Max

Afgelopen weekend bezocht ik de Mega Platen & CD Beurs in de Utrechtse Jaarbeurs. Oftewel: kilometers vinyl en cd's en mannen die met een licht geobsedeerde blik in de ogen en een uitdraai van hun collectie door bakken met oude lp's aan het spitten zijn. Ik hoef niet zo nodig dat ene zwaar gelimiteerde singletje in mijn bezit te krijgen en liep vrolijk pompommend langs de tientallen kraampjes (opvallend veel metal overigens én heel veel exemplaren van Shania Twains 'Come on over'), zonder ook maar een greintje stress en met een gestaag uitdijende tas met aangeschafte cd's.

Op een gegeven moment kwam ik bij een standje met standaard pop en rock en ik wilde er al aan voorbijlopen, toen mijn oog viel op een weggemoffeld bakje met in papieren hoesjes gestoken cd's. Het eerste album dat ik zag was 'Earthwalk' van Max Lässer's Ark - en toen was mijn aandacht gewekt. In het bakje stonden talloze new age- en wereldmuziekcd's van inmiddels overleden labels als Nightingale, Erdenklang en Narada. Het leek wel op het archief van een radiozender: alle albums waren vakkundig gedemonteerd (zelf het smalle strookje aan de zijkant was er vanaf geknipt), genummerd en in de meeste hoesjes trof ik (Duitstalige) persberichten en recensies aan. Aangezien je het ijzer moet smeden als het heet is, schakelde ik mijn gezonde verstand even uit, en kocht simpelweg alles. Voor een prikkie, dat dan weer wel. Dat ik de hele zondagavond bezig was om alles weer in elkaar te zetten, nam ik op de koop toe.

Maar goed, dankzij Max Lässer ben ik nu een gigantische stapel cd's rijker. En voor wie het zich afvraagt: gitarist Max Lässer was in de jaren zeventig actief in de Zwitserse folkscene en midden jaren tachtig nam hij een aantal solo-albums op onder de noemer Max Lässer's Ark. Hij speelde vaak samen met zijn goede vriend Andreas Vollenweider, die hem in 1985 en 1986 meenam op wereldtournee. De muziek van Max Lässer doet dan ook erg Vollenweider-esk aan; hij begeeft zich op het grensgebied tussen jazz, pop en ruimtelijke new age, waarbij Lässers gitaarspel veel lijkt op de elektrische harp van Andreas Vollenweider. 'Earthwalk' (1987) is het tweede (en meest succesvolle) Max Lässer's Ark-album, dat ruim 20 jaar na dato nog altijd erg plezierig en aangenaam klinkt. Luister zelf (320 kbps, 77 MB).

peter Donderdag 27 November 2008 at 12:09 am | | new-age

vier reacties

Ongelooflijk dat je zelfs dit soort onbekende artiesten kent! Ik had er nog nooit van gehoord. Volgens mij ben je beter dan die Leo nogwat die ze de popprofessor noemen.

Verbal Jam, (URL) - 27-11-’08 13:39

ah, maar Andreas Vollenweider moet je dan toch wel kennen Jam? Dat is die gast met die smerige knipoog op zijn platenhoes: http://muffin.mu.funpic.de/CD_Sammlung_M..
Ben benieuwd wat hij samen met Max allemaal uitgespookt heeft. Bedankt voor de tip.
Ik krijg zo langzamerhand steeds meer spijt dat ik dit jaar niet heen ben gegaan.

baz, (URL) - 28-11-’08 12:46

@Baz:
Ja, die ken ik inderdaad nog wel. Zou het niet kunnen dat iemand gewoon dat oog dichtgeslagen heeft vanwege het geluid van die k*tharp? ;-)

verbal jam, (URL) - 28-11-’08 12:53

@ Jam (1e opmerking): dat istie zeker! (zei vriendin Eva trots)

Eva, - 01-12-’08 18:46
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam te voorkomen, vraag ik je vriendelijk om de volgende vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.