Jaarlijstje 2009

Het is een leuk klusje, maar tegelijkertijd ook een bijzonder frustrerende: het samenstellen van een jaarlijstje. Ik heb inmiddels al diverse opsommingen gezien en wat me opvalt (afgezien van de verzuchtingen dat 2009 een moeilijk en weinig vruchtbaar muziekjaar was), was dat ik het merendeel van de genoemde albums eigenlijk langs me heen heb laten gaan. Van de 3Voor12-jaarlijst of die van muziektijdschrift Oor word ik in ieder geval niet echt warm. 'XX' van The XX is best aardig, maar om het nu gelijk tot beste cd van 2009 te bombarderen? En datzelfde geldt voor albums van bijvoorbeeld Grizzly Bear ('Veckatimest') en De Staat ('Wait For Evolution'): best aardig, maar hemelbestormend goed?

Ik heb of geen verstand van muziek of geen smaak. Of allebei natuurlijk. Want mijn lijstje ziet er namelijk totaal anders uit. Ik ben er eens goed voor gaan zitten en heb mijn persoonlijke top 10 samengesteld. De nu volgende opsomming is niet zozeer een overzicht van de 'beste' albums van het afgelopen jaar, als wel de albums die de meeste tijd op mijn mp3-speler hebben doorgebracht (en dat nog steeds doen trouwens) en me nog altijd weten te verrassen.

: het samenstellen van een jaarlijstje. Ik heb inmiddels al diverse opsommingen gezien en wat me opvalt (afgezien van de verzuchtingen dat 2009 een moeilijk en weinig vruchtbaar muziekjaar was), was dat ik het merendeel van de genoemde albums eigenlijk langs me heen heb laten gaan. Van de 3Voor12-jaarlijst of die van muziektijdschrift Oor word ik in ieder geval niet echt warm. 'XX' van The XX is best aardig, maar om het nu gelijk tot beste cd van 2009 te bombarderen? En datzelfde geldt voor albums van bijvoorbeeld Grizzly Bear ('Veckatimest') en De Staat ('Wait For Evolution'): best aardig, maar hemelbestormend goed?

 

Ik heb of geen verstand van muziek of geen smaak. Of allebei natuurlijk. Want mijn lijstje ziet er namelijk totaal anders uit. Ik ben er eens goed voor gaan zitten en heb mijn persoonlijke top 10 samengesteld. De nu volgende opsomming is niet zozeer een overzicht van de 'beste' albums van het afgelopen jaar, als wel de albums die de meeste tijd op mijn mp3-speler hebben doorgebracht (en dat nog steeds doen trouwens) en me nog altijd weten te verrassen.

In willekeurige volgorde en voorzien van een korte toelichting.

Claudio Monteverdi - Teatro d'Amore

2009 was nog maar amper een week oud, toen Ensemble L'Arpeggiata onder leiding van Christina Pluhar al met een klein meesterwerkje op de proppen kwam. 'Teatro d'Amore' bevat hoogtepunten uit Monteverdi's oeuvre, prachtig gezongen door countertenor Philippe Jaroussky en sopraan Nuria Rial. Bijzonder is het eigenzinnige gebruik van de 'basso ostinato' door Pluhar, waarmee ze de klassieke stukken moeiteloos naar de 21e eeuw tilt - puristen gruwelen van haar jazzy improvisaties, ik vind het schitterend!

DeWolff - Strange Fruits and Undiscovered Plants

Het DeWolff-debuut met de prachtige titel klinkt alsof het sinds eind jaren zestig bij iemand op zolder heeft gelegen. DeWolff maakt heerlijke retrorock, met uitstekend gitaarwerk, energieke drums en een brullend Hammond-orgel in de beste Jon Lord-traditie. Oftewel: een bijzonder aangename mix tussen Deep Purple, Cream, The Doors, Led Zeppelin, Black Sabbath en een mespuntje Pink Floyd!

Wardruna - Gap Var Ginnunga
Einar Kvitrafn Selvik, beter bekend als Kvitrafn, drummer van Gorgoroth, slaat met zijn project Wardruna nieuwe wegen in en combineert zijn voorliefde voor folk en ambient, met zijn passie voor het Noorse paganisme en rituele magie. Elk nummer op 'Gap Var Ginnunga' is gebaseerd op een van de runen van de Elder Futhark, het oudste runenalfabet. Het album klinkt dreigend, hypnotiserend en bovenal surrealistisch betoverend.

Truus - Ritualis

Wauw! Dit is exotica in de beste Yma Sumac-traditie! Achter Truus schuilt Truus de Groot, die na een carrière in de Nederlandse punk- en wave-scene (en onder andere zong in Nasmak) naar Amerika verhuisde, daar enkele albums opnam en medio jaren negentig uit de schijnwerpers verdween. 'Ritualis' is het bezwerende, magnifieke slotstuk van haar exotica-trilogie, die bestaat uit 'Muzotica' (2000) en 'Rancho Exotica' (2005).

Editors - In This Light And On This Evening

Zo, hèhè eindelijk een album waar iedereen het over eens lijkt te zijn. De Editors-leden hingen de gitaren aan de wilgen en leefden zich uit op allerhande synthesizers. De sound schurkt nog meer tegen de rauwe, kille jaren tachtig aan – een beetje à la het vroege werk van Orchestral Manoeuvres in the Dark of een zwartgallige Kraftwerk-variant. Gecombineerd met de sombere, futuristische teksten van Tom Smith is 'In This Light And On This Evening' een inktzwarte mijlplaat van 2009.

Haydn - The Complete String Quartets

Dit jaar was het precies 200 jaar geleden dat Joseph Haydn overleed. En om dat te herdenken zagen er in 2009 verschillende cd's en boxsets het licht. De fraaiste is zonder meer 'The Complete String Quartets': maar liefst 22 cd's met daarop prachtige uitvoeringen van alle strijkkwartetten van Haydn. The Aeolian String Quartet schreef geschiedenis door zich midden jaren zeventig als eerste te wagen aan álle kwartetten. Platenmaatschappij Decca heeft de opnames liefdevol opgepoetst en geremasterd en de box-set voor een vriendelijk prijsje op de markt gebracht.

Nynke Laverman - Nomade
Voor 'Nomade' zocht Nynke inspiratie op de steppen van Mongolië. Ze leefde een maand samen met een nomadenstam en haar derde, prachtig vormgegeven album vormt een weerslag van deze ervaringen. Nynke experimenteert samen met haar vaste muzikanten Ward Veenstra, Reyer Zwart en Sytze Pruiksma met synthesizers, geluidseffecten, exotische instrumenten en voorzichtige beats. Voor een filmisch aanzwellende 'feel' zorgt het Filharmonisch Orkest van Praag en Nynke waagt zich zelfs enigszins in experimenteel Björk-territorium. Verrassend!

Epica - Design Your Universe

Wat doe je als je als symfonische metalband alles wel zo'n beetje hebt gedaan? Dan doe je het gewoon allemaal nóg vetter, nóg bombastischer, nóg gevarieerder en nóg harder. Waar genregenoten als (het inmiddels ter ziele gegane) After Forever, Leaves Eyes en Nightwish er behoorlijk met de pet naar gooien (en Within Temptation ook, als je het mij vraagt), legt After Forever de lat nog maar eens een stukje hoger.

Various Artists - Dutch Exotica

Bert Taken en Arjo van Loo (oftewel het Utrechtse duo Black Market Audio) hebben wekenlang in stoffige archieven doorgebracht, om uiteindelijk boven water te komen met een juweel van een verzamelaar. 'Dutch Exotica' bevat lang vergeten exotica-tracks van Nederlandse origine, waarbij je van de ene in de andere verrassing valt. Prachtig!

Emily Loizeau - Pays sauvage
De Frans-Engelse Emily Loizeau maakt eigenzinnige liedjes, die schommelen tussen alt.country en folk noir. Frivool en speels, maar tegelijkertijd ingetogen en melancholisch. Het duurt even voordat het kwartje valt, maar wie doorbijt (en niet wordt afgeschrikt door de voor het merendeel Franstalige teksten), vindt in Loizeau's tweede album een imaginaire droomwereld waarin het aangenaam en intrigerend vertoeven is.

En voor wie het interesseert: artiesten die de top tien niet haalden (althans, toen ik dit schreef - over een week kan mijn jaarlijst er weer heel anders uitzien):

Astra ('The Weirding' - onvervalste progrock), Elle Bandita ('Queen of Fools' - stampende rock met ballen), Frank Van Bogaert ('Air Machine' - sympathieke Vlaming steekt Vangelis naar de kroon), Jesse Cook ('The Rumba Foundation' - zomerse klanken van Canadese gitarist), Gert Emmens ('The Nearest Faraway Place Volume 2' - Nederlandse sequencerkoning!), Gossip ('Music For Men' - gewoon lekker), Hammerfall ('No Sacrifice No Victory' - bombastische power metal), Helium Vola ('Für euch, die ihr liebt' - elektronische avant-garde hand in hand met middeleeuwse liederen), H.U.V.A. Network ('Ephemeris' - intrigerende ambient),

Janine Jansen ('Beethoven / Britten' – gloedvolle uitvoeringen), Karunesh ('Heart Chakra Meditation II - Coming Home' - licht tegenvallend nieuw meditatiealbum), KaZeria ('Credo Nostrum' - verrassend doordachte en meeslepende neofolk), Kiss ('Sonic Boom' - ouderwetse stadionrock), Johannes Linstead ('Cafe Tropical' - vrolijke, enigszins gladde wereldmuziek), The Madd ('Are Pretty Quick' - wie wordt hier niet vrolijk van?), Craig Padilla ('Beyond the Portal' – fijn wegdromen op analoge synthtapijten), Pet Shop Boys ('Yes!' - kunnen ze eigenlijk wel een slecht album maken?), Madeleine Peyroux ('Bare Bones' - voor het eerst alleen maar eigen nummers), Marsheaux ('Lumineux Noir' - vrolijke synthpop uit Griekenland), Northern Kind ('Wired' - aanstekelijk Engels synthpopduo), Roosbeef ('Ze willen wel je hond aaien maar niet met je praten' - alleen al de titel is briljant),

Signe Tollefsen
(titelloos debuut om heerlijk tegenaan te kruipen), Guy Sweens ('The Legend of Ganesha' - vriendelijke, ritmische new age), Synth.nl ('Oceanography' - op reis door de oceanen), Terra Ambient ('Wanderlust' - geheimzinnige klankschetsen), VNV Nation ('Of Faith, Power and Glory' – grondleggers van de futurepop flikken het 'm weer), Andreas Vollenweider ('Air' - Zwitsers harpist keert terug naar zijn roots), White Lies ('To Lose My Life' - retrowave), Wolfmother ('Cosmic Egg' - nieuwe start, vertrouwde sound), Zombi ('Spirit Nation' - analoge rock!) en Zwarte Poezie ('Liefde' - plezierige Nederlandstalige wave met een zwartromantisch tintje).

En tot slot: het slechtste, of beter gezegd: overbodigste, album van 2009 was in mijn ogen 'Johnny Cash Remixed'. Snoop Dog die schaamteloos meerapt op 'I Walk The Line'? Alsjeblieft zeg.

arnold Donderdag 24 December 2009 at 12:45 am | | lijstjes

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam te voorkomen, vraag ik je vriendelijk om de volgende vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.