School Daze

In een grijs weblogverleden omschreef ik de Amerikaanse producer Patrick Cowley (1950-1982) ooit als ‘het veel te vroeg overleden scharnierpunt tussen disco en house’. Cowley mag dan de muziekgeschiedenis zijn ingegaan als de ongekroonde disco- en remixkoning (check zijn magistrale remix van Donna Summers ‘I Feel Love’), ‘School Daze’ laat een geheel andere muzikale kant van hem horen. Op dit eind vorig jaar verschenen album zijn nooit eerder verschenen instrumentale tracks verzameld die Cowley schreef tussen 1973 en 1981.

In 1981 vroeg John Coletti, eigenaar van het gay porn-productiebedrijf Fox Studio in Los Angeles, of Cowley zin had om enkele van zijn films te voorzien van een soundtrack. Cowley snuffelde wat in zijn archief en stuitte op diverse studio-experimenten en klankcollages. Of Coletti daar misschien wat mee kon? 

De term gay porn-muziek wekt misschien associaties op van besnorde mannen die zwoel transpireren in de sportschool en daarbij worden ondersteund door cheesy synthesizerdeuntjes, maar Coletti pakte het anders aan. Hij selecteerde juist de surrealistische, experimentele nummers en in combinatie met de homo-erotische beelden was het resultaat… bijzonder. Nu heb ik me nooit verdiept in de homoseksuele pornowereld van de jaren zeventig, maar ik krijg de indruk dat de homopornofilms uit die tijd niet alleen draaiden om seks, maar ook een hoger, artistiek doel dienden.

‘School Daze’ (uitgebracht door Dark Entries / Honey Soundsystem) bevat muziek die is gebruikt in de films ‘School Daze’ en ‘Muscle Up’. Openingstrack ‘Zygote’ en het titelnummer vallen met een beetje goede wil onder de noemer kosmische disco te scharen, maar het merendeel van de tracks bestaat uit lang uitgesponnen en bijzondere fraaie soundscapes, vol sequencers, bliepjes, proto-techno, vervreemdende effecten en intrigerende titels (zoals ‘Pagan Rhythms’, ‘Out Of Body’ en ‘Nightcrawler’).

Het acht minuten durende ‘Journey Home’ spiraalt en didgeridoot als een Aphex Twin avant la lettre, ‘Primordial Landscape’ doet denken aan het latere werk van Tangerine Dream en Manuel Göttschings legendarische ‘E2-E4’ uit 1984 (dat de weg effende voor techno). ‘Seven Sacred Pools’ dompelt je 16 minuten lang in een pulserende dub-ervaring die niet zou hebben misstaan op het baanbrekende ‘Adventures Beyond the Ultraworld’ (1991) van The Orb.

32 jaar na zijn dood bewijst Patrick Cowley andermaal zijn tijd ver vooruit te zijn geweest. Prachtig.





Araglin Woensdag 19 Februari 2014 at 11:04 pm | | elektronisch, review

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam te voorkomen, vraag ik je vriendelijk om de volgende vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.