John Miles

Iedere ook maar enigszins commercieel ingestelde artiest droomt van een hit, en dan het liefst een wereldhit – zo'n lekkere kneiter die door iedereen wordt meegezongen, het album in zijn kielzog meesleept en genoeg royalties oplevert om je geen zorgen te hoeven maken over je oude dag. Maar ja, als je eenmaal een knaller op je naam hebt geschreven, is het handig om nog één of meerdere hits te scoren – anders word je tot in de lengte der dagen geassocieerd met dat ene nummer, dat je bovendien altijd en tot vervelens toe ten gehore moet brengen omdat dat nu eenmaal van je verwacht wordt. En dat lijkt me eerlijk gezegd ook geen pretje.

Neem nu John Miles. In 1976 werd de toen 27-jarige Miles in één klap een ster dankzij de epische rockballad 'Music' (dat waarschijnlijk geen nadere introductie behoeft). Zijn debuutalbum 'Rebel' (1976) deed het eveneens prima en niets leek een glansrijke carriere in de weg te staan: hij werd door Elton John meegenomen op diens Amerikaanse tournee, en ook Miles' tweede lp 'Stranger in the City' (1977) verkocht uitstekend. Maar toen begon het wat stroever te lopen en langzaam maar zeker verdween hij uit de schijnwerpers. Midden jaren tachtig was hij voornamelijk actief als sessiemuzikant (voor onder andere The Alan Parsons Project) en werd hij ingeschakeld voor tournees van grootheden als Tina Turner, Joe Cocker, The Rolling Stones en Fleetwood Mac. In 1985 was Miles speciale gast tijdens de eerste editie van Night of the Proms in Antwerpen, en dankzij zijn overdonderende optreden is hij als zanger en leider van de Electric Band uitgegroeid tot een vast onderdeel van dit 'klassiek ontmoet pop'-spektakel.

Maar in ieder geval: het begon allemaal met 'Rebel', dat werd geproduceerd door Alan Parsons. Het album bevat een aanstekelijke mix van progressieve rock en radiovriendelijke pop. Het niveau van 'Music' wordt helaas niet gehaald (hoewel de mini rock-opera 'Pull The Damn Thing Down' in de buurt komt), maar de negen tracks (inclusief een reprise van 'Music') zitten degelijk en gevarieerd in elkaar en roepen een aangename, lichtelijk gedateerde jaren zeventig-sfeer op. Luister zelf (256 kbps, 83 MB).

peter Donderdag 18 Juni 2009 at 12:07 am | | flashback

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam te voorkomen, vraag ik je vriendelijk om de volgende vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.