Butt Song From Hell

Schilder Hiëronymus Bosch (circa 1450-1516) is de geschiedenis ingegaan als ‘den duvelmakere’, een schepper van duivels. De meeste van zijn schilderijen hebben een religieus onderwerp en Bosch schepte er ogenschijnlijk een bijna duivels genoegen in om vooral de inwoners van de hel en de vele verlokking waaraan de mensheid bloot wordt gesteld zo expliciet mogelijk in beeld te brengen. Met als gevolg dat de meeste mensen eigenlijk niet zo veel chocolade van zijn werk konden en kunnen maken. Koopman en geschiedkundige Lodovico Guicciardini omschreef de schilderijen van Bosch aan het begin van de 16e eeuw als een verzameling ‘vreemde drollen ende seltsame grillen’ (‘drollen’ is Middelnederlands voor ‘grappen’).

In de 20ste eeuw dachten sommige wetenschappers dat hij krankzinnig was of in ieder geval het grootste gedeelte van de tijd stoned. Later werd dit beeld wat bijgesteld, maar feit is dat Bosch enkele zeer vreemde schilderijen heeft gemaakt. Hoogtepunt is het drieluik ‘De tuin der lusten’, dat hij schilderde tussen 1480 en 1490. (Klik hier voor een supergrote afbeelding, waarop je alles goed kunt bestuderen.) Op het linkerschilderij is het paradijs te zien, waarbij God, Adam en Eva worden omgeven door tal van eigenaardige beesten. Het middelste schilderij bevat een bonte stoet van fabelwezens, rare planten en naakte mensen. Waarschijnlijk heeft het te maken met lust, seks en dierlijke driften; wellicht wilde Bosch laten zien dat het niet zo verstandig was om de bevelen van God in de wind te slaan (Eva werd immers door een slang aangespoord om van de ‘verboden vrucht’ te eten). Op het rechterschilderij is de hel afgebeeld, waarin verdoemden de verschrikkelijkste straffen ondergaan. Witte monsters, heksen, draakachtige honden, muziekinstrumenten die als martelwerktuigen dienen – het kan niet op.

Het was mij nooit opgevallen, maar als je goed kijkt zie je op de kont van een van de zondaren (links op het rechterschilderij, iets onder het midden) een partituur. Op Tumblr maakte ene Amalia Hamrick haar vondst bekend: “[We] discovered, much to our amusement, a 600-years-old butt song from Hell.” Ik ben muzikaal niet zo onderlegd, maar gelukkig is Amalia dat wel: “I decided to transcribe it into modern notation, assuming the second line of the staff is C, as is common for chants of this era ... The last few measures are kind of obscured but I tried my best.” Het resultaat is een vrij lullig midi-deuntje (hier te downloaden, hier de bladmuziek).

Ene Well Manicured Man raakte enthousiast, schreef er een flauwekultekst bij (‘butt song from hell / this is the butt song from hell / we sing from our asses while burning in purgatory’) en knutselde een alleraardigst koorwerkje in elkaar (‘The Butt Song From Hell’), dat behoorlijk authentiek overkomt. Geweldig! (Grappig genoeg is er ook al een rockversie opgedoken.)

Overigens staan de muziekinstrumenten in ‘De tuin der lusten’ symbool voor lust en genot (en niet op een positieve manier) en was de reputatie van rondreizende minstrelen nu niet echt heel goed te noemen – vandaar ook dat ze er op het schilderij behoorlijk van langs krijgen...

Araglin Zaterdag 22 Februari 2014 at 6:34 pm | | weird, klassiek
Gebruikte Tags: , ,

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam te voorkomen, vraag ik je vriendelijk om de volgende vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.