Los Angeles, the voices

Het was een beetje langs me heengegaan, om eerlijk te zijn. Kennelijk is Gordon al een paar maanden bezig om een nieuwe 'boyband' op poten te zetten. En dan niet zomaar een jongensband met vier of vijf gezonde knapen met hippe kapsels en een frisse adem, maar een stijlvolle zanggroep, strak in het pak en nadrukkelijk geënt op succesformules als Il Divo en The Canadian Tenors.
 
Hij plaatste een advertentie op Vocalisten.nl, liet tweehonderd mannen bij hem thuis auditie doen en dook uiteindelijk met Richy Brown (X Factor), Peter William Strykes, Roy van den Akker en Remko Harms (Op Zoek Naar Joseph) de studio in. Alle liedjes bestonden overigens al: Gordon had van zijn goede vriendin Tineke de Nooij een cd gekregen met liedjes van een Zuid-Afrikaanse jongensgroep. Gordon vertaalde er enkele in het Nederlands, schreef er nog een extra nummer bij en voilà: Los Angeles, the voices was geboren.
 
Het is verleidelijk de groep af te doen als wederom een tot mislukken gedoemd project van Gordon, maar ik heb geprobeerd zo onbevangen mogelijk naar het debuut te luisteren. En verdomd, het werkt! Nu ja, eigenlijk vooral de eerste twee nummers, moet ik er wel aan toevoegen. De instrumentale opener 'Los Angeles, the anthem' is heerlijk aanzwellend bombastisch, vol gegroffel en kopergeschal, en gaat naadloos over in 'Los Angeles, the voices, the song'. Een mierzoet, misschien zelf wat kitscherig nummer, waarbij alles uit de kast wordt gehaald. Het is dat ik gestopt ben met roken, anders had ik tijdens het luisteren spontaan mijn aansteker uit mijn zak gehaald om met het ontstoken vlammetje mee te deinen.

Het daaropvolgende 'Ware liefde' en 'Blijf je vanavond bij mij' zijn dan weer te beschouwen als vintage Gordon: midtempo, niet echt opvallende ballads, met als enige verschil de meerstemmige, galmende mannenzang in de refreinen. Met het Spaanstalige 'Tu me das alas' wordt het tempo opgevoerd en doemen voor je geestesoog de vijf mannen op, die keurig synchroon staan te swingen. En dat is het grotendeels het recept van het album: bulderende ballads (zoals 'Ben verliefd op jou' , 'Voordat ik je kwijtraak' en 'Ik weet het nou'), die worden afgewisseld wat meer uptempo nummers als 'Blijf veilig bij mij'.

En hoewel ik niet helemaal tot de doelgroep behoor (ik denk dat Gordon veeleer de mensen voor ogen heeft die elk weekend afstemmen op 'Life & Cooking'), was ik geneigd Los Angeles, the voices het voordeel van de twijfel te geven, mede dankzij de fraaie arrangementen van Dick Bakker.  Maar… er zijn twee knelpunten.

Om te beginnen zijn de songteksten soms wel heel erg melodramatisch en clichématig ('Ben verliefd op jou / deel mijn hart mijn leven / Ik wil jou, voor altijd als mijn vrouw / Ik ben verliefd op jou' of: 'Sinds dat jij in mijn leven verscheen / loop ik te lachen en kijk om me heen / Het is me alles waard, met jou word ik bejaard''). En ten tweede is dit vooral het project van Gordon, die naar mijn smaak iets te nadrukkelijk de meeste nummers naar zich toe trekt. Los Angeles, the voices bestaat nu eigenlijk uit Gordon en vier andere mannen, terwijl de meerstemmigheid juist de sterke troef van het project is (of kan zijn). 

Het is een serieuze aangelegenheid, maar de jolige reputatie van Gordon werkt helaas meer als een belemmering dan dat het een onbevangen luisterervaring bespoedigt. Jammer. Nederland is volgens mij klaar voor een dergelijke groep, maar dan moet het er wel wat minder dik bovenop liggen. (En beschikt bijvoorbeeld de Limburgse bakker Martin Hurkens, winnaar van Holland’s Got Talent 2010, over waarschijnlijk veel sterkere troeven…)

arnold Woensdag 17 November 2010 at 10:26 pm | | review
Gebruikte Tags: ,

vijf reacties

Boybands… niet echt vernieuwend, en dan ook nog met Gordon.. nee dat laat ik (erg) graag aan mij voorbijgaan….

Marcel, - 18-11-’10 09:52

Hoi Araglin, toch eens gaan luisteren naar het album.
Bevooroordeeld wil ik nu al zeggen, ik moet ze niet zien alleen horen.
Net als dat ik dat altijd met Rob de Nijs had. Dat gladde imago.
Is persoonlijk, maar wie weet?

Grappig dat je Martin Hurkens aanhaald.
Bij ons in de limburgse kranten staat hij er wekelijks in.
Hij gaat optreden met Guido Dieteren.
Een grootheid en wereldberoemd in Maastricht en omgeving.

Lees maar:
http://www.theaterparadijs.nl/mtp/index...

Peter Dekker, - 19-11-’10 13:03

Ha Peter! ja, ik ben fan van Guido, twee jaar terug schreef ik al over hem: http://araglin.nl/entry/1173/guido-diete.. Ik zag dat hij al voorzichtig aan de weg aan het timmeren is in Amerika. Het wachten is nog altijd op een wereldwijde doorbraak!

Araglin, - 19-11-’10 13:41

Beste Araglin ,ik ga afhaken hoor als je met dit soort onzin blijft aankomen…ik wil dit geeneens weten!

Peter, - 20-11-’10 11:55

@ Peter: Dat was een grapje, neem ik aan? Anders ga ik de komende maand alleen maar over Take That, Martin Hurkens, Paul Potts en Susan Boyle schrijven! ;-)

Araglin, - 20-11-’10 12:14
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam te voorkomen, vraag ik je vriendelijk om de volgende vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.