The Astral Scene

Het is iets van alle tijden: als een genre of stroming opeens populair wordt, zien tal van gehaaide producers hun kans schoon en krijgen platenbonzen dollartekens in hun ogen. Toen tegen het einde van de jaren zestig de flower power in al zijn onschuld door de straten waarde en de psychedelische revolutie nieuwe dimensies blootlegde, probeerden tal van muzikanten een graantje mee te pikken. Zo verscheen in 1968 opeens de groep The Astral Scene ten tonele. Niemand had ervan gehoord, maar de behoorlijk psychedelische hoes, songtitels als '(Astral Projection... Leaving the body) Overture The sunshine seekers' en 'Plant Your Seed' en het overkoepelende thema ('astrale projectie') beloofden veel goeds.

Jammer genoeg bleek de muziek nogal.. gewoontjes te zijn. Niet al te verwonderlijk, want The Astral Scene was puur een studioproject. Verantwoordelijk voor de muziek en teksten waren Bernice Ross en Lor Crane, die de hulp in hadden geroepen van een handvol gerenommeerde sessiemuzikanten (onder wie gitaristen Al Gorgoni en Hugh McCrackin). De tien tracks op 'Astral Projection' zijn te beschouwen als soort 'easy listening psychedelica': dromerige popliedjes zonder kop of staart, met veel violen en een heel voorzichtig experimenteel randje. De lp flopte genadeloos, tot grote verbijstering van de Ross en Crane, die er alles aan hadden gedaan om zo authentiek mogelijk over te komen. Grappig is dat 'Astral Projection' anno 2008 de 'vibe' van de jaren zestig bijzonder goed weergeeft. Liefhebbers van Fifth Dimension en The Association moeten het album maar eens een kans geven (192 kbps, 44 MB).

Grappig detail: de lp is opgedragen aan Oric Bovar, een geflipte cultfiguur die in korte tijd erg populair werd. Hij baarde opzien dankzij zijn accurate voorspellingen en vreemde brouwsels. Hij geloofde dat hij Jezus was en dat iedereen kerstmis moest vieren op 29 augustus (Bovars eigen verjaardag). In 1976 trok hij de aandacht van de New Yorkse politie toen hij en zijn volgelingen twee maanden lang het lichaam van een aan kanker gestorven 'discipel' tot leven probeerden te wekken. Dat lukte niet echt. Hij moest voor de rechter verschijnen, maar besloot in plaats daarvan van een flatgebouw te springen om iedereen te overtuigen van zijn goddelijke status. Ook dat lukte niet echt.

peter Maandag 03 Maart 2008 at 8:08 pm | | flashback

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam te voorkomen, vraag ik je vriendelijk om de volgende vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.