way, mijn neefje speelt in een hard metal core bandje. The innocents of pain.

Groetjes

patricia, - 22-08-’07 19:09

Dag Bram,

vind die twee CD’s ook geweldig. Dead lovers ‘Garabande. En ga eens kijken naar de andere CD die jij noemt. Vertrouw op jou. Ik heb nog “Songs from the inverted Bomb.” Mag er ook wezen.
Groetjes

patricia, - 21-09-’07 20:32

Dag Argalin, kan je geen mailtje sturen, werk met hotmail. Dus doe het even zo. Was jij degene die mij ooit vroeg voor welke CD er 150 euro werd betaald. De gelimiteerde edition ? La chambre d’echo….
Ik heb echter een vraagje. Ik heb nu Songs from the inverted bomb. En natuurlijk.
Dead lover’s Garabande twee volumes.
Welke raad jij me nog aan ?
En ga proberen inderdaad te bestellen via Infrarot.
Als ik weer eens zes maand op wat CDtjes moet wachten.Ja, hoeft voor mij niet meer. Heb ze liever wat vlugger. Nu al bedankt voor je antwoord.
Enne is wat koud in een grot in de winter (grapje)

patricia, - 21-09-’07 21:04

patricia,ja,songs from the invented bomb is ook heel mooi
mn vader is 45 jaar oud
les fleurs du mall is ook mooi
leuk dat je neefje in een band zit
kben momenteel wat depressief dus geen sopor aeternus voor mij
snif snif :(

bram, - 10-10-’07 11:11

ik heb spror ontdekt door iemand, die ik eigenlijk amper ken, die het stont te beluisteren op het schoolplein. ik luisterde even mee, en was verkocht. ik kreeg de cd mee naar huis om te kopieren, omdat ze (zeker toen) nog redelijk moeilijk te krijgen waren in nl.
nu, 6 jaar later, luiste rin er nog altijd met veel plezier naar. inmiddels heb ik mederdere cd’s aangeschaft. hetgeen wat je schrijft over 2 in de nummerologie is duidelijk in de muziek merkbaar vind ik. de texten zijn zo doorgrond en duister, terweil ik opgewekt kan worden door de noten die de instrumenten voortbrengen. het derde nummer van Es reiten die Toten so schnell (or; the vampyre sucking at his own vei) klinkt als een kerkhof met kaboutertjes. ana de ene kant duister, en dan een vreselijk vrolijk melodietje er overheen, echt geniaal!
vanuit psychologisch oogpunt fascineerd de muziek me, en de artiest. dat zal het ook altijd blijven doen denk ik.

mt1face, (E-mail ) - 02-07-’08 09:38

Heeft Sopor aeternus weleens opgetreden ergens?

Paula, - 06-03-’12 16:26

Juist leren kennen… gewoon prachtig is dat.. dat ik dat al die jaren gemist heb is spijtig.. maar ik geniet er nu zo veel te meer van! héél geheimzinnige hij/zij… ;)

anja, - 26-01-’13 16:52
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam te voorkomen, vraag ik je vriendelijk om de volgende vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.