Obsessie

Lastig. Wordt het de gewone cd voor een gunstig prijsje? Of de dubbel-cd met bonus tracks? De luxe editie met extra cd én dvd? Of de dubbel-lp met downloadcoupon? De speciale aanbieding waarbij je er ook nog een T-shirt bij krijgt?

Na afloop van het alleraardigste concert van Delain stond ik te dubben wat ik nu precies zou gaan kopen. Naast me stonden twee fans aandachtig de tracklisting van de luxe editie te bestuderen. Welke extra nummers stonden erop? 

Ik sloeg aan het mijmeren. Want je zou denken dat juist de fans moord en brand schreeuwen; goedkoop is het immers allemaal niet. Maar nee, het enige gemopper dat je hoort gaat over het feit dat de luxe edities al zijn uitverkocht. Of waarom er geen gekleurd vinyl is.

Muziekliefhebbers hebben namelijk de neiging om door te slaan. Muziek is voor hen geen hobby, maar een obsessie.

Je hebt ze in ruwweg drie soorten. Om te beginnen zijn er de liefhebbers die het allemaal niet zo nauw nemen; het gaat immers om de muziek. En of ze nu de originele lp, een reissue, een cd of mp3’tje beluisteren, het is ze om het even. Dan zijn er de liefhebbers die graag compleet willen zijn; ze pluizen discografieën op Discogs of Allmusic na en slaan aan het verzamelen.

Vervolgens is het kleine stap om naast de reguliere studioalbums en de liveregistraties, ook de singletjes en de verzamelalbums in huis te halen. De bootlegs, gelimiteerde hebbedingetjes en andere parafernalia kunnen er dan in één moeite door ook nog wel bij. En voor je het in de gaten hebt, loop je met een geobsedeerde blik in je ogen rond op de Mega Platen- en CD-beurs in de Utrechtse Jaarbeurs, op zoek naar dat ene ontbrekende item. Wie alles al heeft, stort zich op buitenlandse persingen (of versies van álle persingen) en exemplaren in mint condition.

Een aparte categorie wordt gevormd door de liefhebber die het fysieke product heeft afgezworen en zijn heil digitaal zoekt. Een complete discografie is weliswaar binnen een oogwenk te downloaden, maar een bitrate van 128 kbps is natuurlijk niet voldoende. 320 kbps? Ha, wav- of FLAC-bestanden moeten het zijn! Inclusief hi-res scans van de hoesjes.

Het is overigens grappig (ahum) om te zien dat de meest fervente liefhebbers ook degenen zijn die het minst met muziek hebben. De zeldzame, bijzondere exemplaren worden luchtdicht bewaard in speciale hoesjes, waar ze - helaas - nooit meer uitkomen.

Ik zie mezelf als een simpele liefhebber die graag zo veel mogelijk wil luisteren. En anno 2014 gaat de muziek boven de drager. Ik bedoel, of je nu de lp, de cd of de mp3’tjes opzet of streamt via Spotify, YouTube, SoundCloud of whatever, het maakt allemaal niet zo veel meer uit. Al die verschillende versies hebben weinig nut. Hoewel een lp natuurlijk wel erg fijn vasthoudt.

En welke Delain-versie ik uiteindelijk heb gekocht? De luxe editie met alles erop en eraan natuurlijk.

Araglin Woensdag 09 Juli 2014 at 7:18 pm | | overpeinzing
Gebruikte Tags: , ,

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam te voorkomen, vraag ik je vriendelijk om de volgende vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.