Rondó Veneziano

Het is opvallend hoe lang Rondó Veneziano zich aan mijn aandacht heeft weten te onttrekken. Het Italiaanse orkest onder leiding van Gian Piero Reverberi bestaat al ruim 25 jaar en heeft tientallen albums uitgebracht, waarvan er zo'n 25 miljoen stuks over de toonbank gingen. Rondó Veneziano heeft zich gespecialiseerd in het coveren van bekende klassieke deuntjes van met name Vivaldi en Mozart, terwijl Reverberi daarnaast ook moeiteloos het ene na het andere vrolijke wijsje uit zijn mouw schudt. Hoewel zijn eigen composities wat schraal zijn; alsof hij een melodielijntje uit een symfonie van Mozart neemt en dit uitrekt tot een compleet nummer.

Tot zover niets bijzonders, ware het niet dat de muziek van Rondó Veneziano wordt opgesierd door drums, synthesizers en gitaar, waardoor het geheel zo tenenkrommend wordt dat het weer ontzettend aardig is - een duizelingwekkende looping door de slechte smaak-barrière. De orkestleden dragen tijdens optredens steevast zeventiende-eeuwse kostuums en pruiken, en al die bepoederde wangetjes zien er er nogal potsierlijk uit. Zoals het een ware easy listening-held betaamt, brengt Reverneri in een razend tempo albums uit, die ontzettend op elkaar lijken. Als je de eerste Rondó Veneziano-lp uit 1980 vergelijkt met bijvoorbeeld het in 2001 verschenen 'Papagena' lijkt het alsof de muziek van Reverberi geen enkele ontwikkeling heeft doorgemaakt.

Maar ach, wie ben ik om een miljoenenverkoop in twijfel te trekken? Op de website van Rondó Veneziano kun je onder meer fragmenten beluisteren van alle albums (en dat zijn er veel!) en wat wallpapers downloaden. En wie daarna behoefte heeft aan meer: luister naar 'Papagena' (afkomstig van het gelijknamige album). Gegarandeerd goed voor een maniakale grijns...

peter Donderdag 18 Mei 2006 at 11:19 pm | | easy-listening

Eén reactie

he ho he,

ik vin je beschrijving van rondo ontzettend aardig, maar onderschet nie de talenten van gian piero reverberi. Ze doen heel wat meer dan coveren (80% is zelf geschreven) er zit w?l ontwikkeling in, later hoor je jankende gitaren en ook dance invloeden.
Maar daar zit m de kracht nie in. Het is emotie, de zorgvuldigheid en vooral de gevoeligheid waarmee ze muziek uitvoeren. (En niet alleen vrolijke deuntjes) Ook al hebben veel albums uitgebracht, die op elkaar lijken, toch zit er altijd diepe emoties in, die niet oppervlakkig zijn!
Mozart en Vivaldi waren ook erg technisch bezig, en dat aspect laat Gian los om met een paar noten, en samenklanken hele emotionele sfeervolle muziek neer te zetten, waarmee ze easy-listening enorm ontgroeien. Ik bedoel, luister naar Richard Clayderman, Jan Vayne en James Last enzo. Ja, dat is veel pulp, al zit daar ook heel veel goeds tussen. Maar Rondo Veneziano heeft de emotionele kracht en diepgang en op die manier zijn ze ook nie commericieel
.

Joost, (E-mail ) - 21-10-’07 14:48
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam te voorkomen, vraag ik je vriendelijk om de volgende vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.