Berdien

Sommige artiesten dragen een stigma met zich mee, een uilenbal van oubolligheid en wansmaak. Vaak gaat het om artiesten die miljoenen albums hebben verkocht, maar naar wie je als 'serieuze' muziekliefhebber eigenlijk niet mag luisteren. Je reinste flauwekul natuurlijk. En dan heb ik het niet over de Pet Shop Boys of Kylie Minogue. Nee, ik heb het over die muziek waarbij iedereen in mijn omgeving met de ogen begint te rollen en al na een seconde of tien vraagt of er alsjeblieft iets anders op mag. Dat gebeurt steevast als ik iets opzet van bijvoorbeeld James Last, Klaus Wunderlich, Richard Clayderman, Yanni en... Berdien Stenberg. Jammer genoeg dreigt de in Almelo geboren fluitiste enigszins in de vergetelheid te raken, dus hoog tijd om daar eens verandering in te brengen.

De als Berdien Steunenberg geboren muzikante kende na haar klassieke fluitopleiding aan het conservatorium in Den Haag een vliegende start: in 1983 scoorde ze op 27-jarige leeftijd een wereldhit met 'Rondo Russo', het ingekorte laatste deel uit het fluitconcert van de Italiaanse componist Saverio Mercadante (1795-1870). Grote man achter de schermen was Ruud Jacobs, die in de jaren zestig bassist was in het trio van zijn broer Pim en begin jaren tachtig als producer werkte bij Phonogram. Hij zag wel wat in de klassiek geschoolde Berdien, hoewel ook hij het stormachtige succes niet had verwacht. In allerijl werd er een compleet album opgenomen ('Ronde Russo' uit 1983), een jaar later gevolgd door de nog succesvollere lp 'Badinerie'. Het recept was hetzelfde: luchtige klassieke stukken, zwierig gearrangeerd en in een krokant popjasje gestoken.

In de jaren die volgden bracht ze regelmatig nieuwe albums uit (die als warme broodjes over de toonbank gingen), tourde met veel succes door onder meer Europa, Amerika en Azië en werkte samen met grote namen als Jaap van Zweden en James Last.

Sinds 1998 zit Berdien Stenberg namens het CDA in de gemeenteraad van haar woonplaats Almere, en is ze inmiddels plaatsvervangend fractievoorzitter. Verder houdt ze zich bezig met de rechten van musici en acteurs middels de door haar opgerichte stichtingen VIE en IRDA. Optreden doet ze nauwelijks meer – of je moet diep in de buidel tasten of met een extreem goed doel op de proppen komen. Maar goed, music maestro! 'Rondo Russo' en 'Badinerie' zijn op elke rommelmarkt wel voor één euro op de kop te tikken (of te vinden in de 'meukbakken' bij je tweedehands platenzaak), dus leuker is het album 'Made in Japan' (1991), met zestien traditionele Japanse wijsjes. Voor deze in Japan opgenomen cd riep Berdien de hulp in van dirigent en arrangeur Keiichi Oku en het resultaat is heerlijk niets-aan-de-hand gefluit en een ontspannen sfeertje.

Pom pom pom.

Luister naar een handvol nummers en let vooral op het fusion-achtige 'Cherry-Blossom' ('Sakura Sakura'), het springerige 'Flower' ('Hana') en het naar Vanessa Mae neigende 'Moonshine On The Castle' ('Kohjoh No Tsuki').

peter Dinsdag 15 Juli 2008 at 12:32 am | | easy-listening

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam te voorkomen, vraag ik je vriendelijk om de volgende vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.