Encounter

Ik kan me vergissen, maar ik heb zo het vermoeden dat aliens zo langzamerhand uitgeëxperimenteerd zijn op de mensheid. Ik bedoel, het aantal verhalen over ontvoeringen door buitenaardse wezens die allerlei nare medische tests uitvoeren en zendertjes implanteren in hun slachtoffers is de afgelopen jaren drastisch afgenomen. Of ik begeef me in de verkeerde kringen, dat kan natuurlijk ook.

Vanaf midden jaren tachtig tot begin jaren negentig was het fenomeen alien abuction iin ieder geval een stuk populairder. Berucht is het schimmige autopsiefilmpje uit 1995, waarin te zien is hoe een alien op minutieuze wijze wordt ontleed. Het wezen zou zijn ‘gered’ in 1947, nadat een ufo was neergestort vlakbij het plaatsje Roswell in New-Mexico. Het bleek allemaal in scène te zijn gezet.

Het is voor dit stukje niet zo relevant om in te gaan op het hoe en waarom van deze buitenaardse ontvoeringen, want stel dat je zou worden ontvoerd door kleine grijze mannetjes in een ufo, hoe zou dat dat dan klinken? Deze vraag intrigeerde de Amerikaanse componist en ambientpionier Michael Stearns (1948). Na eerder enkele fijn zwevende albums te hebben uitgebracht (waaronder klassiekers als ‘Morning Jewel’ en ‘Planetary Unfolding’ uit respectievelijk 1979 en 1981), kwam hij in 1988 op de proppen met het weergaloze conceptalbum ‘Encounter’.

Waar aliens over het algemeen worden afgeschilderd als snode ventjes met nog snodere plannen, is op ‘Encounter’ van een dergelijke dreiging weinig te merken. In het openingsnummer ‘Encounter (Awaiting The Other)’ lig je lekker in het gras, terwijl om je heen krekels tjirpen. Heel langzaam wordt er vervolgens het gevoel gecreëerd dat er iets staat te gebeuren, iets groots doemt op in de lucht boven je en je wordt er onweerstaanbaar naartoe getrokken… Wat volgt is een glijdende, evocatieve reis door sterrenstelsels en dimensies, waarna je uiteindelijk getuige bent van misschien wel de geboorte van het universum. En natuurlijk word je in het laatste nummer ‘Star Dreams (Peace Eternal)’ weer netjes thuisgebracht. 



Ritmes, samples of solo’s ontbreken op ‘Encounter’ – en terecht, die zouden alleen maar afbreuk doen aan de bijkans spirituele ervaring die de negen tracks bij de luisteraar teweegbrengen. Of erger nog: ervoor zorgen dat het gedateerd overkomt. Zware woorden? Misschien. Maar feit is dat is dit een van de beste ‘space albums’ is die ik ken. Dus zet je koptelefoon op, zoek een relaxed plekje uit en wacht tot de vliegende schotel arriveert…

Araglin Maandag 10 Februari 2014 at 11:53 pm | | new-age, elektronisch
Gebruikte Tags: , ,

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam te voorkomen, vraag ik je vriendelijk om de volgende vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.