Zanov is terug!

Het blijft jammer dat het succes van Jean Michel Jarre er niet voor heeft gezorgd dat er een bloeiende elektronische scene is ontstaan in Frankrijk. Terwijl veel Duitse muzikanten elkaar in de jaren zeventig kenden en opzochten (waarbij er vooral in Berlijn en Düsseldorf een levendige synthesizergemeenschap ontstond), was dit in Frankrijk niet het geval. Muzikanten als Didier Bocquet, Richard Vimal, Richard Pinhas (Heldon), Didier Marouani en Jean Michel Jarre kenden elkaar niet of nauwelijks. En moesten dus min of meer zelf het elektronische wiel uitvinden en een publiek zien op te bouwen. 

Neem nu de carrière van Zanov, oftewel Pierre Salkazanov (ook wel gespeld als Zalkazanov). Gelijktijdig met Jarre's 'Oxygène' verscheen in 1976 Zanovs debuut-lp 'Green Ray', dat heerlijk analoog wegluistert (ik schreef er al eerder over). Opvolgers 'Moebius 256 301' (1977) en 'In Course of Time' (1982) waren eveneens ijzersterk, maar werden niet opgepikt door het grote publiek. Of het gebrek aan succes ermee te maken had weet ik niet, maar Zanov verdween vanaf 1982 ogenschijnlijk van de aardbodem. Zijn albums werden niet op cd uitgebracht (of anderszins beschikbaar gemaakt) en langzaam maar zeker raakte hij in de vergetelheid.

Tot nu dan. Want enkele maanden geleden verscheen er vanuit het niets een nieuw Zanov-album: ‘Virtual Future’. Salkazanov was ooit van plan om in 1984 het album ‘Nous reprenons notre avenir’ uit te brengen, waaraan hij begonnen was in 1979. (Om het verwarrend te maken: ‘In Course Of Time’ was al afgerond in 1978, maar de lp zou pas in 1982 worden uitgebracht.) Het kwam er niet van. De Fransman had andere dingen aan zijn hoofd: een gezin, zijn baan, dat soort dingen.

Ik heb het zo het vermoeden dat (de inmiddels gepensioneerde?) Salkazanov tijdens het opruimen van zijn zolder op de oude tapes stuitte en dacht: verrek, helemaal vergeten! Hij besloot de muziek te digitaliseren en af te maken met behulp van een Arturia Origin. Helaas was hij niet meer in het bezit van zijn oude synths (te weten een VCS-3, ARP 2600, RMI Harmonic synthesizer en Korg PS-3300), dus het eindresultaat is een grappige combinatie van oud en nieuw.

Hoe het klinkt? Waanzinnig! Alsof er de afgelopen 32 jaar niets is gebeurd. Je wordt subiet de jaren zeventig in geslingerd, in gezelschap van analoge synthesizers die ronken en bonken dat het een lieve lust is en zich al psychedelisch zwierend een weg door de kosmos banen. Het heeft wel iets weg van de beklemmende albums die Klaus Schulze in de jaren zeventig maakte, hoewel de sound van Zanov veel voller en ‘metaliger’ is. Prachtig.

Het album is te koop en te downloaden via CD Baby en gelukkig ook te vinden op Spotify (direct hieronder af te spelen als je een Spotify-account hebt). In dit YouTube-filmje een impressie van zo’n drie minuten voor wie nog overtuigd moet worden.

Araglin Donderdag 04 December 2014 at 11:54 pm | | elektronisch

drie reacties

Heb net de nieuwe gekocht: open worlds.
Fantastisch heb hem ook gesproken, gewelig kerel.

Frank, - 16-04-’16 15:38

Mooi te horen Frank;
als alles volgens plan gaat zal Zanov’s klassieker “Green Ray” najaar 2016 ook eindelijk op zilveren schijf verschijnen…

Bert Strolenberg/SonicImmersion.org, (URL) - 30-04-’16 19:47

en vorige week is ook “Moebius 256 301” bij Groove Unlimited op cd verschenen; hiermee is de uitgave van Zanov’s eerste drie platen op cd gecompleteerd..

Bert Strolenberg, (URL) - 30-10-’17 11:19
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam te voorkomen, vraag ik je vriendelijk om de volgende vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.