Zand en zeemeeuwen

Je komt ze vaak tegen in new age- en gezondheidswinkels: cd’s met natuurgeluiden, al dan niet aangevuld met subtiele piano- of synthesizerklanken. Meestal gaat het om albums in de zogeheten Solitudes-serie van de Canadees Dan Gibson, opgehangen aan een bepaald thema (zoals bijvoorbeeld rondbanjeren op een Afrikaanse steppe terwijl je achtervolgd wordt door een hongerige miereneter).
 
Zo af en toe wil ik best wel eens een dergelijk cd’tje opzetten en onderuit gezakt op de bank geluiden uit een willekeurig tropisch regenwoud over me heen laten komen: een regenbui, getjilp van vogels, geruis van de wind, een schuifelende boa constrictor en wat dies meer zij. Het probleem is alleen dat er - vaak als je er net lekker inzit - een of andere brulkikker of een ander raar beest met het nodige lawaai voorbij komt hoppen waardoor de sfeer direct de nek om wordt gedraaid.

Als je eenmaal een raar geluid heb gehoord, ga je je toch afvragen wat dat nu precies was. En dat heeft weer te maken met het feit dat er in Nederland geen regenwouden te vinden zijn en dergelijke geluiden dan ook niet in ons ‘systeem’ zitten. Klinkt logisch, nietwaar? Ik heb me dan ook altijd afgevraagd waarom die cd’s met natuurgeluiden steevast ergens heel ver weg zijn opgenomen. Ik zou gewoon met mijn bandrecorder op de Veluwe of Lage Vuursche gaan zitten. Of op een Waddeneiland.

Maar goed, om een lang verhaal kort te maken: onlangs kocht ik een pakje darjeelingthee in een reformwinkel en neusde onwillekeurig met een scheef oog door het bakje met cd’s – het is sterker dan ik. En tussen de albums met dolfijnen, Afrika-geluiden en - ik verzin het niet - kikkers, stuitte ik op 'Wadden – Sands and Seagulls'. Het zou toch niet… En jawel: bijna een uur lang geklots van de Noordzee en het gekrijs van zeemeeuwen. Heerlijk. Er kan zo een stempel op: ‘Natuur van eigen bodem. Goedgekeurd door Geert’.

Alleen: toen ik op ooit eens een paar dagen op vakantie was op Terschelling, reed ik tot mijn afgrijzen per ongeluk een zeemeeuw aan. Of eigenlijk reed ik er gewoon overheen. Met de fiets. De zeemeeuw in kwestie hinkte wat, wapperde boos met zijn vleugel, maar mankeerde verder niets. En tijdens het luisteren beleef ik dat moment opnieuw - en opnieuw en opnieuw, tot ik er gek van word. De volgende keer ga ik op zoek naar geluiden van de Veluwe; daar ben ik namelijk nog nooit op vakantie geweest. 

Luister zelf: 'Wadden – Sounds and Seagulls' (via WeTransfer, 72 MB, 256 kbps vbr).

Admin Zaterdag 27 Augustus 2011 at 12:50 am | | new-age
Gebruikte Tags: ,

vier reacties

Ah, geweldig! Die vage cd’tjes. Ze staan vaak in zo’n luisterzuil waar je dan zelf de cd kunt selecteren om te beluisteren! Ik noem het altijd ‘watervalmuziek’.

Han, (URL) - 27-08-’11 09:42

Waarschijnlijk zijn ze nog niet met een bandrecorder op de Veluwe gaan zitten, omdat je dan waarschijnlijk alleen maar auto’s, irritante pensionada’s met klingelende fietsbellen of gillende kinderen hoort.

Vriendin Eva, - 27-08-’11 14:26

Vind het al heel wat dat je rustige muziek kunt opnemen op een waddeneiland. Moet vast dit jaar zijn geweest toen er geen kip, pardon zeemeeuw op de eilanden waren wegens onze zomer moeson.

Michael, - 29-08-’11 12:06

op dit vlak is de Franse “Oxygene”-reeks een kwalitatief betere aanrader; ddaar zitten zelfs cd’s bij van Frederic Rousseau (Vangelis!), zoals het prachtige “Spirit of the Woods” of “The Abyss”…

Bert Strolenberg/SonicImmersion.org, - 13-10-’11 12:34
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam te voorkomen, vraag ik je vriendelijk om de volgende vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.