Men At Work

Ik heb er nu een al paar keer mee in mijn handen gestaan, maar op de een of andere manier komt het er maar niet van om 'The best of Man At Work' daadwerkelijk aan te schaffen. Afgelopen weekend zag ik de compilatie liggen bij de V&D, maar werd ik afgeleid door 'The best of Saxon' voor een luttele 4 euro - een fijne heavy metal-cd met een hoog Spinal Tap-gehalte. De volgende keer dan maar...

Men At Work ging de muziekgeschiedenis in dankzij die ene wereldhit, het aanstekelijke 'Down Under' uit 1982. De groep werd begin 1979 in Sydney opgericht door de oorspronkelijk Schotse Colin Hay (zang, gitaar) en Ron Strykert (zang, gitaar). Al snel werd de groep uitgebreid met John Rees (bas), Greg Ham (saxofoon, fluit, keyboard) en Jerry Speiser (drums). In de daaropvolgende twee jaar trad de groep overal in Australië op, om uiteindelijk in 1981 een contract te tekenen bij platenmaatschappij Columbia. In het najaar van 1981 verscheen de eerste single 'Who Can It Be Now', gevolgd door het debuutalbum 'Business as Usual' (1982). Zowel de single als het album (gevuld met vrolijke The Police-achtige deuntjes en een snufje rock en wave) werden een groot succes.

De Nederlandse radio pikte de groep begin 1982 op en de Nederlandse afdeling van Columbia besloot het vrolijke nummer 'Down Under' op single uit brengen. Nog voordat iemand in Europa van Men At Work had gehoord, stond de groep in april al hoog in de Nederlandse hitlijsten. 'Business as Usual' werd in de zomer in Amerika uitgebracht en met 'Who Can It Be Now' en 'Down Under' scoorde Men At Work kort achter elkaar twee Amerikaanse nummer 1-hits. En ook in Engeland deden het album en de twee singles het meer dan uitstekend. In Nederland bleef 'Who Can It Be Now' echter steken in de tipparade.

Het tweede album van Men At Word was al opgenomen in de zomer van 1982, maar vanwege het grote succes van het eerste album werd besloten de release een jaar uit te stellen. Toen 'Cargo' (1983) uiteindelijk uitkwam, ging Amerika opnieuw overstag en de scoorde de groep top 1-hits met 'Overkill' (ook een hit in Nederland) en 'It's A Mistake'. Men At Work tourde vervolgens samen met The Clash en The Stray Cats uitgebreid door Amerika, om er vervolgens een jaartje tussenuit te gaan. Tijdens deze rustperiode verlieten Spesier en Rees de groep. Hun plaats werd op het derde album 'Two Hearts' uit 1985 ingenomen door sessiemuzikanten. Hoewel het album relatief goed verkocht in Amerika en Engeland, slaagde de formatie er niet meer in om in de hitlijsten te belanden en in het najaar van 1985 ging de groep uit elkaar. Hay waagde zich aan een solocarrière, maar geen van zijn twee soloalbums - 'Looking for Jack' (1987) en 'Wayfaring Sons' (1990) werd een succes. Gedurende de jaren negentig bleef hij echter platen maken, die alleen in Australië verkrijgbaar waren. Toen in 1998 het Men At Work live-album 'Brazil' verscheen, maakten Hay en Ham bekend dat ze groep weer nieuw leven hadden ingeblazen. Het succes van weleer is echter voorbij en de groep begeeft zich voornamelijk in het 'golden oldies'-circuit, terwijl Hay nog regelmatig solo-albums uitbrengt. Geen idee hoe die klinken.

En de volgende keer als ik die verzamelaar weer zie liggen, neem ik 'm mee! En o ja, 'Overkill' (rechtsklikken enzo) blijft een fijn nummer!

peter Maandag 21 Februari 2005 at 10:21 pm | | bio

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam te voorkomen, vraag ik je vriendelijk om de volgende vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.