Zingende komeet

Een beetje lullig is het wel. Na een ingewikkelde reis van vele miljoenen kilometers landde ruimtevaartuigje Philae na tien jaar op de komeet 67P/Churyumov-Gerasimenko. Precies op de plek waar hij moest zijn, maar jammer genoeg bleek het oppervlak niet stabiel. De komeetlander stuiterde een paar keer en kwam uiteindelijk tot stilstand op twee van zijn drie ‘pootjes’, waardoor hij zichzelf niet kon verankeren. Bovendien was Philae in een schaduwrijke kuil getuimeld, waardoor zijn zonnepanelen niet genoeg licht kunnen opvangen en hij het moest doen met wat er nog in zijn ‘accu’ zat. En dat was niet bijster veel.

Gelukkig slaagde Philae erin om alle verzamelde gegevens via het om de komeet cirkelende ‘moederschip’ Rosetta door te sturen naar de aarde. Het wachten is nu op meer zonlicht, zodat de uit de kluiten gewassen koelkast weer tot leven kan komen. De komende maanden wordt de afstand tussen de komeet en de zon kleiner en neemt de intensiteit van het zonlicht toe – laten we de moed dus nog niet opgeven.

En terwijl we wachten op een teken van leven, is het misschien aardig om te luisteren naar komeet 67P/Churyumov-Gerasimenko. Want al in augustus werd het geluid van de komeet opgepikt door de European Space Agency (ESA), toen Rosetta het hemellichaam op honderd kilometer was genaderd. De komeet heeft een frequentie tussen de 40 en 50 millihertz; dit is onhoorbaar voor het menselijk oor, want die neemt alleen toonhoogten tussen de 20 hertz en 20 kilohertz waar. Wetenschappers hebben de trillingen vanuit het magnetische veld van de komeet omgezet naar een ‘menselijke’ frequentie en dit tienduizend keer versterkt.

Het geluid wordt veroorzaakt door de activiteit van de komeet. Neutrale atomen (zonder elektrische lading) belanden in de ruimte waar ze elektrisch geladen worden door een proces dat ionisatie heet. Hoe een en ander precies in werkt, is men nog aan het uitzoeken.

Maar hoe klinkt het? Nou in ieder niet zoals Kraftwerk ooit liet horen op ‘Autobahn’ (1974). Het heeft meer weg van een… tja, op hol geslagen kosmische elektrische tandenborstel. Of nog beter gezegd: als een ‘Woodpecker From Space’ (1984). En zo blijkt Peter Slaghuis met terugwerkende kracht over profetische gaven te hebben beschikt...

Maar even zonder gekheid, het klinkt dus zo:

Araglin Dinsdag 25 November 2014 at 10:58 pm | | weird
Gebruikte Tags: , ,

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam te voorkomen, vraag ik je vriendelijk om de volgende vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.