Carmina Burana

In 1803 stuitte Christoph van Aretin in de Beierse abdij van Benedikt Beuren op een lijvig manuscript. Het boekwerk bevatte een grote verzameling liederen uit de twaalfde en dertiende eeuw. En wat voor liederen: ronduit ondeugende en dubbelzinnige liedjes, afgewisseld met stichtelijke en moralistische nummers, gezongen in een halfbakken potjeslatijn. Het manuscript werd overgebracht naar de koninklijke bibliotheek in München, waar het de aandacht trok van de bibliothecaris Johann Andreas Schmeller, die de liederen grondig bestudeerde en de verzameling in 1847 zijn naam gaf: 'Carmina Burana'.

Bijna honderd jaar lang leidde de liederencollectie een sluimerend bestaan, alleen bekend bij een select groepje wetenschappers. Dat veranderde in 1935 toen componist Carl Orff (1895-1982) diverse liederen uit de bundel selecteerde en voorzag van zijn eigen muziek. In de zomer van 1937 ging Orffs versie in première in Frankfurt. Het stuk was direct uiterst succesvol vanwege het hoge bombastische gehalte (inclusief een spectaculaire lichtshow). Het grappige is dat Orffs versie is uitgegroeid tot dé 'Carmina Burana'. De collectie bestaat uit ruim 250 liederen, waarvan Orff er slechts 25 had gebruikt.

Nu heeft hij inderdaad wel de leukste eruit geplukt, maar dan nog is er een schat aan materiaal dat er om schreeuwt om net zo bekend te worden. Op hun cd 'Carmina Burana' blaast het Italiaanse gezelschap Theatrum Instrumentorum (onder leiding van Aleksandar Sasha Karli?) vooral de wat minder bekende 'burana' nieuw leven in. Op het album vind je onder andere 'Ich was ein Chint so wolgetan' (een schunnig liedje over een jonkvrouw dat haar maagdelijkheid verliest: 'er rante mir in daz purgelin / cuspide eracte'. Oftewel: hij bestormde toen mijn kleine fort / Zijn speer trots opgeheven), 'Exiit diluculo rustica puella' (Een jong boerenmeisje alleen thuis) en 'In taberna quando sumus' (Als we in de kroeg aan het zuipen zijn), en diverse religieuze en moralistische liederen (waarin vooral de geestelijkheid het moet ontgelden). Prachtig gezongen en gespeeld (op onder andere doedelzakken, luit, hurdy-gurdy en een mondharp). Luister zelf (320 kbps, 118 MB).

peter Vrijdag 20 Februari 2009 at 12:26 am | | klassiek

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam te voorkomen, vraag ik je vriendelijk om de volgende vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.