Så som i himmelen

'Så som i himmelen' ('As it is in heaven') wordt door het Utrechtse filmhuis Springhaver aangekondigd als 'gevoelig Zweeds drama' – en dat alleen was al genoeg voor vriendin Eva om twee kaartjes te reserveren. De film van de 66-jarige regisseur Kay Pollak stamt uit 2004 en is vreemd genoeg al maanden uitverkocht (alleen in Utrecht, overigens). Toen we de zaal binnenstapten werd direct duidelijk waarom: ik was beland in de kleinste bioscoopzaal die ik ooit had gezien, met plek voor een man of dertig.

'Så som i himmelen' vertelt het verhaal van de wereldberoemde dirigent Daniel (Michael Nygvist), die van concertzaal naar concertzaal holt. Op een kwade dag bezwijkt hij onder de druk, krijgt een hartaanval en moet hij het op doktersadvies een tijdje rustig aan doen. Daniel keert terug naar zijn geboortedorp in het hoge noorden van Zweden. Aanvankelijk wil hij niets met muziek te maken hebben, maar als hij wordt gevraagd om dirigent te worden van het plaatselijke kerkkoor kan hij natuurlijk niet weigeren. De charismatische en bij vlagen aandoenlijk naïeve Daniel brengt de hoofden op hol van de vrouwelijke koorleden, wat tot de nodige argwaan leidt bij hun echtgenoten en de dominee. Uiteindelijk slaagt hij erin om zijn droom 'met muziek de harten van mensen te openen' werkelijkheid te laten worden. 'Så som i himmelen' was in Zweden een ongekend succes (twee miljoen mensen zagen de film op het witte doek) en werd eerder dit jaar genomineerd voor een Oscar.

Het is niet zo moeilijk voor te stellen waarom; 'Så som i himmelen' is een vaardig gemaakt, bij vlagen nogal zoet melodrama over persoonlijke groei, bevrijding en het verwerken van jeugdtrauma's en demonen uit het verleden. Het verhaal (een nieuwkomer zorgt voor spanningen in een gesloten, hechte gemeenschap) is natuurlijk niet wereldschokkend, maar wordt door regisseur Pollak rimpelloos tot een goed einde gebracht. Zo af en toe is het allemaal wat te traag naar mijn smaak (de uitgebreide landschapsscènes horen nu eenmaal bij filmhuisfilms) en ik had graag wat meer échte muziek in de film gezien en uitgebreidere achtergrondinformatie over het succes van Daniel – nu passeert zijn leven in amper tien minuten de revue.

Desalniettemin is 'Så som i himmelen' een rustig voortkabbelende film, met voldoende verhaallijnen om niet in slaap te dommelen. Pollak put rijkelijk uit de grote pot met filmclichés en zorgt ervoor dat je met een goed gevoel de bioscoopzaal uit stapt, hoe klein die ook moge zijn. Het zou me overigens niet verbazen als er eerdaags een Amerikaanse remake verschijnt.

peter Maandag 17 April 2006 at 11:51 pm | | film

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam te voorkomen, vraag ik je vriendelijk om de volgende vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.