Nieuwe Oor

Medio september schreef ik over het samengaan van de muziekbladen Oor en Aloha en afgelopen weekend zag ik de nieuwe Oor in de boekhandel. Het redactioneel beloofde niet veel goeds: ''Met een schuine blik op internationaal hoog aangeschreven bladen als Q, Uncut en Mojo wisten we ook dat het kán, een mooi, dik, breed en glimmend tijdschrift over popmuziek voor jong én oud [...] en de beide medewerkersbestanden vlogen elkaar uiteindelijk huilend van geluk in de armen. [...]'', maar het viel uiteindelijk mee. Oor en Aloha zijn vakkundig in elkaar geschoven, en dat betekent dus artikelen over bijvoorbeeld Paul McCartney (karig interview overigens) en The Band naast interviews met The Veils en Jawat.

De artikelen over films zijn gelukkig verdwenen (daarvoor lees ik wel een filmblad), de lay-out is grotendeels Aloha en het papier is inderdaad glimmend en 'glossy' (hoewel ik dat niet per se als een pr? zie). Gebleven zijn de slechte inhoudsopgave en het dossier in het midden (deze keer een wat oppervlakkig verhaal over Berlijn) dat je schuin moet houden om te lezen - ik vond het in de oude Oor al niet handig en nu nog steeds niet - en de talloze recensies.  Ik ben nu halverwege (het is een dikke pil van 142 pagina's) en tot dusverre vind ik het behoorlijk gevarieerd en zeker niet slecht. De volgende keer wat meer nieuwe bandjes en ik ben helemaal blij.

Opvallend zijn de advertenties, die overduidelijk bedoeld zijn voor de (vroegere) Aloha-lezer. Achter de schermen rommelt het echter nog steeds: uitgever Argo Media heeft noodgedwongen het faillissement aangevraagd voor de eigen drukkerij Argo, en medewerkers blijken nog altijd niet (of niet voldoende) betaald te worden, getuige muziekjournalist Robert Haagsma op het forum van De Subjectivisten. Hopelijk wordt dit snel opgelost, want dit is behoorlijk zuur voor alle betrokkenen.

peter Zondag 23 Oktober 2005 at 11:19 pm | | overig

Eén reactie

Dat het met de Nederlandse uitgeverijen slecht gaat wisten we al, maar dat belet hen blijkbaar niet om ons dood te slaan met damesbladen (voor de iets oudere lezeres voornamelijk). En dat een kat in het nauw rare sprongen kan maken, bewijst ook nu Aloorha. Ik las de Aloha nu-en-dan los, en op Oor heb ik een abonnment, maar wat ik nu voorgeschoteld krijg is mossel noch vis. Akkoord, je kunt er lang in lezen, maar niet de helft interesseert me. Twee maanden na elkaar Franz Ferdinand, veel recensies van opgewarmde kost (jaja, noem het met een Engelse term “re-releases”, het blijft een hap uit de magnetron), een McCartney-interview dat trendy moet zijn maar voor de “ontdekkers” onder ons niks nieuws brengt en voor de diehards ook niet…
Ik wil mijn ouwe Oor terug. En om Theo Maassen te parafraseren als ik yoghurt eet, eet ik yoghurt. En als ik vla eet, dan eet ik vla. Als ik ze wil mengen, doe ik dat zelf wel. Ik hoef niet zo nodig een kant-en-klaar toetje uit een pak…
En al helemaal niet als een van de twee over datum is.

arnel @ Best of Both Worlds, (E-mail ) (URL) - 24-10-’05 15:01
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam te voorkomen, vraag ik je vriendelijk om de volgende vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.