Random

De ‘Random’-knop op mijn cd-speler gebruik ik eigenlijk nooit. De ‘muziekshuffle’-optie op mijn telefoon of in Spotify staat daarentegen standaard aan. Hoewel, random… Op mijn telefoon zijn meer dan 1000 tracks te vinden en het is dan ook eigenaardig te noemen dat tijdens een luistersessie van een kwartier hetzelfde nummer twee keer opduikt. Of dat dezelfde artiest drie keer achter elkaar wordt afgespeeld – terwijl ik maar één album van de desbetreffende artiest op mijn telefoon heb gezet. Lekker willekeurig. Not.

BBC-journalist Dave Lee liep tegen hetzelfde probleem aan en hij is op onderzoek uitgegaan. En wat blijkt? Het is wel degelijk willekeurig. Het probleem is alleen dat onze hersenen dit niet accepteren. Onze hersenen hebben de neiging om constant naar patronen en regelmatigheden te zoeken – ook als die er helemaal niet zijn. Sommige gebruikers klaagden bij Spotify; zij vermoedden dat platenmaatschappijen extra hadden betaald om bepaalde tracks voorrang te geven… Wat dus niet het geval bleek te zijn.

Voor onze hersenen voelt écht willekeurig namelijk niet aan als willekeurig. Als een track een tijdje niet is afgespeeld, voelt het logisch aan dat het nummer op een gegeven moment weer de revue passeert. Lee haalt een theorie aan die bekendstaat als de Monte Carlo Fallacy. De naam verwijst naar een gedenkwaardige avond in 1913 waar in een casino een rouletteballetje 26 keer achter elkaar op zwart belandde. Gokkers zetten ongelovig hoge bedragen in, in de verwachting dat de ‘natuurlijke orde der dingen’ met elke draai van het rad weer hersteld zou worden. En dat is ook de reden waarom we zo hardnekkig door blijven gokken: na vier keer verloren te hebben, is het toch logisch om te verwachten dat je de vijfde keer wint?

Stel, je hebt een playlist van 32 liedjes, die bestaan uit drie genres: 10 van genre A en twee keer 11 stuks van genre B and C. Een willekeurige playlist zou er dan als volgt uitzien: AACBBCBACABBCCACCCCABBACBACABABB. Het is willekeurig, maar zo luistert het niet. Zeker niet als je vier keer genre C te horen krijgt.

Wat onze hersenen eigenlijk willen, is dat de drie genres gelijkelijk verdeeld zijn. Spotify-programmeurs hebben dit probleem opgelost door met een nieuw algoritme op te proppen te komen, dat rekening houdt met de lengte van de playlist en de geselecteerde genres en liedjes. De vier David Bowie-tracks in je playlist bijvoorbeeld worden dan netjes verdeeld en niet achter elkaar gedraaid. Op de manier verandert willekeur in een gestructureerde manier om je hersenen te laten denken dat ze naar een toevallige mix van liedjes luisteren. (bron)

Araglin Vrijdag 20 Februari 2015 at 10:30 pm | | interessant
Gebruikte Tags:

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam te voorkomen, vraag ik je vriendelijk om de volgende vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.