We Will Rock You

Jaren en jaren geleden heb ik mijn eerste en enige musical gezien: 'Saturday Night Fever' in het Beatrix Theater in Utrecht. Een bezoekje aan deze musical vond mijn toenmalige directeur uitstekend geschikt als bedrijfsuitje. Ik had liever een bezoek gebracht aan de achtste kring van de hel – of wacht, daar was ik al. Ik vond er namelijk niet zo heel veel aan. Zonder nu gelijk iedereen voor het hoofd te stoten die wél met veel plezier naar het theater afreist: ik vind het een saaie vorm van vermaak, waarvan alle scherpe randjes zorgvuldig zijn afgeslepen.

Vooral de muziekmusicals vind ik vreselijk. Sinds het enorme succes van de Abba-musical 'Mamma Mia!' (1999) is het hek van de dam en wordt het ene na het andere muzikale vehikel gelanceerd. ‘Mamma Mia!’ is een zogeheten jukeboxmusical, een genre dat is ontstaan in de jaren zeventig. Een dergelijke musical is gebaseerd op hits van een bepaalde artiest of groep. Maar: het verhaal hoeft niets te maken te hebben met de artiest in kwestie. En dan krijg je dus nietszeggende plots voorgeschoteld over slaapverwekkende amoureuze verwikkelingen ('Mama Mia!') of twee opgroeiende pubers in de jaren tachtig ('Doe Maar!').

Ook de Queen-leden Brian May en Roger Taylor (bassist John Deacon is eigenlijk sinds het overlijden van Freddie Mercury met 'pensioen') zijn kennelijk gezwicht voor het grote geld. In de door Ben Elton geschreven rockmuscial 'We Will Rock You' passeren alle grote Queen-hits de revue, aan elkaar gesmeed door een ehh… tja, nogal opmerkelijk verhaal.

De musical speelt zich namelijk af in het jaar 2040, in een wereld die wordt beheerst door amusementsmultinational Globalsoft Corporation. Aan het hoofd staat de Killer Queen, die er streng op toeziet dat niemand muziek maakt, zingt of vergeten rockklassiekers onder het stof vandaan haalt. Een groep rebellen, de Bohemians, heeft rond de laatst overgebleven rockrelikwieën een vreemdsoortige religie ontwikkeld. Zij geloven dat er een messias en verlosser zal opstaan (Galileo Figaro genaamd), die in de ruïnes van het Wembley Stadium de verdwenen gitaar van Brian May op het spoor zal komen, en vervolgens eigenhandig de rockmuziek nieuw leven inblaast.

Tja.

Volgens Elton is 'We Will Rock You' te beschouwen als een aanklacht tegen de muziekindustrie, het kunstmatige produceren van muziekacts, en de globalisering en digitalisering van de entertainmentindustrie. In een interview met journalist Wilfred Takken vertelt hij: ''Ik zie inderdaad een ontwikkeling waarin de muziek steeds meer gelijkgeschakeld wordt. ‘Idols’ vind ik een goed voorbeeld: al die kinderen die onbevangen als zichzelf binnenkomen, en binnen twee afleveringen in een mal zijn geperst. Zo worden kunstmatige sterren gefabriceerd.'' (Bron: NRC Handelsblad, zaterdag 4 september).

Ik ben het weliswaar helemaal met Elton eens, maar het grappige is dat talloze van die Idols-kandidaten vervolgens opduiken in de musicalwereld. Nieuwe artiesten worden niet meer ontdekt (zo lijkt het wel), maar 'gemaakt' en aan de lopende band geconsumeerd. Dat je aardig kunt zingen, maakt je echter nog niet tot een artiest. Deze 'sterren' in de dop doen in de meeste gevallen niets anders dan in een van tevoren bedacht keurslijf stappen en liedjes te zingen die door anderen zijn bedacht. Slechts weinigen van hen zijn in staat zelf songs te schrijven of op andere wijze bij te dragen aan het 'creatieve proces'. Een musicalcarrière is dan natuurlijk de perfecte move.

De musical was tien jaar te zien in Londen en trok daar 4,5 miljoen bezoekers, hoewel de kritieken aanvankelijk niet mals waren. Elton: ''Ach, de smaakbepalende snobs zitten er zo vaak naast, ze volgen slaafs de waan van de dag. Een groep als Abba werd ook altijd met de nek aangekeken. Pas decennia later komt de erkenning, dan komen de popsnobs erachter wat de miljoenen fans allang wisten. In Engeland is deze musical neergesabeld, omdat die fuckers niets met musical hebben en niet met Queen. Dat zeiden ze ook openlijk in hun recensie. Ik vind: als je het bij voorbaat al niets vindt, blijf dan thuis.''

Nu ben ik dol op de muziek van Queen (en Abba) en houd ik mij over het algemeen verre van de waan van de dag, maar of ik eerdaags naar het Beatrix Theater zal afreizen voor de spannende avonturen van Galileo Figaro en diens queeste naar een muzikale Excalibur? Ik betwijfel het. Mocht je dit lezen en wél zijn gegaan: hoe was het?

arnold Dinsdag 14 September 2010 at 9:49 pm | | overpeinzing
Gebruikte Tags: ,

acht reacties

neem een willekeurig thema en omlijst het met veel glitter, glans en vooral sufgepolijste, vaak uitermate vrolijke, zang en dans en je hebt het recept voor een, voor mij, stomvervelende avond. Musical gaat vooral over visueel spektakel. Hersenloos entertainment met een grote mate van verwijfdheid.

THX-1138, - 15-09-’10 00:54

Je slaat de spijker weer helemaal op de kop.
De musicalmaffia heeft Nederland ook bereikt, met “sterren” als Jim,Jamai (ok die kan wel zingen), Kim-Lian etc. etc.
Het is dat Andrew Loyd Webber nog leeft, anders zou hij zich omdraaien in het graf. Oh nee, die doe er zelf ook aan mee natuurlijk. AAARGHHHHHHHHHHHHHHHHH!!
Ik zit nu nog te wachten op “Glee” The Musical.
De serie die gisteren begonnen is op tv en welke gaat over het wel en wee op een musicalopleiding. en daar komt dan ook weer een musical over.. en daaar….

Peter, (E-mail ) - 16-09-’10 02:04

Maak je borst maar nat: volgend jaar komt de musical ‘‘Zorro’‘ met de muziek van de Gipsy Kings. Het verhaal van “de gemaskerde strijder die vecht voor rechtvaardigheid” wordt omlijst door de greatest hits van de Gipsy Kings. Afwachten of ze het zo gek maken dat ze ‘‘Volare’‘ gaan zingen. Italiaans in een Spaans verhaal. Begin maar vast te repeteren:
Volare, oh oh
Cantare, oh oh oh oh
Nel blu dipinto di blu
Felice di stare lassu

ed, - 17-09-’10 18:49

Ja Ed, ik heb het zwembad al klaargezet om mijn borst nat te maken.
Toevallig ontving ik gisteren een prachtig glossy magazine van een theater hier in de buurt.
Daarin worden de FANTASTISCHE musicals die komen genoemd.

Volendam “The Musical” met greatest hits van The Cats en andere palingpop.
Lichtjes in je ogen:
Verkapte moderne versie van Nederland Muziekland, maar dan in het theater.
1953, De Musical (Hoe verzin je het) Na de film, nu de musical. Vroeger was dat toch andersom?
Rocky over the rainbow, oftewel Rocky 2 (zonder Stallone) ;-)

En dan Je Anne over Anne-Frank
Op zich een mooi initatief.
Ik blijf alleen met de fake-musicalversie over Anne van “De Vliegende Panters” in mijn hoofd zitten.
Alhoewel deze nu minder bizar overkomt dan ik gedacht had.

Peter Dekker, (E-mail ) - 18-09-’10 12:24

Het wordt steeds gekker, gezien je overzicht. “1953, de musical”. Inderdaad, hoe verzin je het? Zullen ze in Zeeland leuk vinden. Zeker als je weet dat de premiere op 1 februari plaats vindt. Juist, de datum van de watersnoodramp waarbij meer dan 1800 mensen omkwamen. Een heerlijk avondjeuit! Wat volgt in Nederland? Westerbork, de musical? In Nederland wordt het cynisme ingehaald door de werkelijkheid in musicalland.

Ed, - 18-09-’10 13:38

Peter & Ed : En dan te bedenken dat ik We Will Rock You al redelijk erg vond! ;-) In alles zit blijkbaar een musical. Janmaat – De musical of De productie van melk – de musical… Gekkigheid.

Araglin, - 19-09-’10 22:45

Gisteren was ik naar “Mega Mindy” met mijn twee dochters.
“Ja, ik beken!”
Ik moet bekennen dat het goed was.
Het had natuurlijk een flinterdun kinderlijk basisthema.
Maar de cast mocht er wezen. Letterlijk en figuurlijk.
Standaardtypes natuurlijk, maar een zang die voortreffelijk klonk.
Close Harmony etc. en dat tijdens het dansen.
Ook het decor zat wonderlijk goed in elkaar.
Voeg daarbij nog de nodige humor voor jong en oud erbij.
En je hebt het recept voor een uur of anderhalf vertier.

Peter, (E-mail ) - 20-09-’10 01:34

Je slaat de spijker op de kop. Musicals staan gelijk aan flinterdunne verhalen, maar ze worden bevolkt door mensen die genoeg talent hebben om het dunne verhaaltje te dragen. Joop van den Ende heeft dan ook nog het adagium: If you can’t dazzle them with brilliance, baffle them with bullshit. Dus hup, daar komt weer een helicopter door het beeld. Nu ik toch zo zit te memoreren: ik krijg ineens een briljant idee al zeg ik het zelf. JOOP VAN DEN ENDE, DE MUSICAL. Het is het verhaal van een timmerman, clown, conferencier, winkelier in feestartikelen die uiteindelijk een schatrijke tycoon wordt. Alle musicals die hij in handen heeft gehad kunnen als songmateriaal dienen. Kortom, een theaterspektakel, inclusief allerlei door de lucht vliegende objecten. Succes verzekerd.

Ed , - 20-09-’10 20:20
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam te voorkomen, vraag ik je vriendelijk om de volgende vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.