Zonsverduistering

Bij een totale zonsverduistering bevindt de maan zich precies tussen de aarde en de zon. Vanaf de aarde gezien schuift de maan dan langzaam voor de zon en wordt het midden op de dag enige tijd donker. Een fascinerend gezicht: eerst zie je een kleine deuk in de zon, die langzaam groter wordt. Na een minuut of twintig is de zon voor zo'n 75 procent afgeschermd. De zonnestralen worden zwakker en de hemel wordt abnormaal blauw.
 
Langzaam valt de nacht en na een tiental minuten is de zon helemaal bedekt en kun je de planeten Venus en Mercurius zien. Venus is de heldere stip links onder de zon, Mercurius staat aan de andere kant op ongeveer dezelfde afstand en is een stuk zwakker. Ondertussen daalt de temperatuur met zo'n vijf à tien graden. De laatste minuten voor de volledige zonsverduistering wordt het stiller en gaat de wind liggen. De omgeving begint op de verduistering te reageren: dagdieren gaan slapen, nachtdieren ontwaken, bloemen sluiten zich en de automatische verlichting springt aan.
 
In de laatste tellen voor de totale zonsverduistering kun je de zogenoemde 'diamantring' waarnemen. Omdat de maanrand niet helemaal vlak is, scheert het zonlicht over de valleien van de maanbergketens en zie je een ring van schitterend licht rond de maan. En als sluitstuk - als de maan volledig voor de zon is geschoven – is de corona van de zon zichtbaar. Dit is de hete atmosfeer rondom de zon  die zich uitstrekt over miljoenen kilometers.
 
Aangezien de afstand tussen de aarde en de maan niet altijd even groot is, kan een volledige zonsverduistering een paar minuten tot maximaal zeven minuten duren. Meestal zijn er twee zonsverduisteringen per kalenderjaar, met uitschieters van drie of vier in hetzelfde jaar. Jammer is wel dat een zonsverduistering niet overal op aarde is te zien. De laatste volledige zonsverduistering waar wij in Nederland ook nog wat aan hadden, was die van 11 augustus 1999.

Volgens de apotheker en ziener Nostradamus beloofde deze zonsverduistering weinig goeds: 'in het jaar 1999 en acht maanden’ zou een grote Koning van Verschrikking uit de hemel komen om de grote Koning van Angoulmois uit de dood te wekken. Dit zou het einde van de wereld inluiden. Gelukkig viel het allemaal wel mee.

Voor heel even was de zonsverduistering hét gesprek van de dag en waren de speciale eclipsbrillen niet aan te slepen. Vanzelfsprekend lieten ook muzikanten zich inspireren door deze bijzondere gebeurtenis (hoewel er op het moment suprême diverse wolken voor de zon en de maan schoven waardoor je er eigenlijk weinig van zag). Een van de albums die destijds bij bosjes in de platenzaken lag, was 'The Eclipse - Music of the Eclipse', uitgebracht door ABCD Records.

Voornaamste lokkertje was een cd-rom-gedeelte met de officiële tv-beelden van de zonsverduistering, want eigenlijk bevat het album redelijk voortkabbelende new age/ambient, enigszins tegen het muzakkerige aan. In de kleine lettertjes achterop is te lezen wie voor deze cd verantwoordelijk waren: H. Schoonderwalt en D. Ebbenhorst (en de Linda Paat Singers).

Over Dick Ebbenhorst en Linda Paat kon ik niet zo heel informatie vinden, maar Herman Schoonderwalt deed bij mij direct een belletje rinkelen. Deze jazzmusicus, componist en orkestleider maakte furore in de jaren zestig en werkte samen met onder anderen Dizzy Gillespy, Red Rodney en begeleidde Mel Tormé en Astrid Gilberto. In 1987 werd Schoonderwalt orkestleider van de beroemde big band The Skymasters. Grappig genoeg gooide hij het muzikale roer op zijn 61ste behoorlijk om en componeerde hij in zijn thuisstudio onder de noemer 'Sounds of Silence' rustgevende new age-muziek en bracht hij diverse easy listening-albums uit, gevuld met behoorlijk zoete saxofoonbewerkingen van bekende deuntjes. Schoonderwalt strief in juni 1997 op 65-jarige leeftijd aan de gevolgen van leverkanker.

Opmerkelijk genoeg stamt 'Music of the Eclipse' uit 1999, twee jaar na Schoonderwalts overlijden dus. Waarschijnlijk heeft zijn vaste muzikale partner Dick Ebbenhorst opnamen gebruikt die nog ergens op de plank lagen, Of wellicht is het een eerbetoon of iets dergelijks?

Hoe het ook zij, de verwachtingen van ABCD Records waren misschien wat te hoog gespannen, want zo heel erg goed verkocht het album niet. Je mist er dan ook niet zo heel veel aan, maar ach, als je op zoek bent naar totaal vrijblijvende niets-aan-de-hand muziek (met heel af en toe een zeer lichte Coen Bais-echo en een sporadisch opduikende koortje), moet je 'Music of the Eclipse' maar eens een kans geven. In dit zipje (192 kbps, 114 MB) vind je ook het filmbestand (in mpg-formaat) met de officiële tv-opnamen.  

Overigens: de eerstvolgende totale zonsverduistering die we in Nederland kunnen waarnemen, vindt plaats op 7 oktober 2135.

arnold Dinsdag 21 September 2010 at 12:41 am | | new-age

Eén reactie

Hoe komt het dan eigenlijk dat je niet overal een zonsverduistering ziet?

Anoniem, (URL) - 23-02-’12 18:13
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam te voorkomen, vraag ik je vriendelijk om de volgende vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.