Halloween

In Amerika is Halloween hét griezelfeest bij uitstek. Typisch Amerikaans, zul je misschien denken. Kinderen die verkleed als spook of zombie aanbellen voor snoep. Nu ja, zo heel Amerikaans is het allemaal niet. Halloween is het Angelsaksische restant van het Katholieke Allerheiligen en Allerzielen, dat plaatsvindt op 1 en 2 november. Deze dag werd in 998 door de Abdij van Cluny in Frankrijk ingesteld. De Katholieke kerk deed weer inspiratie op bij de oude Kelten, die jaarlijks op 31 oktober het einde van het jaar ('Samhain') vierden. Men geloofde dat op deze avond de grens tussen de 'gewone' wereld en de wereld der geesten vervaagde, en de doden voor de laatste keer hun familie bezochten. Tegelijkertijd zagen allerlei kwade geesten hun kans schoon om af te dalen. Om deze boze geesten te verdrijven, trokken de Kelten afschrikwekkende kleren aan en maakten een hoop lawaai.

De naam 'Halloween' is afgeleid van 'All Hallow's evening', de vooravond van een Ierse heiligenfeestdag; Ieren gingen van deur tot deur en vroegen om voedsel voor een feestmaal – hoe meer je gaf, hoe voorspoediger het nieuwe jaar zou uitpakken. De Ierse en Schotse immigranten brachten in de 19e eeuw hun tradities naar Amerika, waar de verscheidene feestdagen gecombineerd en gemixt werden. Het Amerikaanse Halloween is dus een vreemd allegaartje van folklore en verzonnen gebruiken. Een beetje zoals Sinterklaas langzaam transformeerde naar zijn aalgladde evenknie Santa Claus.

In ieder geval: luister, om deze Halloween-dag wat extra sfeer te geven, naar een of meerdere albums van het duo Nox Arcana, oftewel Joseph Vargo en William Piotrowski. Deze twee Amerikanen hebben zich gespecialiseerd in angstaanjagende en huiveringwekkende soundscapes, die je de stuipen op het lijf zouden moeten jagen. Inderdaad, 'zouden moeten', want het ligt er wel heel dik bovenop. Hun albums zijn gevuld met op elkaar gestapelde horrorclichés: gerinkel van kettingen, knarsende deuren, spookachtig gefluister, Gregoriaans gezang, hoge kinderstemmetjes, kerkorgels en -klokken, manisch gelach in de verte, een sonoor synthesizertapijt – Efteling-horror. Best leuk voor een keertje.

peter Vrijdag 31 Oktober 2008 at 12:07 am | | interessant

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam te voorkomen, vraag ik je vriendelijk om de volgende vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.