Steve Reich

Steve Reich (1936) wordt gezien als een van de pioniers van de 'minimal music', muziek die wordt gekenmerkt door herhaling (vaak met subtiele variaties) en een accent op consonante klanken. Reich heeft ontzettend veel gecomponeerd en experimenteerde onder meer met de structuur en opbouw van muziek, integreerde traditionele percussie uit Ghana en Bali in zijn composities en ging aan de slag met Hebreeuwse zang. Zijn carrière begon begin jaren zestig, toen Reich in zijn studio aan het knutselen was met tape-opnamen. Hij speelde identieke tape-loops asynchroon af, en stond versteld van het resultaat – als vanzelf ontstonden er nieuwe en bizarre ritmes en klanken.

Hij noemde deze techniek 'phase shifting' (ook wel bekend als 'phasing', faseverschuiving) en gebruikte het in zijn compositie 'It's Gonna Rain' uit januari 1965, waarin een opname van een jonge zwarte straatpriester centraal stond; twee identieke tape-loops worden geleidelijk gemanipuleerd in een cyclisch proces, uiteindelijk uitmondend in een gecontroleerde chaos.

In de jaren die zouden volgen vervolmaakte Reich zijn 'phase shifting' met werken als 'Come Out' (1966) en 'Piano Phase' (1967). Als je deze stukken nu beluistert, klinkt het misschien minder indrukwekkend en vernieuwend dan veertig jaar geleden (veel van de gebruikte methoden zijn inmiddels gemeengoed geworden in de dancemuziek), het blijft nog steeds bijzonder fascinerend, hallucinerend bijna.

Na zijn 'phasing'-fase begon Reich aan de muzikale structuur en de noten zelf te sleutelen (hoogtepunt is met name 'Music for 18 Musicians' uit 1974), een diepgravend overzicht vind je in dit artikel op Ars Musica, waarin met moeilijke termen wordt gegooid alsof het niets is. Op het album 'Early Works' (256 kbps, deel 1 en deel 2 - inclusief de liner notes van Reich zelf) staan alle bovengenoemde phasing-stukken. Ga er eens goed voor zitten, zou ik zeggen.

peter Donderdag 03 Augustus 2006 at 11:50 pm | | klassiek

Eén reactie

Ja, Reich is fijn. Als ik alleen al denk aan sextet of six marimba’s. Pianophase of clapping. Maar het visuele spektakel van Music for pieces of wood is echt onuitwasbaar (zou ik bijna zeggen).

yak, (E-mail ) (URL) - 04-08-’06 14:08
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam te voorkomen, vraag ik je vriendelijk om de volgende vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.