Esa Kotilainen

Hoog tijd voor weer eens een vergeten pareltje uit de geschiedenis van de elektronische muziek: 'Ajatuslapsi' van de Fin Esa Kotilainen (1946). De lp verscheen in 1977 op het label Love Records, dat talloze Finnen kennis liet maken progressieve rock en andere rariteiten. Kotilainen had naam gemaakt in de progrockformaties Wigwam en Neum en werkte als sessiemuzikant voor onder andere Tasavallan Presidentti, Jukka Tolonen en Nils-Aslak Valkeapää.

In 1974 liet hij voor een bedrag van 6100 Finse marken een Minimoog overkomen uit Duitsland, een bedrag waar je in die tijd een auto voor kon kopen. Hij was de eerste Fin die tal van synths in zijn studio had staan en werd dan ook vaak ingeschakeld om geluidseffecten en rare geluiden te maken voor films (zoals de komedie 'Viu-hah-hah-taja' (1974) van Spede Pasanen) en reclamespotjes.

Voor zijn solodebuut liet Kotilainen zich niet alleen inspireren door de vervreemdende synthesizertapijten van Tangerine Dream en Klaus Schulze, maar ook door het controversiële boek 'The Third Eye' (1956), van de Engelsman Cyril Hoskin, die beweerde dat de geest van de Tibetaanse monnik Lobsang Rampa in zijn lichaam huisde. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de muziek op 'Ajatuslapsi' geen lichte kost is. De A-kant wordt in beslag genomen door 'Unisalissa' (oftewel 'In de hal der dromen'): de eerste vijf minuten zijn ingeruimd voor dreigende orgelklanken, die na een minuut of vijf gezelschap krijgen van 'Phaedra'-achtige, hallucinerende sequencers. Tot zover niets aan de hand, maar dan gooit Kotilainen er een jengelende Arabische melodielijn in, om het nummer af te sluiten met een accordeon en de kantele, een traditioneel Fins snaarinstrument. Op de B-kant staan twee tracks: 'Avartuva nδkemys' ('De geest opent zich'), een buitenissige geluidscollage, en het bijna meditatieve 'Ilmassa' ('In de hemelen') met ijle Mellotron- en orgelklanken.

'Ajatuslapsi' is misschien niet zo meeslepend en 'toegankelijk' als de lp's van Tangerine Dream uit de jaren zeventig, maar juist dankzij de bescheiden insteek en de subtiele folkloristische elementen, weet Kotilainen te verrassen. Het album verscheen in een bescheiden oplage van 500 exemplaren en is eigenlijk nooit opgemerkt door het grote publiek. Luister naar een alleszins acceptabele vinyl-rip (224 kbps, 45 MB).

En voor wie het zich afvraagt: Kotilainen houdt zich de laatste jaren voornamelijk bezig met folkmuziek en de comeback van Wigwam.

peter Maandag 26 Januari 2009 at 10:16 pm | | krautrock

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam te voorkomen, vraag ik je vriendelijk om de volgende vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.