Epidaurus (update)

Tegenwoordig kun je als artiest op tal van manieren reclame maken. Vroeger - je voelt 'm al aankomen -  was dat een stuk moeilijker en was je voornamelijk afhankelijk van de inspanningen van je platenmaatschappij. Of je moest natuurlijk alles in eigen beheer doen. Ik kan me vergissen, maar volgens mij was het in de jaren zestig en zeventig relatief eenvoudig om zelf in een kleine oplage een lp te laten persen. En dat werd dan ook massaal gedaan. Het overgrote merendeel van deze talloze obscure albums is in de vergetelheid geraakt. En dan kan het dus gebeuren dat je op een vergeten pareltje stuit, zoals 'Earthly Paradise' (uit 1977) van Epidaurus.

Dit zestal maakte zwaar aangezette symfonische muziek, met hoofdrollen voor keyboardspelers Günther Henne en Gerd Linke, die zich uitleefden op onder meer Hammond-orgels, Mini Moogs, Mellotrons en de Poly Moog. De stijl van Epidaurus heeft veel weg van het vroege werk van Genesis en Eloy en is verplichte kost voor iedere analoge synthliefhebber. Het album is voor progrockbegrippen aan de korte kant en telt vijf tracks. Op de eerste twee nummers ('Actions And Reactions' en 'Silas Marner') doet zangeres Christiane Wand een duit in het zakje.

Probleem is alleen dat ze niet zo heel goed kan zingen en nogal geforceerd operatesk overkomt; een beetje zoals Renaissance-zangeres Annie Haslam, maar dan een wiebelende octaaf hoger en niet helemaal toonvast. Gelukkig wordt ze helemaal weggevaagd door de synthmuren, die in balans worden gehouden door rustige gitaar- en fluitpassages. De overige drie tracks ('Wings Of The Dove', 'Andas' en het sterk door Tangerine Dream geïnspireerde 'Mitternachtstraum') zijn instrumentaal (drummer Volkert Oehmig heeft op deze nummers zijn krukje afgestaan aan Manfred Stuck) en bevatten meer tempowisselingen, variatie en prachtige Moog-solo's. 'Earthly Paradise' werd in een kleine oplage van 500 stuks uitgebracht (en is nu een gewild collector's item), waarna het lang stil bleef rond Epidaurus. In 1994 verscheen het belabberde comeback-album 'Endangered', dat je het liefste maar zo snel mogelijk moet vergeten. Luister in plaats daarvan naar 'Earthly Paradise' (320 kbps, 75 MB).

peter Donderdag 24 September 2009 at 01:00 am | | progrock

twee reacties

Hele mooie CD (ja is ook op CD verschenen) inderdaad die ik destijds (eind 80’s) toevallig tegenkwam, en na even luisteren aan de balie (ken je dat nog?) mooi mee naar huis nam. De zang partijen.. ja.. ach je went eraan. Ik heb nog zo’n prog sym CD van de Franse band Arrakeen, met geweldige toets/gitaar partijen, maar de zang is zelfs zonder op het accent te letten het manko. Daarentegen geen kwaad woord over Annie Haslam… ik ken weinig prog zangeressen met een beter bereik en toonvastheid.

Marcel

Marcel, - 24-09-’09 08:46

Geweldig Album!!! Ik zit te genieten, heerlijk die toetspartijen.

Peter, (E-mail ) - 24-09-’09 21:57
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam te voorkomen, vraag ik je vriendelijk om de volgende vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.