Cradle of Filth

Een kennis verdeelde mijn muzieksmaak ooit eens in vier categorieën: 'restaurantmuziek, zweverig geneuzel, boenk boenk en grafherrie'. Zit wel wat in, ergens. De muziek van Cradle of Filth behoort duidelijk tot de laatste categorie. De Engelse groep rond de krijsende Dani Filth mag gerust worden beschouwd als de meest populaire black metalband van dit moment (en van de afgelopen jaren). Jaren geleden was Dani eens te gast in de Engelse muziekquiz 'Never mind the Buzzcocks', waar hij door de presentator en medegasten voortdurend belachelijk werd gemaakt. Het was dan ook moeilijk voor te stellen dat zo'n klein ventje in staat was om hele cd's vol te gorgelen.

De nieuwe cd 'Nymphetamine' is verrassend toegankelijk; that is: als je muren vol gitaren, songteksten over dood en seks, en de nodige bombast op prijs weet te stellen. Vorig jaar tekende Cradle of Fear tot verrassing van velen een contract bij Sony Music. Na één album, 'Damnation and a Day', was het avontuur alweer voorbij en heeft de groep nu onderdak gevonden bij Roadrunner. Volgens Dani wisten de Sony-bazen niet goed raad met hun muziek, en stonden de promotionele activiteiten op een laag pitje. Dani wist vervolgens met succes het contract te ontbinden, en sleepte een nieuw contract in de wacht bij het onafhankelijke Roadrunner Records.

Na alle bombast op 'Damnation and a Day' is 'Nymphetamine' een wat eenvoudiger plaat geworden: geen koren en geen uitgebreide klassieke intermezzo's, maar ouderwets rampetampen. De sfeer op het album doet wel wat denken aan 'Cruelty and the Beast' uit 1998, waarbij opvalt dat de pakkende gitaarriffs de overhand hebben, en Davi soms zelfs verstaanbaar is. Het wordt nog gekker als in het titelnummer (rechtsklikken en Save target as? - dit is een speciale single-mix (!)) opeens zangeres Liv Kristine (bekend van Theatre of Tragedy en Leaves Eyes) opduikt, en de track zowaar hitpotentie krijgt.

Dat wil niet zeggen dat 'Nymphetamine' op MTV voorbij zal komen (denk ik), daarvoor is het album toch te extreem en te pervers. En wie zich afvraagt wat toch in vredesnaam Nymphetamine betekent: het is een samentrekking van 'nymphette' en 'amphetamine'. In de woorden van Dani: "Een beestachtige verslaving aan klassieke schoonheden. Mooie vrouwen dus. Het is iets waar alle bandleden mee behept zijn. Ik ben geen uitzondering..."

arnold Maandag 18 Oktober 2004 at 10:42 pm | | bio-en-review

vijf reacties

waar ligt zo ongeveer de grens tussen ‘restaurantmuziek’ en ‘zweverig geneuzel’?

HD, (URL) - 21-10-’04 14:15

Restaurantmuziek omhelst zo’n beetje MOR, Classic Rock- en Sky Radio-invloeden. Met zweverig geneuzel bedoelde ze, denk ik, allerhande new age, ambient en meditatieve muziek…

Araglin, - 21-10-’04 18:22

ik moet toegeven Nymphetamine is beter dan Damnation and a day, Maar nog lang niet zo goed als Cruelty and the beast het album bevat wel een beetje die sfeer maar het echte Cruelty and the beast gevoel is op dit album helaas neit te horen :( een verassende maar goede samenwerking tussen liv kristine Nymphetmine fix is dan ook een van mijn favo nummers! :)

Lord Hellfrost, (E-mail ) - 24-01-’05 20:13

CRADLE OF FILTH IS THE BEST MAN !!!!

Danny , - 25-01-’05 13:04

Ik vind het echt een vette shijf!!! maar ik ben ook echt een aanbidster van COF en Dani!
Nymphetamine is echt een mooi liedje, het raakt me wel.
en de stem van Liv kristin (leaves?eyes) past er perfect bij!

Dana, (E-mail ) - 25-05-’05 22:54
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam te voorkomen, vraag ik je vriendelijk om de volgende vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.