De geestvogels van Andrea 'Nebel' Haugen

Een maandje of wat geleden verscheen 'Laguz - within the lake' van Nebelhexe - een aardig gothrock album, met af en toe een scheutje industrial. Zo op het eerste gehoor niet echt wereldschokkend. Dit verandert echter als blijkt dat achter Neblehexe Andrea 'Nebel' Haugen schuilt. Zij is voornamelijk bekend als frontvrouw en initiator van de pagan/folk-formatie Hagalaz' Runedance. Voor de website Gothtronic had ik een gesprek met Andrea Haugen over haar Nebelhexe-project. Een bijzondere vrouw en een bijzonder gesprek dat ik jullie niet wilde onthouden...

Spiritueel pleitbezorger
Andrea Haugen groeide op in Duitsland, maar woont inmiddels al weer geruime tijd in Noorwegen. Ze heeft zich vele jaren verdiept in wicca, magie, asatru en folklore. Dit komt duidelijk naar voren in haar eerste project Aghast, dat ze midden jaren negentig oprichtte met de heks 'Nacht'. Van Afghast zou maar één cd verschijnen, het duistere 'Hexerei im Zwielicht der Finsternis (1995). Korte tijd later zag Hagalaz' Runedance het licht. In tegenstelling tot Aghast staan bij Hagalaz' Runedance vooral Andrea's spirituele denkbeelden centraal. Ze werpt zich op als pleitbezorger van oude, heidense tradities, waarbij vooral Scandinavische mythen en sagen centraal staan.

Na drie Hagalaz'-albums (en het boek 'The ancient fires of Midgard' uit 2000) werd het tijd voor iets nieuws. Of zoals Andre Haugen zelf omschrijft: "Ik voelde de behoefte om verder te gaan, nieuwe manieren te ontdekken om muziek te maken. Als artiest, pagan en magiër probeer ik constant te groeien, nieuwe wegen te verkennen en uitdagingen te zoeken, terwijl ik trouw blijf aan mijn en paganistische denkbeelden. Een magiër of heks verkent het leven, communiceert met de kosmos, en probeert zijn of haar lot ten goede te keren."

Geestvogels en een mistuilen
Aangezien Andrea met 'Laguz' zowel terugkijkt op haar verleden en voorliefdes en haar oude naam 'Neblhexe' gebruikt, is het verleidelijk om het album te beschouwen als een soort terugblik. Andrea is het hier niet helemaal mee eens: "Het is niet echt een terugkeer naar mijn muzikale verleden. Muzikaal gezien is het album een grote stap voorwaarts, aangezien ik als muzikant de afgelopen tien jaar enorm ben gegroeid. Ik heb mijn naam 'Nebelhexe' nieuw leven in geblazen omdat ik enigszins het gevoel had terug te keren naar mijn wortels, oftewel mijn duisterder artistieke kant. Daarnaast stuitte ik op enkele interessante magische connotaties, beelden die te maken hebben met wat ik beschouw als mijn 'geestvogels' - witte raven, witte kraaien en witte uilen, die ooit mijn spirituele wereld vormgaven. Belangrijker was dat ik op het spoor kwam van een specifieke uilensoort die door het leven ging 'strix nebulosa'. Strix is het Latijnse woord voor uil, maar ook het woord voor 'heks', aangezien de Romeinen heksen aanduidden als 'vrouwen van de uilen'. Nebulosa betekent mist. In het Duits wordt deze uilsoort ook wel 'Nebelhexe' genoemd - en zo is de cirkel rond. Het heeft er alle schijn van dat de witte dieren die vaak opdoken in folkloristische verhalen, in het bijzonder witte paarden en witte katten, een verbinding vormen tussen deze wereld en gene zijde."

Muzikale koerswijziging
De muziek op 'Laguz' verschilt nogal in vergelijking met de Hagalaz-albums. In hoeverre heeft deze muzikale koerswijziging gevolgen gehad op de manier waarop de songs en het albums tot stand zijn gekomen? "Met Hagalaz' Runedance probeerde ik een authentieke folksound te creëren, dat aansloot bij mijn concept van oude Noorse spiritualiteit", vertelt Andrea. "Maar aangezien ik ook een voorliefde heb voor gothic, wave en alternatieve muziek, van groepen als Depeche Mode, Killing Joke, Bauhaus, Kate Bush, Dead Can Dance, Skinny Puppy, wilde ik deze kant van mijn persoonlijkheid ontdekken. Ik wil gewoon muziek maken waar ik me lekker bij voel, zonder enige beperkingen."

Muziek als therapie
"De nummers op 'Laguz' zijn geïnspireerd door herinneringen uit mijn jeugd, bizarre occulte ervaringen en dromen, de natte duistere straten in Londen, gevoelens van verdriet, melancholie, en verloren liefdes. Ik gebruik mijn muziek als een soort therapie. Als ik mezelf openstel voor de emoties en visioenen van het verleden, maak ik contact met mijn innerlijke zelf, waardoor ik als persoon de kans krijg te groeien. Mijn muziek is altijd zeer persoonlijk en eerlijk geweest, maar met Hagalaz' richtte ik me volledig op vergeten mysteries uit het verleden, waardoor de songs een boodschap hadden. De nieuwe tracks hebben dit een stuk minder en spelen meer in op het gevoel. Behalve dan het nummer 'Reverse', dat een bitterzoete, humoristische boodschap bevat: 'A dark goddess rises from the ground to remind abused women, of their forgotten preditor instinct, getting them to reverse and strike back ...'"

Lene Lovich
Een bijzonder nummer is de Lene Lovich-cover 'A bird song'. "Ik was altijd al van plan eens een coverversie te maken van 'A bird's song'. Als een eerbetoon aan de gothic-muziek van begin jaren tachtig heb ik dit nummer opgenomen. Ik was nog maar een kind toen ik Lene Lovich dit nummer in een televisieprogramma ten gehore zag brengen. Ik was betoverd door haar verschijning en het spookachtige lied. Van jongs af aan ben ik gefascineerd door spookverhalen, vampieren enzovoort. Toen ik Lovich voor het eerst zag, zei ik tegen mijn moeder: "O, mam, als ik later groot ben, wil ik er net zo uitzien als zij?" Verder koester ik een grote bewondering voor Siouxie, maar dat spreekt vanzelf."

Veelzijdig
Andrea Haugen is met recht veelzijdig te noemen. Naast muzikant, is ze schrijver, schilder, fotograaf en sinds kort ook videokunstenaar. "Ik probeer het maken van muziek te combineren met zoveel mogelijk kunstvormen. Ik probeer met mijn foto's en schilderijen mijn songs visueel vorm te geven. Ik werk momenteel aan diverse korte films, verhalen en een stripboek, maar ik heb geen idee of deze ooit gepubliceerd zullen worden." Hoewel Andrea Haugen regelmatig optreedt, zal een optreden in Nederland nog wel even op zich laten wachten. Eerst staat een tournee door Zuid-Amerika op het programma, en daarna zal ze te zien zijn op enkele Scandinavische festivals. "Maar wie weet wat de toekomst brengt..."

arnold Vrijdag 01 Oktober 2004 at 12:14 am | | bio

Eén reactie

Wow, mooi interview met een fascinerende vrouw! De genoemde cd van Aghast heb ik ook in bezit en deze ademt een sfeer uit die ik in ieder geval heel prettig vind (terwijl anderen het misschien spookachtig en duister vinden). Alle lof voor deze veelzijdige vrouw, die best een beetje een ?Godin? genoemd mag worden vind ik. Ik ben benieuwd naar haar nieuwe album.

Mariken, (E-mail ) - 01-10-’04 11:39
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam te voorkomen, vraag ik je vriendelijk om de volgende vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.