Blaffende Beatles

In 1986 zorgde Wim T. Schippers voor wereldwijde ophef met zijn toneelstuk 'Going to the dogs'. Bijzonder was namelijk dat er geen acteurs op het podium rondliepen, maar een groot aantal herdershonden. De honden snuffelden, blaften wat, renden rond, deden een dutje in de hondenmand of keken naar de televisie, waarop ook honden te zien waren.

Volgens Schippers hielden de dieren zich keurig aan een uitgeschreven script (iets complexs over relaties en verdrongen emoties), maar volgens de toeschouwers deden de honden maar wat. Het lijkt mij wel grappig: anderhalf uur naar kwispelende herders kijken (hier een fragment van een bibberende VHS-tape om je enigszins een beeld te kunnen vormen). Politici spraken er schande van en er werden zelfs narrige Kamervragen aan de toenmalige minister van Cultuur gesteld.

Ik moest aan dit toneelstuk denken tijdens het luisteren naar de Beatle Barkers. Dit is namelijk een behoorlijk... tja, eigenaardige lp. Hoewel er op zich niets vreemds is aan een album gevuld met covers van The Beatles, wordt het een ander verhaal als klassiekers als 'I Wanna Hold Your Hand', 'Ob La Di Ob La Da', 'Can't Buy Me Love' en 'A Hard Day's Night' niet worden gezongen, maar geblaft. En dat klinkt bijzonder raar, psychotisch-vervreemdend bijna – vooral omdat de begeleiding (gitaren, drums) nogal keurig overkomt.

Het is overigens niet dat zo iemand jarenlang fanatiek bezig is geweest zijn of haar hond Beatles-liedjes te leren blaffen. Via slim en secuur knip-en-plakwerk zijn alle woefjes en wafjes keurig op hun plaats gezet, en alsof dit alles nog niet genoeg is, wordt het geheel opgeleukt met gekakel van kippen, gemekker van schapen en koeiengeloei. Verantwoordelijk voor deze half uur durende reis naar Dante's Negende Kring van de Hel, is het Woofers and Tweeters Ensemble. Wie hier precies achter schuilgaat is niet bekend, maar het album verscheen in ieder geval in 1968 in Nieuw-Zeeland.

Hoe het ook zij, als je dacht dat je alles al gehoord had, zorgen de Beatle Barkers voor een nieuwe muzikale dimensie. Luister zelf (192 kbps, 44 MB).

Admin Dinsdag 22 Februari 2011 at 12:35 am | | Standaard

Eén reactie

…en voor de liefhebber van grind-core is er ook nog Caninus:
http://www.youtube.com/watch?v=OrocEmhLs..

Gehenna, - 22-02-’11 09:34
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam te voorkomen, vraag ik je vriendelijk om de volgende vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.