Vinylcomeback

Bij mijn plaatselijke Media Markt stonden ze allemaal netjes naast elkaar. De standaard digipack (17 euro), het doosje met de cd en dvd (27 euro), het doosje met de cd en de Blu-ray (32 euro) en de dubbel-lp (37 euro). Misschien was het toeval, maar in de paar minuten dat ik als een aasgier boven de uitgestalde muziekkarkassen vloog, zag ik drie, vier mensen de dubbel-lp van Pink Floyds ‘The Endless River’ onder hun arm steken en zich naar de kassa begeven.

Grappig. De meest ouderwetse variant is het populairst én het duurst. En dan moet je het ook nog stellen zonder de extra’s.

Het is illustratief voor de ‘vinylcomeback’ waar iedereen zo vol van is - hoewel de lp nooit weg is geweest, maar dit terzijde. In Nederland werden vorig jaar bijna 700.000 lp’s verkocht. Ter vergelijking: in 2011 waren dat er nog slechts 300.000. De lp is inmiddels goed voor bijna tien procent van de totale omzet in de fysieke muziekmarkt. Maar goed, dat is nog altijd ‘slechts’ 7,6 miljoen euro. De cd is toch echt verantwoordelijk voor het merendeel van de overige 68,4 miljoen euro. (En voor wie het zich afvraagt: de totale omzet van de muziekmarkt in Nederland, dus inclusief streaming en downloads, bedroeg in 2013 130,2 miljoen.)

In Engeland zijn de cijfers nog florissanter: dit jaar zullen er 1,2 miljoen lp’s zijn verkocht. Het is voor het eerst sinds 1997 dat er zo veel vinyl over de toonbank is gegaan. Maar als je wat dieper in de cijfers duikt, blijkt het wel mee te vallen. Vinyl blijft een niche product, dat verantwoordelijk is voor slechts 2 procent van de totale Engelse muziekmarkt.

Waarom wordt de lp dan beschouwd als de redder van de muziekindustrie? Om te beginnen valt er aan een lp simpelweg meer te verdienen. Ik heb geen onderzoek gedaan naar de gemiddelde vinylprijs, maar heb zo het zeer sterke vermoeden dat die best hoog is. En dat zou ook best eens kunnen gelden voor de leeftijd van de gemiddelde vinylkoper (ik gok op +35), die dergelijke bedragen probleemloos neertelt.

Lp’s zijn namelijk cool. Door vinyl in huis te halen, laat je zien dat je een échte muziekliefhebber bent. Je maakt expliciet zichtbaar waarnaar je luistert. Een lp is de perfecte interieuraccessoire. Door nieuw vinyl in huis te halen, bevestig en benadruk je je imago.

Dat is ook de reden waarom je voor de dubbel-lp van ‘The Endless River’ 37 euro betaalt. Je betaalt niet voor de plaat, maar voor wat je ermee wilt uitstralen en laten zien. Het daadwerkelijke draaien is eigenlijk niet zo heel belangrijk. De meeste nieuwe lp’s komen met een downloadcoupon, waarmee je de mp3’tjes kunt downloaden of de muziek kunt streamen, zonder de lp uit de hoes te hoeven halen. Het is een rare paradox: je geniet van vinyl, zonder van vinyl te genieten. En dat is ook de reden waarom er in de Vinyl Top 50, de wekelijkse ‘lp-hitlijst’ van Nederland, zoveel klassiekers staan: albums van Nirvana, Portishead, Led Zeppelin, U2 enzovoort. De platenlabels zijn ook niet gek; zij kennen hun kopers.

Begrijp me niet verkeerd, ik ben dol op vinyl en het snuffelen naar vergeten synthesizerklassiekers. En natuurlijk zijn er nog vinylliefhebbers, die het liefste hun collectie compleet willen hebben of zich hebben gespecialiseerd in een niche. En dat het Haarlemse Record Industry, de grootste vinylperserij van Europa, dit jaar maar liefst 5,4 miljoen platen fabriceerde (in 2013 waren dat er 3,8 miljoen), is goed nieuws. Maar het blijft marginaal. Vinyl als laatste der (fysieke) Mohanikanen...

Araglin Dinsdag 16 December 2014 at 12:36 am | | overpeinzing
Gebruikte Tags: ,

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam te voorkomen, vraag ik je vriendelijk om de volgende vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.