ACTA

Toen ik zo'n drie weken geleden voor het eerst iets las over ACTA (via Baby Grandpa, om precies te zijn), dacht ik aanvankelijk aan een verlate 1 aprilgrap. Het klinkt dan ook als het script voor een spannende Hollywood-film: er zouden momenteel geheime besprekingen gaande zijn tussen Amerikaanse overheid, de Europese Unie en diverse andere rijke landen, die verstrekkende  gevolgen kunnen hebben voor iedereen die wel eens wat downloadt of bekijkt op internet – 'Big Brother is wachting you', maar dan in het echt.

Het blijkt echter helaas allemaal behoorlijk serieus te zijn: de ACTA-onderhandelingen (oftewel 'Anti-Counterfeiting Trade Agreement') gaan in eerste instantie over een verdrag tegen namaakproducten, maar óók over de bestrijding van schendingen van auteursrecht op het internet. Vooral de Amerikaanse regering wil daarin heel ver gaan – vergeet het Nederlands geneuzel rond de Thuiskopieregeling of de mp3-heffing, dit is andere koek.

De Amerikanen willen namelijk veel strenger optreden tegen inbreuken op auteursrecht. Zo is het de bedoeling dat providers aansprakelijk worden gesteld voor wat hun klanten doen op internet (en moeten providers dus intensief gaan filteren en hun klanten in de gaten houden), wordt het downloaden én het linken naar muziek- en filmbestanden strafbaar (onder het motto: eerst schieten, dan pas praten), interoperabiliteit (zodat legaal aangeschafte tracks op verschillende mp3-spelers zijn te beluisteren) is niet langer verplicht en tot slot moet het veel makkelijker worden om iemand af te sluiten van het internet. (Bekijk hier een honderdtal uitgelekte pagina's van het voorstel.)

De EU gaat niet zonder slag of stoot akkoord met de door de Amerikaanse overheid (lees: entertainmentindustrie) geformuleerde regelgeving, maar het probleem is dat de onderhandelingen zich in het grootste geheim afspelen. Vorig jaar eiste het Europees Parlement meer openheid, maar daarvan is nog altijd geen sprake. En inmiddels is ook de Tweede Kamer wakker geworden - hoewel het nog maar de vraag is hoezeer dit alles zoden aan de dijk zet: diverse Europese landen (met name Frankrijk) hebben immers al diep het hoofd gebogen voor copyrightwaakhonden.

Details zijn dus schimmig, maar zelfs als een miniem gedeelte van het voorstel wordt goedgekeurd of aangenomen, zou dit wel eens het einde kunnen betekenen van het internet zoals we dat (nu nog) kennen. Zie voor meer info deze column van internetjurist Remy Chavannes, deze overzichtspagina op de site van The Electronic Frontier Foundation of deze presentatie van de Canadese professor Michael Geist.

arnold Woensdag 30 December 2009 at 4:58 pm | | nieuws
Gebruikte Tags: ,

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam te voorkomen, vraag ik je vriendelijk om de volgende vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.