Smurfenlied

De bijna 80-jarige Pierre Kartner (oftewel Vader Abraham) mag dan miljoenen platen hebben verkocht, de laatste jaren komt hij eigenlijk vooral in het nieuws vanwege zijn gemopper. Gemopper over het feit dat Nederlandstalige muziek (beter gezegd: volkse muziek) niet op de radio wordt gedraaid, gemopper over de Nederlandse inzending voor het Eurovisie Songfestival, gemopper over dat hij niet serieus wordt genomen en ga zo maar door.

En daar zit wat in. Als zelfs je vrouw niet meer mee wil naar optredens en rode loper-aangelegenheden omdat je toch alleen maar kritiek krijgt (zoals ik las in een interview met De Stentor), zou ik zelf ook chagrijnig worden.

Maar hoe je het ook wendt of keert, de gloriedagen van Pierre Kartner liggen achter hem. In de jaren zeventig om precies te zijn. Hij scoorde een gigantische hit met het door hem geschreven ‘Huilen is voor jou te laat’ van Corry en de Rekels en was verantwoordelijk voor klappers als ‘De clown’ van Ben Cramer, ‘Manuela’ van Jacques Herb en Wilma’s ‘Zou het erg zijn lieve opa’. Met zijn ‘groep’ Vader Abraham en Zijn Zeven Zonen had hij een groot aantal carnavalshits en solo scoorde hij onder meer de wereldhits ‘Het Smurfenlied’ en ‘Het kleine café aan de haven’. Laatstgenoemde is onder de titel ‘The Red Rose Café’ uitgegroeid tot een wereldwijd meegezongen evergreen.

En misschien geldt dat ook wel voor ‘Het Smurfenlied’ (uit 1977). Het idee om een nummer op te nemen rond de blauwe stripfiguurtjes kwam van producer en Schlagerfestival-organisator Harry Thomas en Smurfen-bedenker Peyo. Het leek Thomas een goed idee om Dennie Christian als zanger in te schakelen, maar diens manager vond het maar een raar idee en wees het voorstel af. Na wat omzwervingen belandde Thomas uiteindelijk bij Kartner, die toezegde, maar alleen één voorwaarde had: hij wilde het zelf zingen.

Geen onverstandige beslissing, want ‘Het Smurfenlied’ werd dé hit van 1977 in Nederland en België. Ook in het buitenland scoorde het vrolijke, naïeve deuntje: in Duitsland stond Vader Abraham op één met zijn ‘Lied der Schlümpfe’, in Engeland bleef de ‘The Smurf Song’ steken op een niet onverdienstelijke tweede plek. Daarnaast nam Kartner versies op in onder andere het Frans, Spaans, Zweeds, Chinees en IJslands. Tijdens de uitreiking van de Buma Award 2015 werd bekendgemaakt dat van alle Smurfenlied-versies wereldwijd maar liefst 17 miljoen exemplaren zijn verkocht. Ongelooflijk.

Het verhaal gaat dat de versie van ‘Het Smurfenlied’ zoals we dat nu kennen, eigenlijk half af is. Kartner had zijn platenmaatschappij Dureo een demo gestuurd, zodat men het alvast kon beluisterden. Omdat een groot gedeelte van de tekst nog niet af was, barstte Kartner op het einde in een enthousiast en ellenlang ge-lalala uit - de definitieve tekst volgde later wel, zo was zijn gedachte. En natuurlijk werd deze lalala-versie (al dan niet per ongeluk) op single uitgebracht.

Overigens: op het succesvolle Smurfen-album ‘In Smurfenland’ dat in december 1977 in allerijl werd uitgebracht, draagt ‘het Smurfenlied’ de titel ‘Smurfenlied 1’ – er staat namelijk ook nog een ‘Smurfenlied 2’ op het album.

Araglin Vrijdag 03 April 2015 at 11:50 am | | weird
Gebruikte Tags:

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam te voorkomen, vraag ik je vriendelijk om de volgende vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.