Aero

Mijn vader kwam begin jaren tachtig aanzetten met de lp 'Oxygène', het debuutalbum van Jean-Michael Jarre uit 1977. Ik was toen nog maar een klein ventje en begon net een beetje naar de Top 40 en dergelijke te luisteren. 'Oxygène' klonk als niets dat ik ooit had gehoord: vervreemdende instrumentale synhtesizermuziek, vol rare spacy geluiden en overladen met een intrigerende sfeer. Toen ik korte tijd later een kungfu-film met Jackie Chan zat te kijken (ik was en ben verzot op martial arts), werd tot mijn verbazing opeens het nummer 'Oxygène 2' gebruikt tijdens een scène. De conclusie was snel gemaakt: Jarre is cool!

Later zwakte ik mijn mening wat af (Jarre schijnt privé een nogal vervelend mannetje te zijn), maar met een scheef oog ben ik hem altijd wel blijven volgen. De laatste jaren verzandde Jarre in bloedeloze aftreksels van zijn vroegere werk en mislukte experimenten met dance. Met het eind vorig jaar verschenen 'Aero' (oftewel: Anthology Of Electronic Revisited Originals) maakt de Fransman wat mij betreft een hele hoop goed. Op 'Aero' (een dvd en een audio-cd) neemt Jarre zijn eigen werk onder handen, aangevuld met drie nieuwe tracks (die zijn te omschrijven als een mix tussen Robert Miles en Mike Oldfield).

Dit klinkt allemaal niet zo heel wereldschokkend, ware het niet dat Jarre erin slaagt om daadwerkelijk een nieuwe dimensie aan de bekende nummers toe te voegen, zonder er een goedkoop remix-project van te maken. De dvd is niet bijzonder spannend: een close-up van de ogen van Jarre's vriendin Anne Parillaud en dat de hele dvd lang. Bijzonder is dan weer wel het geluid: de tracks zijn opgenomen in DD5.1, waarbij voortdurend gebruik wordt gemaakt van alle kanalen. Ik ben geen audiofiel en heb geen verstand van de gebruikte technieken, maar de muziek gulpt en druipt werkelijk uit je speakers. De aanzwellende synthesizers en geluidseffecten zwalken van links naar rechts en omgekeerd, waardoor alles bijzonder dynamisch overkomt. Bij de cd is dit effect wat minder, maar het klinkt nog steeds uitermate rijk en vol. Zelfs de mp3-rip (edit: downloadlinks zijn niet meer beschikbaar helaas) weet te overtuigen. Een goede test voor je stereo en een aangename kennismaking voor wie nog geen muziek van Jarre bezit.

peter Donderdag 13 Oktober 2005 at 9:38 pm | | review

vijf reacties

Oeps, ze zijn offline. ‘Forbidden’ en ‘Complaints received’ nog wel. :-(

Vincent, - 13-10-’05 23:18

Dat is ook snel! Ik zal eens kijken of ik ergens nog een Rapidshare-linkje kan opduikelen… Als je erg graag naar Jarre wilt luisteren, mag je me natuurlijk altijd een mailtje sturen… ;-)

Araglin, - 13-10-’05 23:44

Op http://www.grammy.ru/index1.php?act=sear.. is Aero per track te downloaden (wel even geduld hebben). Net als massa’s andere nog veel leukere mp3-tjes trouwens.

ferry nijs, - 14-10-’05 14:08

O ja, voor de cyrillibeten onder ons:
1e venster = Artiest
2e venster = Album
3e vesnter = Track

ferry nijs, - 14-10-’05 14:26

Inderdaad, het kost enig klikwerk en geduld, maar dan heb je ook wat! Ferry Nijs indeed… ;-)

Araglin, - 14-10-’05 21:59
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam te voorkomen, vraag ik je vriendelijk om de volgende vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.