Anton Heyboer

Anton Heyboer (1924-2005) mag dan bekendstaan als een excentrieke kunstenaar die samen met zijn vijf vrouwen lekker aanrommelde in zijn zelfgebouwde huis in Den Ilp, hij was ook actief als muzikant. Zonder veel succes, want Heyboer kon helemaal niet zingen, laat staan een instrument bespelen. Dat weerhield hem er niet van om in 1972 in een vlaag van muzikale verstandsverbijstering de lokale muziekwinkel binnen te stappen en weer naar buiten te komen met vijf harmoniums, een vleugel en een taperecorder. Hij zette alles in een schuurtje en sloeg aan het pingelen op de harmoniums (waarbij hij alleen de zwarte toetsen gebruikte) en declameerde er diepzinnige teksten bij. In totaal nam hij zo’n 150 uur aan ‘muziek’ op, om vervolgens alle instrumenten in het meertje achter zijn huis te donderen en de tape te bewaren.

Schrijver, acteur en regisseur Dimitri Frenkel Frank (1928-1988) hoorde van het bestaan van deze tape en kreeg platenmaatschappij EMI Bovema zover om in 1976 de lp ‘She And She As One’ uit te brengen met liedjes van Heyboer. De lp werd met veel bombarie in het Amsterdamse Hilton Hotel gelanceerd, maar verkocht voor geen meter. Geen wonder, het klonk helemaal nergens naar, hoewel Heyboer het wel allemaal heel serieus bedoelde. Toen er na jaren nog steeds hele stapels van de lp in het EMI-magazijn stof lagen te vergaren, werden ze zonder pardon vernietigd. Wie nu nog een exemplaar van ‘She And She As One’ heeft liggen, is dan ook in het bezit van een waar collector’s item...

Begin jaren negentig kreeg de bijna 70-jarige Heyboer opnieuw een muzikale oprisping. Hij kocht voor zichzelf en zijn vrouwen piano’s, violen, trompetten, een mondharmonica en een gitaar en sloeg vrolijk aan het jammen en zingen, wederom niet gehinderd door ook maar enige vorm van muzikaliteit. Hij galmt er lekker op los in onverstaanbaar Engels en zingt over onder meer vrouwen en het leven. Na de dood van Heyboer brachten zijn weduwen deze opnames in 1997 in eigen beheer uit op drie cd’s: ‘Born in the Jungle’, ‘Be Born in the Spirit’ en ‘I can’t be Human’.

En daar leek het bij te blijven – ware het niet dat Graham Lambkin van het kleine Amerikaanse label Kye Records geïntrigeerd raakte door de muziek van Heyboer (en diens achterliggende levensfilosofie) en in samenspraak met de weduwen Heyboer vorig jaar de dubbel-lp ‘Rules of the Universe’ samenstelde, met daarop ‘hoogtepunten’ van de eerder genoemde cd’s. Bijzonder is een understatement…

Araglin Maandag 03 Maart 2014 at 10:58 pm | | weird
Gebruikte Tags: , ,

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam te voorkomen, vraag ik je vriendelijk om de volgende vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.