Zombies

De afgelopen weken heb ik er in een recordtempo vijf seizoenen van The Walking Dead doorheen gejaagd, een serie over een aantal mensen dat probeert te overleven in een post-apocalyptische wereld die wordt bevolkt door zombies. Dat dit niet geheel soepel verloopt, behoeft geen betoog – anders zou de serie niet zo populair zijn natuurlijk. The Walking Dead is een prima serie, maar ik mis alleen één ding: muziek van de Italiaanse groep Goblin.

Ik heb een groot aantal zombiefilms gezien, waaronder ‘Night Of The Living Dead’ (1968) van George Romero, de film waarmee het allemaal begon (hoewel dit niet de eerste zombiefilm was). Wat mij betreft is het vervolg ‘Dawn Of The Dead’ (1978), dat zich grotendeels afspeelt in een winkelcentrum, nóg beter.

Omdat Romero aanvankelijk de financiering niet rond kreeg, schoot de Italiaanse regisseur Dario Argento te hulp. Argento was net doorgebroken met de horrorfilm ‘Susperia’ (1977) en kon wel een potje breken. De afspraak was kort gezegd dat Romero de 'Dawn Of The Dead'-rechten kreeg voor het Engelstalige taalgebied, terwijl Argento de rechten verwierf voor de overige gebieden, waaronder het Europese vasteland. Alleen al de titels waaronder de zombiefilm in Europa werd uitgebracht zijn prachtig: ‘Zombi: L’alba dei Morti Viventi’ (Italië) ‘Zombie: Le Crépuscule des Morts Vivants’ (Frankrijk), ‘Zombi: El Regreso de los Muertos Vivientes’ (Spanje), ‘Zombie’ (Duitsland),’ Zombie: Rædslernes Morgen’ (Denemarken) en ‘Zombie: In De Greep van de Zombies’ (Nederland).

Zowel Romero als Argento sleutelde naar hartenlust aan ‘Dawn Of The Dead’. Terwijl Romero in sommige expliciete scènes het mes zette, liet Argento deze juist zitten. Hij sneed dan weer in enkele uitleggerige scènes, voerde het tempo op en besteedde minder aandacht aan karakterontwikkeling. Romero voegde op zijn beurt weer extra fragmenten toe – enfin, er doen een heleboel varianten de ronde.

Een van de belangrijkste wijzigingen die Argento doorvoerde, had echter te maken met de muziek. Want waar Romero library music en enkele bestaande nummers gebruikte, schakelde Argento de hulp in van het Italiaanse Goblin, de groep die bijna al zijn films van muziek had voorzien (elders op mijn log iets meer info). En dat betekende dus een soundtrack die bolstond van de progressieve rock en vervreemdende geluidseffecten - een soort nerveuze rockversie van de muziek waar collega-regisseur John Carpenter patent op lijkt te hebben. Prachtig.

Als ik nu een zombie zie, verwacht ik een dreigende synthesizerriedel en geen aanzwellende violen in mineur. Componist Bear McCreary doet heel erg zijn best, maar zijn muziek voor ‘The Walking Dead’ is vooral effectief. Een geluidseffectje hier, een subtiel atonaal roffeltje daar, dat werk. Hoog tijd om na vijf seizoenen beschaafde zombiemuziek eens lekker uit de band te vliegen…

Araglin Vrijdag 20 Maart 2015 at 12:13 pm | | film
Gebruikte Tags:

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam te voorkomen, vraag ik je vriendelijk om de volgende vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.