Nick Drake

Van de Engelse singer-songwriter Nick Drake zijn maar een handvol foto’s bekend. Stemmige afbeeldingen van een introverte jongeman met warrig haar, vaak in de verte turend met een onbestemde blik.

Het is verleidelijk om zijn korte leven in de foto’s weerspiegeld te zien: tijdens zijn leven een niet bijster bekende folkmuzikant, kampend met depressies en misschien wel zelfmoordneigingen, wanhopig op zoek naar erkenning.

In 1969 bracht de toen 21-jarige Nick Drake zijn eerste album 'Five Leaves Left' uit, een sober en melancholisch folk-album. De titel van de plaat verwees naar het waarschuwingspapiertje in het doosje Rizla dat er 'nog maar vijf vloeitjes over zijn.' Achteraf gezien was de titel een onheilspellend voorteken: de vijf laatste jaren van zijn leven waren aangebroken. Zijn tweede lp 'Bryter Layter' liet een meer uptempo geluid horen met jazzy-invloeden. Zijn albums werden echter nauwelijks opgemerkt, en Drake werd er niet vrolijker op. ''Ik ben mislukt in alles wat ik heb geprobeerd te bereiken'', moet hij herhaaldelijk tegen vrienden en familie gezegd hebben. Zijn zwanenzang, het indringend akoestische 'Pink Moon', zag in 1972 het licht.

Waar de voorgangers nog duidelijk geproduceerd en gearrangeerd zijn, is deze plaat op een ondubbelzinnige wijze een weerspiegeling van Drake zoals hij zich gevoeld moet hebben in die tijd: eenzaam, miskend en vervreemd van de wereld. Vanaf dat album ging het bergafwaarts; Drake raakte verslaafd aan anti-depressiva, werd opgenomen in een psychiatrische kliniek en had last van stemproblemen. De opnames voor zijn nieuwe albumverliepen niet voorspoedig; Drake vluchtte begin 1974 naar Parijs en ging op een woonboot liedjes schrijven.

Na enkele weken keerde hij terug naar zijn ouders in Tanworth-in-Arden, waar hij verviel in een hevige depressie. De dood van Drake, in de vroege ochtend van de 25ste november 1974, was volgens de lijkschouwer een duidelijk geval van zelfdoding. Een overdosis aan antidepressiva. Bewust gekozen voor de dood of een stom ongeluk? Op zijn grafsteen staat 'Now We Rise / And We Are Everywhere.' Het is een regel uit het liedje 'From the Morning', het laatste liedje van zijn laatste plaat. Pas jaren later kreeg Nick Drake dankzij reclamespotjes de waardering waar hij zo lang naar op zoek was en verkoopt hij wrang genoeg in een maand tijd meer albums dan in de dertig jaar daarvoor.

Nieuwsgierig geworden? In dit zipje vind je links naar 13 albums...

peter Dinsdag 06 Januari 2009 at 12:23 am | | interessant

drie reacties

Hij maakte hele mooie muziek, maar net wat je schrijft. Niemand kent hem bijna.
Eigenlijk is hij als Maarten Spanje vroeger in een tv programma.
Miskend Talent! Zeer jammer.

Peter Dekker, (E-mail ) - 06-01-’09 00:32

Zo, jij bent snel met reageren! Een bijzonder unieke vergelijking trouwens: Drake is een soort Maarten Spanjer… :-)

Araglin, - 06-01-’09 00:34

ben het aan het binnenhalen. Toffe tip! dit kende ik nog niet maar dit is goeeed!

Micah, - 07-01-’09 18:45
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam te voorkomen, vraag ik je vriendelijk om de volgende vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.