Blues uit het abattoir

De nieuwe cd van Nick Cave & the Bad Seeds is een harde noot om te kraken. Twee harde noten zelfs, want het gaat hier om een dubbelalbum: 'Abattoir Blues' en 'The Lyre of Orpheus'. De hogepriester van de zwartgallige rock levert ook nu weer geen vrolijke albums af; 'Abbatoir Blues' bevat voornamelijk schurende en knarsende bluesrock, terwijl Cave het op 'The Lyre of Orpheus' wat rustiger aandoet. Centrale thema's zijn (zoals vanouds) religie en liefde. Dit komt al gelijk naar voren in het openingsnummer van 'Abattoir Blues'. Cave schreeuwt 'Get ready for love!', waarna een gospelkoor invalt met 'Praise Him!' Dit London Community Gospel Choir is op een groot aantal tracks te horen, en zorgt voor een aardige draai aan de muziek van de Australi?r.

Nick Cave slaat niet echt nieuwe wegen (hoewel de dubbelaar beduidend meer rockt dan zijn vorige albums), en strooit rijkelijk met Bijbelse en mythologische verwijzingen. Cave mag dan wel vaak over het geloof zingen, hij moet niets hebben van de vastgeroeste dogma's van de Christelijke kerk: 'Praise Him till you've forgotten what you're praising Him for. / Then praise Him a little bit more.'

Ik heb de nieuwe Cave nu een aantal keer aandachtig beluisterd, maar de vonk wil maar niet overslaan. Hoewel 'Abbatoir Blues / The Lyre of Orpheus' beduidend beter zijn dan het rommelige 'Nocturama', zijn het typisch albums die goed staan in je cd-verzameling, maar eigenlijk maar zeer sporadisch de weg naar je cd-speler weten te vinden. Oftewel: alleen leuk voor Cave-fans.

Araglin Woensdag 06 Oktober 2004 at 11:31 pm | | review

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam te voorkomen, vraag ik je vriendelijk om de volgende vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.