SD 2010: Zwarte Poëzie

[Afgelopen weekend vormde de Utrechtse binnenstad het decor van Summer Darkness 2010, het jaarlijkse gothicfestival in de Domstad. Voor 3VOOR12/Utrecht deed ik verslag en de komende dagen zal ik een en ander online zetten op Araglin.nl. Voor meer verslagen en fraaie foto’s verwijs ik je graag naar het speciale Summer Darkness 2010-dossier.]

Het voert te ver om Zwarte Poëzie te bestempelen als het best bewaarde geheim van Utrecht, maar feit is dat het sympathieke Utrechtse wave-trio wel wat meer aandacht en bekendheid kan gebruiken. Een optreden op het Domplein is misschien enigszins ondankbaar (het merendeel van de bezoekers wil gewoon een biertje drinken en bakkie friet soldaat maken), maar frontman Edwin van der Velde wist het aanwezige publiek enthousiast te maken - of dat nu wel of niet in bezit was van een ‘zwarte ziel’…

De combinatie wave met Nederlandstalige songteksten (of, iets anders geformuleerd: duistere rock in het Nederlands) ligt zo voor de hand dat het een raadsel is waarom slechts een handvol bands zich heeft gewaagd aan 'nederwave'. De reden? Het is moeilijker dan het lijkt. Zwarte Poëzie weet echter precies de juiste snaar te raken en bewandelt de fijne grens tussen zwartgallige humor en bloedserieus liefdesverdriet.

Het was voor het aanwezige publiek dan ook wel even wennen; zo vaak komt het immers niet voor je duistere rock krijgt voorgeschoteld in je ‘moerstaal’. De concerten op het Domplein zijn voor iedereen toegankelijk – en dus niet alleen voor Summer Darkness-bezoekers. Maar dat is kenmerkend voor de sfeer op het Domplein tijdens het festival: ‘gewoon’ publiek mengt zich met de Summer Darkness-bezoekers en geniet misschien wel evenveel van de bont uitgedoste mensen, de markt en de geprogrammeerde bands, of dat nu folk-achtige groepjes zijn of wavebands als Zwarte Poëzie. Het was dan ook erg grappig om te zien dat naarmate het concert vorderde, steeds meer mensen gegrepen werden; ook diegenen met een niet-zwarte ziel.

Zwarte Poëzie opende met het broeierige ‘Misschien Morgen Wel’ (te vinden op de EP Grijs Verleden’ uit 2007). Vervolgens was het tijd voor de typische Zwarte Poëzie-sound: de kenmerkende stem van frontman en gitarist Edwin van der Velde, de stuwende drums van Hannes Bögels, en de zoemende baslijntjes van de op het oude nest teruggekeerde bassist Sanne Korf.

In rap tempo passeerden nummers van het eind vorig jaar verschenen debuut Liefde de revue: het zwartgallig doorrockende 'Codicil', het stuwende ‘Zilver’, het melancholische 'Leegte', het onvervalst depressieve 'Alleen in de aarde', ‘Liefde’ (met het opbeurende refrein: “Ik zie je hangen, aan het plafond / Met een touw om je polsen in de richting van de zon”) en ‘Amelisweerd’.

Bij de ‘oudgedienden’ ‘Grijs Verleden’ en het lekker lang uitgesmeerde ‘Zwarte ramen’ kwam het publiek – aangespoord door Van der Velde – eindelijk in beweging en ontstond er een heuse pit voor het podium. En pas toen leek het optreden wat losser te worden – tot dan toe waren de man in de rolstoel vooraan en een handvol hardcorefans eigenlijk de enigen die met volle overgave genoten van Zwarte Poëzie.

Overigens, wie na het bijwonen van het optreden denkt, goh, dat wil ik nog eens in alle rust terugluisteren: debuut 'Liefde' kun je gratis downloaden op de Zwarte Poëzie-site. Desgewenst is het album (voorzien van een fraai hoesje en de bonustrack 'Ik denk niet dat wat was ooit zal zijn of zal worden') voor slechts een tientje aan te schaffen tijdens optredens.

Gezien: Zwarte Poëzie, zaterdag 14 augustus 2010 @ Domplein

arnold Dinsdag 17 Augustus 2010 at 2:33 pm | | concerten

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam te voorkomen, vraag ik je vriendelijk om de volgende vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.