Collectie

Een tijdje geleden was ik bij stripwinkel Piet Snot in Utrecht. Ik kom daar wel vaker, dus zo interessant om te melden is dat niet, ware het niet dat achterin de winkel opeens een paar dozen met lp’s stonden. En zoals iedereen weet die wel eens door bakken met lp’s roert: zodra je vinyl buiten zijn natuurlijke habitat van de platenwinkel of –beurs aantreft, stijgt de kans dat er iets interessants tussenzit.

De eerste doos stelde in ieder geval niet teleur: het complete oeuvre van Ultravox (inclusief de soloalbums van Midge Ure), Visage, Spandau Ballet en wat progressieve rock. Niet slecht, dacht ik, toen ik een doosje opschoof. En terwijl mijn mond langzaam openviel, flapperde ik door de lp’s. Hans-Joachim Roedelius, Michael Bundt, Peru, Edgar Froese, Earthstar, Eroc, Adelbert von Deyen, Carlos Guirao, Deuter, Pillion, Michael Garrison – mijn onderkaak lag inmiddels op de grond. Kennelijk had iemand zijn complete collectie synthesizermuziek van de hand gedaan. Een liefhebber zo te zien; alles zag er piekfijn uit. Van sommige artiesten had ik alleen vaag gehoord, laat staan dat ik ooit een lp van hen in handen had gehad.

‘Bijzondere collectie, vind je niet?’ zei de verkoper, toen ik mijn stapeltje voor een bijzonder zacht prijsje afrekende. ‘Zijn ze eigenlijk nog wat waard?’ 
‘Nou’, antwoordde ik in alle eerlijkheid, ‘het is inderdaad een fijne verzameling, maar wel heel specifiek: elektronische muziek uit de periode 1974-1984. Ik denk niet dat de markt heel groot is voor dit genre. Ik bedoel, lp’s van Kraftwerk, Joy Division of U2 uit die periode gaan voor behoorlijke bedragen over de toonbank. Maar deze? Tja, dan moet je er echt mee de hort op.’ 
‘Het zijn de platen van een vaste klant van ons, die helaas na een slopende ziekte is overleden. Zijn weduwe heeft gevraagd of wij zijn strips wilden verkopen. En misschien in één moeite door ook zijn lp’s. Ik heb er niet zoveel verstand van, maar zei tegen haar: zet maar neer, misschien verdien je er nog een paar euro’s aan.’

En terwijl ik naar huis ging met een flinke tas vinyl en een gemengd gevoel, gebeurde er iets wat ik niet had verwacht. Ik werd hebberig. De daaropvolgende weken haalde ik in batches en in alle stilte de verzameling van de muziekliefhebbende stripverzamelaar in huis. Want hoewel het aantal liefhebbers van kosmische analoge muziek weliswaar klein is, ken ik er wel een aantal…

Maar in ieder geval, ik heb alles nu beluisterd en er zitten talloze geniale albums tussen. Nu kan ik alles klakkeloos rippen en online slingeren, maar in vergelijking met 2004 – toen ik begon met Araglin.nl – zijn de tijden veranderd, vooral op auteursrechtelijk gebied. Het leek me dan ook wel aardig om de artiesten zelfs eens te benaderen en te vragen hoe zij het vinden als ik hun oude werk rip en op YouTube zet (als het daar tenminste nog niet op te vinden is). Te beginnen met het Belgische duo Pillion (bestaande uit Guy Drieghe D. en Walter Christian Rothe), dat in 1980 debuteerde met het prachtige en kosmisch zinderende ‘Enigmas’. Benieuwd hoe zij reageren…

Araglin Zondag 24 Mei 2015 at 12:47 am | | Standaard
Gebruikte Tags: , ,

Eén reactie

You lucky b@stard :) :) Nu kan ik natuurlijk wel met spoed naar Utrecht afreizen, maar dan sta ik daar zeker voor Piet Snot (pun). Ben benieuwd naar je YouTube ervaringen!

Marcel, - 27-05-’15 12:14
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam te voorkomen, vraag ik je vriendelijk om de volgende vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.