De ingrediënten van een hit (1)

Het is de muzikale variant op de alchemistische Steen der Wijzen: de ultieme zoektocht naar de ingrediënten van een hit. Hoewel ik totaal geen muzikale aspiraties heb, geen instrument bespeel, niet kan zingen en geen behoefte voel om op een podium te gaan staan, mag ik graag boeken lezen waarin de 'magie' van een liedje wordt verklaard. Er zijn tal van 'experts' die de mening verkondigen dat het schrijven van een hit helemaal niet zo moeilijk is - je moet je simpelweg aan een aantal regels houden. Zoals daar zijn: verzin een aanstekelijk melodielijntje dat steeds terugkomt, bouw het nummer netjes op (coupletje, refreintje, bruggetje en weer van voren af aan), schrijf een persoonlijke tekst waarmee iedereen zich kan identificeren en (de moeilijkste stelregel) zorg dat het nummer bekend klinkt, maar tegelijkertijd weet te verrassen.

Dit is echter vandaag de dag niet genoeg; er spelen meer factoren een rol. Zo heb je de door Henk-Jan Smits murw geouwehoerde 'X-Factor', en kunnen enige mediageilheid, leuke dansjes en een relletje hier en daar ook geen kwaad. Kwaliteit is geen garantie voor succes, en dat heeft niet zozeer met de artiest in kwestie te maken, als wel met de luisteraar. Wij dus. De muziekliefhebbende consument wil niet alleen maar leuke liedjes voorgeschoteld krijgen, maar vooral muziek die andere mensen ook luisteren. We willen met anderen over onze favoriete muziek praten, ervaringen delen, interviews en recensies lezen en noem het maar op.

Met andere woorden: hoe populairder een artiest is, hoe meer fans hij heeft en hoe vaker er over hem bericht wordt in de media. En aangezien niet iedereen populair kan zijn, missen veel musici (hoe goed ze ook zijn) de boot. Onderzoekers van de Columbia University gingen aan de slag met deze theorie (zo lees ik in het aprilnummer van Quest) door in verschillende groepen ingedeelde vrijwilligers online toegang te geven tot voor hen onbekende muziek.

Niet iedereen kreeg dezelfde informatie te zien. Sommigen moesten het doen met alleen de titel, anderen met extra informatie over de artiest en weer anderen zagen hoe vaak een bepaalde track was gedownload. Wat bleek? Als mensen de kans krijgen, laten ze zich leiden door het downloadgedrag van anderen. Een populair nummer wordt op deze manier dus alleen maar nog populairder. Opvallend genoeg stonden bij de diverse groepen verschillende liedjes bovenaan. Als je de conclusie wat breder trekt: niet de kwaliteit bepaalt of een nummer een hit wordt, maar de hoeveelheid aandacht en luisteraars die de muzikant, de platenmaatschappij of het pr-bureau weet te genereren.

De KLF, oftewel het duo Bill Drummond en Jimmy Cauty, had dit al vroeg door. In hun in 1988 verschenen 'The Manual' (oftewel 'How to have a number one the easy way - The Justified Ancients of Mu Mu reaveal their zenarchistic method used in making the unthinkable happen') doen ze uit de doeken hoe je binnen een maand een maand een nummer 1-hit scoort en wat daar allemaal bij komt kijken, wat vrij weinig blijkt te zijn. Het komt erop neer dat je vooral de creativiteit van anderen in goede banen leidt. Naar het schijnt heeft de Oostenrijkse groep Edelweiss dit 'handboek' grondig bestudeerd, wat resulteerde in de eendagsvlieg 'Bring Me Edelweiss' uit 1989. Wie droomt van een wereldhit, moet 'The Manual' maar eens op zijn gemakje doornemen...

peter Dinsdag 27 Mei 2008 at 12:24 am | | overpeinzing

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam te voorkomen, vraag ik je vriendelijk om de volgende vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.